26
czerwca
środa
Dzień Powszedni albo wspomnienie św. Zygmunta Gorazdowskiego, prezbitera
Rok liturgiczny: B/II
Pierwsze czytanie:
2 Krl 22, 8-13; 23, 1-3
Psalm responsoryjny:
Ps 119 (118), 33-34. 35-36. 37 i 40 (R.: 33a)
Werset przed Ewangelią:
J 15, 4a. 5b
Ewangelia:
Mt 7, 15-20

Patroni:

  • św. Jan i Paweł,
  • św. Wigiliusz,
  • św. Deodatus,
  • św. Maxentius,
  • św. Dawid,
  • św. Salvius,
  • św. Pelagiusz,
  • św. Anthelm,
  • bł. Rajmund Petiniaud de Jourgnac,
  • bł. Magdalena Fontaine, Franciszka Lanel, Teresa Fantou i Joanna Gérard ,
  • bł. Mikołaj Konrad i Włodzimierz Pryjma,
  • bł. Andrzej Iszczak,
  • bł. Józef Maria Escrivá de Balaguer,
  • św. Andrzej Jacek Longhin

Liturgia na dzień 2024-06-26:

Pierwsze czytanie

2 Krl 22, 8-13; 23, 1-3
Czytanie z Drugiej Księgi Królewskiej

Arcykapłan Chilkiasz powiedział do pisarza Szafana: «Znalazłem księgę Prawa w świątyni Pańskiej». I dał Chilkiasz księgę Szafanowi, który ją czytał. Następnie pisarz Szafan poszedł do króla i zdał mu sprawę z tego zdarzenia w słowach: «Słudzy twoi wybrali pieniądze znajdujące się w świątyni i wręczyli je kierownikom robót, nadzorcom świątyni Pańskiej». I pisarz Szafan oznajmił królowi: «Kapłan Chilkiasz dał mi księgę» – i Szafan odczytał ją wobec króla. Kiedy król usłyszał słowa księgi Prawa, rozdarł szaty.

Następnie król rozkazał kapłanowi Chilkiaszowi i Achikamowi, synowi Szafana, Akborowi, synowi Micheasza, i pisarzowi Szafanowi, a także urzędnikowi królewskiemu, Asajaszowi: «Idźcie poradzić się Pana co do mnie, co do ludu i całego pokolenia Judy w związku ze słowami tej znalezionej księgi. Bo wielki gniew Pański zapłonął przeciwko nam z tego powodu, że nasi przodkowie nie słuchali słów tejże księgi, by spełniać wszystko, co jest w niej napisane».

Wtedy król polecił przez posłów, by zebrała się przy nim cała starszyzna Judy i Jerozolimy. I wszedł król do świątyni Pańskiej, a wraz z nim wszyscy ludzie z Judy i wszyscy mieszkańcy Jerozolimy, kapłani i prorocy oraz cały lud, od najmniejszych aż do największych. Odczytał głośno całą treść księgi przymierza, znalezionej w świątyni Pańskiej.

Następnie król stanął przy kolumnie i zawarł przymierze przed obliczem Pańskim, że pójdą za Panem, że będą przestrzegali Jego poleceń, przykazań i praw całym sercem i całą duszą, że w czyn zamienią słowa tego przymierza, spisane w tejże księdze. I cały lud przystąpił do przymierza.

Psalm responsoryjny

Ps 119 (118), 33-34. 35-36. 37 i 40 (R.: 33a)
Naucz mnie, Panie, drogi Twoich ustaw

Naucz mnie, Panie, drogi Twoich ustaw, *
bym ich przestrzegał do końca.
Ucz mnie, bym przestrzegał Twego prawa *
i zachowywał je całym sercem.

Naucz mnie, Panie, drogi Twoich ustaw

Prowadź mnie ścieżką Twoich przykazań, *
bo radość mi przynoszą.
Nakłoń me serce do Twoich napomnień, *
a nie do zysku.

Naucz mnie, Panie, drogi Twoich ustaw

Odwróć me oczy, niech na marność nie patrzą, *
udziel mi życia przez swoje słowo.
Oto pożądam Twoich postanowień, *
według swej sprawiedliwości zapewnij mi życie.

Naucz mnie, Panie, drogi Twoich ustaw

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 15, 4a. 5b
Alleluja, alleluja, alleluja

Trwajcie we Mnie, a Ja w was trwać będę.
Kto trwa we Mnie, przynosi owoc obfity.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mt 7, 15-20
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus powiedział do swoich uczniów:

«Strzeżcie się fałszywych proroków, którzy przychodzą do was w owczej skórze, a wewnątrz są drapieżnymi wilkami. Poznacie ich po ich owocach. Czy zbiera się winogrona z ciernia albo z ostu figi? Tak każde dobre drzewo wydaje dobre owoce, a złe drzewo wydaje złe owoce. Nie może dobre drzewo wydać złych owoców ani złe drzewo wydać dobrych owoców.

Każde drzewo, które nie wydaje dobrego owocu, zostaje wycięte i wrzucone w ogień. A więc: poznacie ich po ich owocach».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Kilka ważnych słów na koniec

ks. Przemysław Pojasek ks. Przemysław Pojasek

Kilka ważnych słów na koniec  

To ostatnie z zaleceń Kazania na Górze. Jezus przestrzega w nich przed fałszywymi prorokami. W tamtych czasach bowiem nie brakowało głosicieli apokaliptycznych przesłań wciągających ludzi w różne ruchy i stronnictwa. Wydaje się jednak, że Jezus nie nazywa ‘pseudoprofētēs’ przybyszów spoza wspólnoty (faryzeuszy, esseńczyków czy zelotów), ale chrześcijan, którzy nie żyją według Ewangelii.

W takim wypadku ich odróżnienie od prawdziwych wysłanników Boga nie jest łatwe. Dlatego Nauczyciel jako ostateczne kryterium poznania podaje owoce, bo „czy zbiera się winogrona z ciernia albo z ostu figi?”. I nie chodzi tu o życiowe sukcesy czy zebrany majątek, ale o to, co rozsiewamy wokół siebie? Prawdziwy nauczyciel szerzy miłość i jedność, zły natomiast wprowadza konflikty i podziały.

To kryterium jest aktualne także dziś, gdy w społeczeństwie spotykamy fałszywych proroków, którzy dla sławy i innych osobistych korzyści głoszą dezaktualizację Ewangelii. Dodając do niej lub usuwając treści tworzą jej wygodną karykaturę. Mistrz ostrzega nas, byśmy nie dali się im wprowadzić w błąd i trwali przy zdrowej nauce, a ona wyda dobre owoce. W innym przypadku czeka nas los suchych gałęzi.

Adresatem tych kilku rad są uczniowie, którzy mają się przecież stać głosicielami, nowymi prorokami. Słowa Jezusa są więc swoistego rodzaju upomnieniem, by nie tylko nie dawać się oszukiwać, ale i samemu nie być oszustem. Zalecana czujność musi się odnosić zarówno do innych napotkanych na drodze wiary nauczycieli, jak i swoich intencji i owoców, które niesie nasze świadectwo.