14
czerwca
piątek
Wspomnienie bł. Michała Kozala, biskupa i męczennika
Rok liturgiczny: B/II
Pierwsze czytanie:
1 Krl 19, 9a. 11-16
Psalm responsoryjny:
Ps 27 (26), 7-8a. 8b-9c. 13-14 (R.: por. 8b)
Werset przed Ewangelią:
Flp 2, 15d. 16a
Ewangelia:
Mt 5, 27-32

Patroni:

  • św. Elizeusz,
  • św. Prot,
  • św. Waleriusz i Rufin,
  • św. Fortunat,
  • św. Eteriusz,
  • św. Metody,
  • św. Anastazy, Feliks i Digna ,
  • bł. Teofil Matulionis

Liturgia na dzień 2024-06-14:

Pierwsze czytanie

1 Krl 19, 9a. 11-16
Czytanie z Pierwszej Księgi Królewskiej

Gdy Eliasz przyszedł do Bożej góry Horeb, wszedł do pewnej groty, gdzie przenocował. Wtedy Bóg rzekł: «Wyjdź, aby stanąć na górze wobec Pana!»

A oto Pan przechodził. Gwałtowna wichura rozwalająca góry i druzgocąca skały szła przed Panem; ale Pana nie było w wichurze. A po wichurze – trzęsienie ziemi: Pana nie było w trzęsieniu ziemi. Po trzęsieniu ziemi powstał ogień: Pana nie było w ogniu. A po tym ogniu – szmer łagodnego powiewu.

Kiedy tylko Eliasz go usłyszał, zasłoniwszy twarz płaszczem, wyszedł i stanął przy wejściu do groty. A wtedy rozległ się głos mówiący do niego: «Co ty tu robisz, Eliaszu?»

Eliasz odpowiedział: «Żarliwością zapłonąłem o Pana, Boga Zastępów, gdyż Izraelici opuścili Twoje przymierze, rozwalili Twoje ołtarze, a Twoich proroków zabili mieczem. Tak że ja sam tylko zostałem, a oni godzą jeszcze i na moje życie».

Wtedy Pan rzekł do niego: «Idź, wracaj swoją drogą ku pustyni Damaszku. A kiedy tam przybędziesz, namaścisz Chazaela na króla Aramu. Później namaścisz Jehu, syna Nimsziego, na króla Izraela. A wreszcie Elizeusza, syna Szafata z Abel-Mechola, namaścisz na proroka po tobie».

Psalm responsoryjny

Ps 27 (26), 7-8a. 8b-9c. 13-14 (R.: por. 8b)
Szukam, o Panie, Twojego oblicza

Usłysz, Panie, kiedy głośno wołam, *
zmiłuj się nade mną i mnie wysłuchaj.
O Tobie mówi serce moje: *
«Szukaj Jego oblicza!»

Szukam, o Panie, Twojego oblicza

Będę szukał oblicza Twego, Panie. *
Nie zakrywaj przede mną swojej twarzy,
nie odtrącaj w gniewie Twego sługi. *
Ty jesteś moją pomocą, więc mnie nie odrzucaj.

Szukam, o Panie, Twojego oblicza

Wierzę, że będę oglądał dobra Pana *
w krainie żyjących.
Oczekuj Pana, bądź mężny, *
nabierz odwagi i oczekuj Pana.

Szukam, o Panie, Twojego oblicza

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Flp 2, 15d. 16a
Alleluja, alleluja, alleluja

Jawicie się jako źródło światła w świecie,
trzymając się mocno Słowa Życia.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mt 5, 27-32
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus powiedział do swoich uczniów:

«Słyszeliście, że powiedziano: „Nie cudzołóż”. A Ja wam powiadam: Każdy, kto pożądliwie patrzy na kobietę, już się w swoim sercu dopuścił z nią cudzołóstwa.

Jeśli więc prawe twoje oko jest ci powodem do grzechu, wyłup je i odrzuć od siebie. Lepiej bowiem jest dla ciebie, gdy zginie jeden z twoich członków, niż żeby całe twoje ciało miało być wrzucone do piekła. I jeśli prawa twoja ręka jest ci powodem do grzechu, odetnij ją i odrzuć od siebie. Lepiej bowiem jest dla ciebie, gdy zginie jeden z twoich członków, niż żeby całe twoje ciało miało iść do piekła.

