3
sierpnia
czwartek
XVII Tydzień zwykły
Rok liturgiczny: A/I
Pierwsze czytanie:
Wj 40, 16-21. 34-38
Psalm responsoryjny:
Ps 84
Werset przed Ewangelią:
Dz 16, 14b
Ewangelia:
Mt 13, 47-53

Patroni:

  • św. Asprenas,
  • św. Eufroniusz,
  • św. Marcin,
  • św. Piotr,
  • bł. Augustyn Kazotic,
  • bł. Salwator Ferrandis Seguí,
  • bł. Alfons López López i Michael Remón Salvador,
  • bł. Franciszek Bandrés Sánchez

Liturgia na dzień 2023-08-03:

Pierwsze czytanie

Wj 40, 16-21. 34-38
Czytanie z Księgi Wyjścia

Mojżesz wykonał wszystko tak, jak mu nakazał Pan. Wzniesiono przybytek pierwszego dnia pierwszego miesiąca roku drugiego. Postawił Mojżesz przybytek: założył podstawy, ustawił deski, umieścił poprzeczki oraz ustawił słupy. I rozciągnął namiot nad przybytkiem, i nakrył go przykryciem namiotu z góry, jak to Pan nakazał Mojżeszowi. Następnie wziął Świadectwo i położył je w arce, włożył też drążki do pierścieni arki i przykrył arkę z wierzchu przebłagalnią. Wniósł następnie arkę do przybytku i zawiesił zasłonę zakrywającą, i zakrył nią Arkę Świadectwa, jak Pan nakazał Mojżeszowi.

Wtedy to obłok okrył Namiot Spotkania, a chwała Pana napełniła przybytek. I nie mógł Mojżesz wejść do Namiotu Spotkania, bo spoczywał na nim obłok i chwała Pana wypełniała przybytek. Ile razy obłok wznosił się nad przybytkiem, Izraelici wyruszali w drogę, a jeśli obłok nie wznosił się, nie ruszali w drogę aż do dnia uniesienia się obłoku. Obłok bowiem Pana za dnia zakrywał przybytek, a w nocy błyszczał jak ogień na oczach całego domu izraelskiego w czasie całej ich wędrówki.

Psalm responsoryjny

Ps 84
Psalm (Ps 84 (83), 3-4. 5-6a i 8a. 11 (R.: por. 2))

Jak miła, Panie, jest świątynia Twoja

Dusza moja stęskniona pragnie przedsionków Pańskich, *
serce moje i ciało radośnie wołają do Boga żywego.
Nawet wróbel znajduje swój dom, a jaskółka gniazdo, †
gdzie złoży swe pisklęta: *
przy ołtarzach Twoich, Panie Zastępów, Królu mój i Boże!

Jak miła, Panie, jest świątynia Twoja

Szczęśliwi, którzy mieszkają w domu Twoim, Panie, *
nieustannie wielbiąc Ciebie.
Szczęśliwi, których moc jest w Tobie. *
Mocy im będzie przybywać.

Jak miła, Panie, jest świątynia Twoja

Doprawdy, dzień jeden w przybytkach Twoich *
lepszy jest niż innych tysiące.
Wolę stać w progu domu mojego Boga, *
niż mieszkać w namiotach grzeszników.

Jak miła, Panie, jest świątynia Twoja

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Dz 16, 14b
Alleluja, alleluja, alleluja

Otwórz, Panie, nasze serca,
abyśmy uważnie słuchali słów Syna Twojego.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mt 13, 47-53
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus powiedział do tłumów:

«Podobne jest królestwo niebieskie do sieci, zarzuconej w morze i zagarniającej ryby wszelkiego rodzaju. Gdy się napełniła, wyciągnęli ją na brzeg i usiadłszy, dobre zebrali w naczynia, a złe odrzucili. Tak będzie przy końcu świata: wyjdą aniołowie, wyłączą złych spośród sprawiedliwych i wrzucą ich w piec rozpalony; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów.

Zrozumieliście to wszystko?» Odpowiedzieli Mu: «Tak».

A On rzekł do nich: «Dlatego każdy uczony w Piśmie, który stał się uczniem królestwa niebieskiego, podobny jest do ojca rodziny, który ze swego skarbca wydobywa rzeczy nowe i stare».

Gdy Jezus dokończył tych przypowieści, oddalił się stamtąd.

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Miłosierny i sprawiedliwy

ks. Przemysław Krakowczyk ks. Przemysław Krakowczyk

Miłosierny i sprawiedliwy   pixabay.com

Dobrze, że coraz częściej w Kościele mówi się o Bożym miłosierdziu. Jest to prawda, o której powinniśmy pamiętać. Jednak nie wszyscy potrafią pogodzić prawdę o miłosierdziu Bożym z Bożą sprawiedliwością. Wielu wydaje się, że te dwa przymioty Boga są ze sobą sprzeczne, że nie dają się pogodzić. Prawdą jest, że Bóg jest miłosierny, a prawdą jest również i to, że jest sprawiedliwy. Przypomina nam o tym dzisiejsza Ewangelia.

Bóg jest sprawiedliwy i na końcu czasów udzieli każdemu tego, na co zasłużył swoim życiem. Dobrych wprowadzi do swego królestwa, a złych strąci do krainy śmierci, do piekła. Jezus przypomina nam o tym, bo wielu ludzi, w tym nas, chrześcijan, żyje tak, jakby piekła nie było. Nie chodzi też o strach przed potępieniem, ale o świadomość konsekwencji. Możemy przecież wybierać zło, bo jesteśmy wolni, ale musimy wiedzieć, że kiedyś za wszystko przyjdzie nam zapłacić.

Polskie porzekadło mówi, że „jak sobie pościelisz tak się wyśpisz”. Można je odnieść także do tej sfery duchowej. Życie ziemskie jest czasem naszego przygotowania do życia wiecznego, niejako ścieleniem łóżka. Jaka będzie moja wieczność, zależy od mojego dziś, od tego, jak przeżyję ten dzień, z Bogiem czy bez Niego i wbrew Niemu. Jak przeżyję ziemski etap mojej egzystencji, od tego zależy cała moje wieczne życie.