7
sierpnia
środa
Dzień Powszedni albo wspomnienie świętych męczenników Sykstusa II, papieża, i towarzyszy albo wspomnienie św. Kajetana, prezbitera albo wspomnienie Bł. Edmunda Bojanowskiego
Rok liturgiczny: B/II
Pierwsze czytanie:
Jr 31, 1-7
Psalm responsoryjny:
Jr 31, 10. 11-12b. 13 (R.: por. 10d)
Werset przed Ewangelią:
Łk 7, 16
Ewangelia:
Mt 15, 21-28

Patroni:

  • św. Agapit i Felicissimus,
  • św. Sykstus Pp II i towarz.,
  • św. Kajetan z Thiene,
  • św. Afra,
  • św. Donat,
  • św. Donacjan,
  • św. Wiktrycjusz,
  • św. Donat,
  • bł. Jordan Forzaté,
  • św. Albert z Abbatibus,
  • bł. Albert,
  • bł. Wincenty,
  • bł. Kasjan {Gundisalvus} Vaz López Netto,
  • bł. Agatangelus z Vindocino {Franciszek} Nourry i Kasjan z Nantes {Gundisalvus} Vaz López Netto,
  • bł. Marcin od św. Felice {Jan} Woodcock, Edward Bamber i Tomasz Whitaker ,
  • bł. Mikołaj Postgate,
  • bł. Edmund Bojanowski

Liturgia na dzień 2024-08-07:

Pierwsze czytanie

Jr 31, 1-7
Czytanie z Księgi proroka Jeremiasza

«W owych czasach – mówi Pan – będę Bogiem dla wszystkich pokoleń Izraela, one zaś będą moim narodem».

Tak mówi Pan: «Znajdzie łaskę na pustyni naród, co wyszedł cało spod miecza; Izrael pójdzie do miejsca swego odpoczynku. Pan się mu ukaże z daleka: Ukochałem cię odwieczną miłością, dlatego też podtrzymywałem dla ciebie łaskawość. Znowu cię zbuduję i będziesz odbudowana, Dziewico-Izraelu! Przyozdobisz się znów swymi bębenkami i zaczniesz tańce pełne wesela. Będziesz znów sadzić winnice na wzgórzach Samarii; uprawiający będą sadzić i zbierać. Nadejdzie bowiem dzień, kiedy strażnicy znów zawołają na wzgórzach Efraima: Wstańcie, wstąpmy na Syjon, do Pana, Boga naszego!»

Tak bowiem mówi Pan: «Wykrzykujcie radośnie na cześć Jakuba, weselcie się pierwszym wśród narodów! Głoście, wychwalajcie i mówcie: Pan wybawił swój lud, Resztę Izraela!»

Psalm responsoryjny

Jr 31, 10. 11-12b. 13 (R.: por. 10d)
Pan nas obroni, tak jak pasterz owce

Słuchajcie, narody, słowa Pańskiego, *
głoście je na wyspach odległych i mówcie:
«Ten, który rozproszył Izraela, znów go zgromadzi *
i będzie nad nim czuwał jak pasterz nad swym stadem».

Pan nas obroni, tak jak pasterz owce

Pan bowiem uwolni Jakuba, *
wybawi go z ręki silniejszego od niego.
Przyjdą z weselem na szczyt Syjonu *
i rozradują się błogosławieństwem Pana.

Pan nas obroni, tak jak pasterz owce

Wtedy dziewica rozweseli się w tańcu *
i młodzieńcy cieszyć się będą ze starcami.
Zamienię bowiem ich smutek w radość, *
pocieszę ich i rozweselę po ich troskach.

Pan nas obroni, tak jak pasterz owce

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Łk 7, 16
Alleluja, alleluja, alleluja

Wielki prorok powstał między nami
i Bóg nawiedził lud swój.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mt 15, 21-28
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus podążył w okolice Tyru i Sydonu. A oto kobieta kananejska, wyszedłszy z tamtych stron, wołała: «Ulituj się nade mną, Panie, Synu Dawida! Moja córka jest ciężko nękana przez złego ducha». Lecz On nie odezwał się do niej ani słowem.

Na to podeszli Jego uczniowie i prosili Go: «Odpraw ją, bo krzyczy za nami».

Lecz On odpowiedział: «Jestem posłany tylko do owiec, które poginęły z domu Izraela».

A ona przyszła, padła Mu do nóg i prosiła: «Panie, dopomóż mi».

On jednak odparł: «Niedobrze jest zabierać chleb dzieciom, a rzucać szczeniętom».

A ona odrzekła: «Tak, Panie, lecz i szczenięta jedzą okruchy, które spadają ze stołu ich panów».

Wtedy Jezus jej odpowiedział: «O niewiasto, wielka jest twoja wiara; niech ci się stanie, jak pragniesz!» Od tej chwili jej córka była zdrowa.

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Dostaniesz więcej, niż prosisz

ks. Nikos Skuras ks. Nikos Skuras

Dostaniesz więcej, niż prosisz   unsplash.com

W zeszłym tygodniu ktoś zwrócił mi uwagę. Od razu zagotował się we mnie gniew. Później zawsze przychodzi refleksja: „Ale te twoje emocje, to całkiem nie na miejscu. Reagujesz jak głupiec”.

Zdaję sobie sprawę, że czasu nie jestem w stanie cofnąć. Zła, które wyszło z mego serca pod adresem innych, nie jestem w stanie naprawić. Pomagają mi słowa z pierwszego czytania: „Pan wybawił swój lud” oraz: „Znowu cię zbuduję i będziesz odbudowana”. Ta obietnica wypełniła się w życiu kananejki. Wśród Izraelitów panowała mentalność, według której żaden poganin nie mógł otrzymać jakiejkolwiek łaski od Boga. Musiał on najpierw zerwać ze swoją religią i zobowiązać się do wiernego przestrzegania Prawa Mojżeszowego. Wówczas mógł liczyć na Bożą przychylność.

Według tej zasady Jezus traktuje kobietę kananejską. Nazywa ją psem. Izraelici tak mówili o poganach. Jej „córka była nękana przez złego ducha”. Może nawet matka robiła nad nią jakieś pogańskie zaklęcia. Zły duch bowiem nigdy nie może wejść w człowieka, jeśli mu się na to nie pozwoli. Kananejka mogła odpowiedzieć wyzwiskami, jakich poganie nie szczędzili pod adresem Żydów. Ona jednak zaakceptowała swoją rzeczywistość, że jest poganką i jest daleka od Boga. Skąd u niej taka postawa? Może słyszała już o tym Jezusie, który nie odtrącał tych, których przekreślało Mojżeszowe Prawo. On dotykał trędowatych i ci odzyskiwali zdrowie. Ona była trędowata w wymiarze religijnym. Zaryzykowała i otrzymała więcej niż prosiła. Nie tylko jej córka została uwolniona. Sama kananejka – poganka, stała się zwiastunką dobrej nowiny o tym, że Bóg kocha człowieka niezależnie od jego religii. Kananejka bowiem nie stała się członkiem Izraela. Wróciła do swego pogaństwa. Ale już z doświadczeniem darmowej miłości Boga.

Kiedy ty, drogi Czytelniku, czujesz się przekreślony przez Prawo – np. nie możesz otrzymać rozgrzeszenia i przyjąć Komunii świętej, odwagi, nie bój się podejść do Chrystusa. Dostaniesz więcej niż prosisz. Może nie otrzymasz sakramentów, ale będziesz miał doświadczenie bezwarunkowej miłości Boga do Ciebie i twojej rodziny. Posmakujesz tego, że Bóg cię nie przekreśla.