kwietnia

wtorek

II tydzień po Wielkanocy

Rok liturgiczny: A/I

Pierwsze czytanie:

Dz 4, 32-37

Psalm responsoryjny:

Ps 93 (92), 1. 2 i 5 (R.: por. 1a)

Werset przed Ewangelią:

J 3, 14b-15

Ewangelia:

J 3, 7b-15

Patroni:

św. Hermogenes i Elpidiusz,
św. Pusycjusz,
św. Euzebiusz,
św. Lasreanus lub Molassius,
św. Molazjusz,
św. Ursmar,
św. Anthusa,
św. Atanazja,
św. Jan Isaurus,
św. Perfekt,
bł. Idesbald,
św. Galdinus,
bł. Andrzej,
bł. Andrzej Hibernon,
bł. Maria od Wcielenia {Barbara} Avrillot,
bł. Józef Moreau,
bł. Sabina Petrilli,
bł. Roman Archutowski

Liturgia na dzień 2023-04-18:

Pierwsze czytanie

Dz 4, 32-37

Czytanie z Dziejów Apostolskich

Jeden duch i jedno serce ożywiały wszystkich, którzy uwierzyli. Żaden nie nazywał swoim tego, co posiadał, ale wszystko mieli wspólne. Apostołowie z wielką mocą świadczyli o zmartwychwstaniu Pana Jezusa, a wielka łaska spoczywała na wszystkich.

Nikt z nich nie cierpiał niedostatku, bo właściciele pól albo domów sprzedawali je i przynosili pieniądze uzyskane ze sprzedaży, i składali je u stóp apostołów. Każdemu też rozdzielano według potrzeby.

A Józef, nazwany przez apostołów Barnaba, to znaczy Syn Pocieszenia, lewita rodem z Cypru, sprzedał ziemię, którą posiadał, a pieniądze przyniósł i złożył u stóp apostołów.

Psalm responsoryjny

Ps 93 (92), 1. 2 i 5 (R.: por. 1a)

Ps 93 (92), 1. 2 i 5 (R.: por. 1a)

Pan Bóg króluje, pełen majestatu

Pan króluje, oblókł się w majestat, *
Pan wdział potęgę i nią się przepasał.
Tak świat utwierdził, *
że się nie zachwieje.

Pan Bóg króluje, pełen majestatu

Twój tron niewzruszony na wieki, *
istniejesz od wieków, Boże.
Świadectwa Twoje bardzo godne są wiary; †
Twojemu domowi świętość przystoi *
po wszystkie dni, o Panie.

Pan Bóg króluje, pełen majestatu

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 3, 14b-15

Alleluja, alleluja, alleluja

Trzeba, by wywyższono Syna Człowieczego,
aby każdy, kto w Niego wierzy, miał życie wieczne.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

J 3, 7b-15

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Jezus powiedział do Nikodema:

«Trzeba wam się powtórnie narodzić. Wiatr wieje tam, gdzie chce, i szum jego słyszysz, lecz nie wiesz, skąd przychodzi i dokąd podąża. Tak jest z każdym, który narodził się z Ducha».

Na to rzekł do Niego Nikodem: «Jakżeż to się może stać?»

Odpowiadając na to, rzekł mu Jezus: «Ty jesteś nauczycielem Izraela, a tego nie wiesz? Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci, że to mówimy, co wiemy, i o tym świadczymy, co widzieliśmy, a świadectwa naszego nie przyjmujecie. Jeżeli wam mówię o tym, co ziemskie, a nie wierzycie, to jakżeż uwierzycie temu, co wam powiem o sprawach niebieskich? I nikt nie wstąpił do nieba, oprócz Tego, który z nieba zstąpił – Syna Człowieczego.

A jak Mojżesz wywyższył węża na pustyni, tak trzeba, by wywyższono Syna Człowieczego, aby każdy, kto w Niego wierzy, miał życie wieczne».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Nowe narodziny

ks. Janusz Chyła ks. Janusz Chyła

Nikodem przychodzi do Jezusa pod osłoną nocy. W tym czasie panowania ciemności zbliżył się do Światła. Szukając prawdy, odnajduje Prawdę. Pytając o życie, zostaje zaproszony nowych narodzin.

Jezus mówi do Nikodema: „Wiatr wieje tam, gdzie chce, i szum jego słyszysz, lecz nie wiesz, skąd przychodzi i dokąd podąża”. Narodzony z Ducha są zagadką dla świata i niespodzianką dla samego zainteresowanego. Wiatr jest wolny. Nie sposób go w jakikolwiek sposób ujarzmić.

Słowa: „To mówimy, co wiemy, i o tym świadczymy, co widzieliśmy”, odnoszą się do postrzegania Boga, świata, siebie, bliźnich, życia i jego ostatecznego celu. Wiara wszystkie te horyzonty poszerza.

Miedziany wąż w Starym Testamencie i krzyż Chrystusa w Nowym, to znaki zwycięstwa życia nad śmiercią spowodowanej grzechem. Pierwszy znak jest zapowiedzią, a drugi spełnieniem. Przy obu możemy trwać w zdumieniu, że ocalenie przychodzi drogą, której najmniej się spodziewamy.