Powiedziano też: „Jeśli ktoś chce oddalić swoją żonę, niech jej da list rozwodowy”. A Ja wam powiadam: Każdy, kto oddala swoją żonę – poza wypadkiem nierządu – naraża ją na cudzołóstwo; a kto by oddaloną wziął za żonę, dopuszcza się cudzołóstwa».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Czystość niezmiennie aktualna

ks. Antoni Bartoszek ks. Antoni Bartoszek

Czystość niezmiennie aktualna   unsplash.com

Jezus w Kazaniu na Górze potwierdza aktualność przykazania „Nie cudzołóż”. Przykazanie to stoi na straży wartości małżeństwa jako nierozerwalnego związku mężczyzny i kobiety. „Cudze łoże” to „łoże pozamałżeńskie”. Przykazanie przestrzega przed zdradą małżeńską, która jest ciężkim wykroczeniem przeciw sprawiedliwości i czystości. „Cudze łoże” to także „łoże przedmałżeńskie”. Przykazanie strzeże czystości przedmałżeńskiej, czyli abstynencji seksualnej do ślubu, rezerwując współżycie cielesne dla małżonków. Akt seksualny jest bowiem czynnością, która pogłębia miłość małżonków i otwiera ich na potomstwo. Wszelki seks przedmałżeński ma charakter grzeszny. Ponieważ małżeństwo jest związkiem między mężczyzną i kobietą, zatem wszelkie współżycie homoseksualne ma charakter grzeszny. O tym także przypomina przykazanie.

Jezus wskazuje na jeszcze inne wykroczenia. Mówi: „każdy, kto pożądliwie patrzy na kobietę, już się w swoim sercu dopuścił z nią cudzołóstwa”. Nie chodzi tutaj ani o przelotne myśli nieczyste, które mogą pojawić się w sercu, ani o natręctwa seksualne, mające charakter zaburzeń psychicznych, ale o wygenerowanie przez własną wolę wewnętrznych pożądań. Niejednokrotnie dzieje się to wskutek poddawania się tak dziś rozpowszechnionym treściom pornograficznym.

Jezus naucza dalej: „Każdy, kto oddala swoją żonę – poza wypadkiem nierządu – naraża ją na cudzołóstwo; a kto by oddaloną wziął za żonę, dopuszcza się cudzołóstwa”. Wykroczeniem przeciw przykazaniu „nie cudzołóż” jest więc zawarcie nowego związku po rozpadzie małżeństwa. Ten nowy związek nie jest małżeństwem, lecz relacją nieuporządkowaną. Słowa Jezusa „poza wypadkiem nierządu” wskazują na związek dwojga bliskich krewnych, z natury nieważnie zawarty, zwykle w celach majątkowych. 

Nauczanie Jezusa wydaje się być dziś wyjątkowo niemodne. Ostatnie dziesiątki lat przynoszą w społeczeństwie ciągle nowe propozycje, które nazywa się wyzwalaniem z ograniczeń norm. Najpierw przyzwolono na rozwody, potem powiedziano, że seks przedmałżeński nie jest zły. Następnie zaakceptowano homoseksualizm. Wszystko w imię wolności. Teraz jesteśmy na etapie, że nawet płeć można sobie wybierać i dowolnie ją definiować. Litery LGBT, a także różne kolejne, które się w tym akronimie pojawiają, oznaczają przekroczenie kolejnych norm oraz zdobycie – jak to mówi współczesny człowiek – nowych przestrzeni wolności. A przykazanie „nie cudzołóż” wydaje się być tutaj wyjątkowym ograniczeniem.  

Jezus jednak potwierdza aktualność przykazania także dziś. Ono strzeże ludzkiej wolności i właściwie ją ukierunkowuje, ono strzeże wartości małżeństwa oraz broni godności seksualności człowieka. Tego też niezmiennie Kościół winien nauczać, także w obrębie duszpasterstwa młodzieży oraz osób o skłonnościach homoseksualnych. Abstynencja seksualna do ślubu oraz bycie wiernym powinny być fundamentami działań duszpasterskich, programów wychowania seksualnego w szkole oraz profilaktyki ryzykownych zachowań seksualnych wśród młodzieży. Tak zbudowane programy są prozdrowotne, ekologiczne i – co najważniejsze – zgodne z nauką Jezusa.