24
sierpnia
czwartek
Święto św. Bartłomieja, apostoła
Rok liturgiczny: A/I
Pierwsze czytanie:
Ap 21,9-14
Psalm responsoryjny:
Ps 145 (144), 10-11. 12-13ab. 17-18 (R.: por. 12)
Werset przed Ewangelią:
J 1, 49b
Ewangelia:
J 1,45-51

Patroni:

Liturgia na dzień 2023-08-24:

Pierwsze czytanie

Ap 21,9-14
Czytanie z Księgi Apokalipsy świętego Jana Apostoła

Anioł tak się do mnie odezwał: «Chodź, ukażę ci Oblubienicę, Małżonkę Baranka».

I uniósł mnie w zachwyceniu na górę wielką i wyniosłą, i ukazał mi Miasto Święte, Jeruzalem, zstępujące z nieba od Boga, mające chwałę Boga. Źródło jego światła podobne do kamienia drogocennego, jakby do jaspisu o przejrzystości kryształu.

Miało ono mur wielki a wysoki, miało dwanaście bram, a na bramach dwunastu aniołów i wypisane imiona, które są imionami dwunastu pokoleń synów Izraela.

Od wschodu trzy bramy i od północy trzy bramy, i od południa trzy bramy, i od zachodu trzy bramy. A mur Miasta ma dwanaście warstw fundamentu, a na nich dwanaście imion dwunastu apostołów Baranka.

[W kościołach, w których celebruje się uroczystość, pierwsze czytanie należy zaczerpnąć z czytań wspólnych o apostołach i ewangelistach poza okresem Wielkanocy.]

Psalm responsoryjny

Ps 145 (144), 10-11. 12-13ab. 17-18 (R.: por. 12)
Niech wierni Twoi głoszą Twe królestwo.

Niech Cię wielbią, Panie, wszystkie Twoje dzieła *
i niech Cię błogosławią Twoi wyznawcy.
Niech mówią o chwale Twojego królestwa *
i niech głoszą Twoją potęgę.

Niech wierni Twoi głoszą Twe królestwo.

Aby synom ludzkim oznajmić Twoją potęgę *
i wspaniałość chwały Twojego królestwa.
Królestwo Twoje królestwem wszystkich wieków, *
przez wszystkie pokolenia Twoje panowanie.

Niech wierni Twoi głoszą Twe królestwo.

Pan jest sprawiedliwy na wszystkich swych drogach *
i łaskawy we wszystkich swoich dziełach.
Pan jest blisko wszystkich, którzy Go wzywają, *
wszystkich wzywających Go szczerze.

Niech wierni Twoi głoszą Twe królestwo.

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 1, 49b
Alleluja, Alleluja, Alleluja

Nauczycielu, Ty jesteś Synem Bożym,
Ty jesteś Królem Izraela.

Alleluja, Alleluja, Alleluja

Ewangelia

J 1,45-51
Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Filip spotkał Natanaela i powiedział do niego: «Znaleźliśmy Tego, o którym pisał Mojżesz w Prawie i Prorocy – Jezusa, syna Józefa, z Nazaretu».

Rzekł do niego Natanael: «Czy może być co dobrego z Nazaretu?»

Odpowiedział mu Filip: «Chodź i zobacz».

Jezus ujrzał, jak Natanael podchodzi do Niego, i powiedział o nim: «Oto prawdziwy Izraelita, w którym nie ma podstępu».

Powiedział do Niego Natanael: «Skąd mnie znasz?»

Odrzekł mu Jezus:«Widziałem cię, zanim cię zawołał Filip, gdy byłeś pod figowcem».

Odpowiedział Mu Natanael: «Rabbi, Ty jesteś Synem Bożym, Ty jesteś Królem Izraela!»

Odparł mu Jezus: «Czy dlatego wierzysz, że powiedziałem ci: Widziałem cię pod figowcem? Zobaczysz jeszcze więcej niż to».

Potem powiedział do niego: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Ujrzycie niebiosa otwarte i aniołów Bożych wstępujących i zstępujących nad Syna Człowieczego».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Entuzjazm ucznia

ks. Przemysław Krakowczyk ks. Przemysław Krakowczyk

Entuzjazm ucznia  

„Znaleźliśmy Pana” z radością woła św. Filip. Doświadczenie autentycznego spotkania Mesjasza, Wcielonego Boga, dla tych, którzy wyczekiwali Jego nadejścia musi wywoływać radość. Dla tych, którzy ułożyli sobie życie po swojemu, bez nadziei na spotkanie z Bogiem, informacja o nadejściu Pana będzie budzić lęk i obawy o utratę własnego świata.

Natanael jest początkowo sceptyczny na wieści, które słyszy od Filipa. Powątpiewa w prawdziwość tej Dobrej Nowiny, ale mimo to daje się porwać entuzjazmowi przyjaciela i idzie na spotkanie z Jezusem. Osobiste doświadczenie żywej relacji z Jezusem jest tak silne, że już po paru minutach Natanael wyznaje wiarę w Chrystusa i staje się jego Apostołem.

Historia dzisiejsza jest dla nas nauczycielką jak w życiu codziennym powinniśmy ewangelizować. Pierwszym krokiem jest świadectwo, które wynika z własnego doświadczenia, odkrycia i zafascynowania Jezusem. I tu postawmy sobie pierwsze pytanie. Czy Jezus mnie fascynuje, czy spotkanie z Nim jest dla mnie źródłem prawdziwej radości, tak jak było ono dla Filipa?

Drugim krokiem jest prowadzenie do Jezusa tych, którzy zapalą się naszym entuzjazmem. Musimy wiedzieć, gdzie jest Jezus, gdzie Go dziś mogę spotkać, aby tam zaprowadzić tych, którzy odczują głód i pragnienie spotkania się z Nim. I tutaj zadajmy sobie kolejne pytanie. Czy wierzę, że Chrystus jest realnie obecny w Kościele? Czy wierzę w Jego skuteczne działanie poprzez sakramenty Kościoła?

Mamy jako uczniowie i apostołowie Chrystusa prowadzić innych ludzi do Niego, czyli do Kościoła, który jest Mistycznym Ciałem Chrystusa, do wspólnoty Kościoła, który jest jedynym środkiem zbawienia jaki dał nam Jezus.