Mam zawsze strach, że ktoś może mnie skrytykować. Lubię, gdy ludzie mnie chwalą. Chrystus mówi: „Biada tobie, Nikos. Jesteś fałszywym prorokiem”. Na szczęście Bóg posyła mi „dobrodziejów”, którzy mnie krytykują. To boli. Ale są oni najlepszymi dobrodziejami, prawdziwymi wysłannikami Boga.

W Pierwszym czytaniu, św. Paweł mówi o zasadach życia ludzi, którzy chcą stawać się chrześcijanami. W Ewangelii mówi o tych zasadach Chrystus. Pozornie może się wydawać, że Apostoł jest przeciwny zawieraniu związków małżeńskich, a Jezus Chrystus jest przeciwny radowaniu się, zarabianiu dużych pieniędzy, zaspokajaniu głodu.

Klucz do obu czytań znajdujemy w drugiej części Listu. „Mówię wam, bracia, czas jest krótki. Trzeba więc, by ci, którzy używają tego świata, tak [żyli] jakby z niego nie korzystali. Przemija bowiem postać tego świata”. Po pierwsze, życie szybko przemija. Przypomina o tym dzisiejsza 23. rocznica ataku na WTC. Dzisiaj istnieją tam dwa bliźniacze pomniki. Byłem tam. Woda spływa po ścianach i wpada do umieszczonej w centrum studni, której dna nie widać. Jej szmer jakby mówił: „Tak upływa twoje życie”.

Po drugie, co oznacza być żonatym i żyć tak, jakby się nie było zaślubionym? Że można związać się z inną kobietą? Byłoby to absurdem. Paweł i Jezus mówią o prawdziwej wolności. Jeśli pokładasz całą twoją nadzieję w twoim małżeństwie, a druga strona cię zawiedzie…!? Jeśli ja pokładam całą nadzieję w kapłaństwie, a zostanę bardzo niesprawiedliwie potraktowany…!? Jeśli nadzieję pokładasz w twoich pieniądzach i pewnego poranka ogłoszą upadłość banku, bez możliwości zwrotu czegokolwiek…!? Jeśli ją pokładasz w dobrym jedzeniu i nagle z powodu choroby możesz się odżywiać tylko przez sondę dojelitową…!?

Są tacy, dla których życie bez tego w czym pokładali nadzieję nie ma sensu. Pogrążają się w depresji lub popełniają samobójstwo fizyczne lub duchowe.

Kiedy ktoś, kogo kochasz cię zdradzi, kiedy pozbawią cię twoich dóbr, kiedy człowiek zada cierpienie twoim bliskim, chodzi o to byś nie zaczął przeklinać innych, siebie, a na końcu Boga, który stoi za historią twojego życia.

Co ma być życiowym celem? Dojrzewać do Miłości Chrystusa. Przyjmując dziś, kiedy to czytasz tę Dobrą Nowinę, że Chrystus cię kocha z tym sercem niewolniczo związanym z rzeczywistościami tego świata. Nie gorszy się tobą. Umarł na krzyżu, byś miał pewność, że On cię kocha jakim jesteś dziś.