Maria Magdalena – której święto dzisiaj obchodzimy – należała do grona najbliższych uczennic Jezusa. Towarzyszyła Mu podczas nauczania, była obecna pod krzyżem i spotkała Jezusa po Jego zmartwychwstaniu.

Człowiek poszukuje dobra, prawdy i piękna oraz tęskni za Bogiem. Również ci, którzy deklarują brak wiary, przez całe życie czegoś lub kogoś poszukują, za czymś lub za kimś tęsknią. Jest to doświadczenie powszechne i ponadczasowe, głęboko wpisane w nasze dusze. Trudności z rozeznaniem przyczyny takiego stanu rzeczy sprawiają, że wiele energii zostaje spożytkowane na osiąganie celów, które sycą tylko na chwilę.

Ta tęsknota jest darem, ponieważ otwiera nas na Tego, który jako jedyny może być jej spełnieniem. Jezus zna ból towarzyszący Marii Magdalenie po Jego śmierci, ale podprowadza ją do osobistego wyznania tego, co ją niepokoi. W naszym życiu również zdarzają się sytuacje utrudniające dostrzeganie Jezusa. Wówczas szczera rozmowa, a nade wszystko wyznanie grzechów, zagubienia i bólu w sakramencie pokuty i pojednania może nas na nowo ożywić.

Dlatego potrzebujemy w Kościele odważnych kobiet, które – na wzór patronki dnia dzisiejszego – udają się wczesnym rankiem do grobu, by następnie głosić światu: „Widziałam Pana i to mi powiedział”. Każda Eucharystia jest takim spotkaniem ze Zmartwychwstałym i posłaniem do ewangelizacji.