20
lutego
czwartek
VI Tydzień zwykły
Rok liturgiczny: C/I
Pierwsze czytanie:
Rdz 9, 1-13
Psalm responsoryjny:
Ps 102
Werset przed Ewangelią:
J 6, 63c. 68c
Ewangelia:
Mk 8, 27-33

Patroni:

Liturgia na dzień 2025-02-20:

Pierwsze czytanie

Rdz 9, 1-13
Czytanie z Księgi Rodzaju

Bóg pobłogosławił Noego i jego synów, mówiąc do nich: «Bądźcie płodni i mnóżcie się, abyście zaludnili ziemię. Wszelkie zaś zwierzę na ziemi i wszelkie ptactwo podniebne niechaj się was boi i lęka. Wszystko, co się porusza na ziemi, i wszystkie ryby morskie zostały oddane wam we władanie. Wszystko, co się porusza i żyje, jest przeznaczone dla was na pokarm, tak jak rośliny zielone, daję wam wszystko. Nie wolno wam tylko jeść mięsa z krwią życia. Upomnę się o waszą krew przez wzgląd na wasze życie – upomnę się o nią u każdego zwierzęcia. Upomnę się też u człowieka o życie człowieka i u każdego – o życie brata. Jeśli ktoś przeleje krew ludzką, przez ludzi ma być przelana krew jego, bo człowiek został stworzony na obraz Boga. Wy zaś bądźcie płodni i mnóżcie się; zaludniajcie ziemię i miejcie nad nią władzę».

Potem Bóg tak rzekł do Noego i do jego synów: «Oto Ja zawieram przymierze z wami i z waszym potomstwem, które po was będzie; z wszelką istotą żywą, która jest z wami: z ptactwem, ze zwierzętami domowymi i polnymi, jakie są przy was, ze wszystkimi, które wyszły z arki, z wszelkim zwierzęciem na ziemi. Zawieram z wami przymierze, tak iż nigdy już nie zostanie zgładzona wodami potopu żadna istota żywa i już nigdy nie będzie potopu niszczącego ziemię».

Po czym Bóg dodał: «A to jest znak przymierza, które Ja zawieram z wami i każdą istotą żywą, jaka jest z wami, na wieczne czasy: Łuk mój kładę na obłoki, aby był znakiem przymierza między Mną a ziemią».

Psalm responsoryjny

Ps 102
Psalm (Ps 102 (101), 16-17. 18-19. 20-21. 29 i 22-23 (R.: por. 20b))

Bóg z wyżyn nieba spogląda na ziemię

Poganie będą się bali imienia Pana, *
a Twej chwały wszyscy królowie ziemi,
bo Pan odbuduje Syjon *
i ukaże się w swym majestacie.

Bóg z wyżyn nieba spogląda na ziemię

Pan przychyli się ku modlitwie opuszczonych *
i nie odrzuci ich modłów.
Należy to zapisać dla przyszłych pokoleń, *
lud, który się narodzi, niech wychwala Pana.

Bóg z wyżyn nieba spogląda na ziemię

Spojrzał Pan z wysokości swego przybytku, *
popatrzył z nieba na ziemię,
aby usłyszeć jęki uwięzionych, *
aby skazanych na śmierć uwolnić.

Bóg z wyżyn nieba spogląda na ziemię

Synowie sług Twoich bezpiecznie mieszkać będą, *
a ich potomstwo będzie trwało w Twej obecności.
Aby imię Pana głoszono na Syjonie †
i w Jeruzalem Jego chwałę, *
kiedy zgromadzą się razem narody i królestwa,
aby służyć Panu.

Bóg z wyżyn nieba spogląda na ziemię

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 6, 63c. 68c
Alleluja, alleluja, alleluja

Słowa Twoje, Panie, są duchem i życiem.
Ty masz słowa życia wiecznego.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mk 8, 27-33
Słowa Ewangelii według Świętego Marka

Jezus udał się ze swoimi uczniami do wiosek pod Cezareą Filipową. W drodze pytał uczniów: «Za kogo uważają Mnie ludzie?» Oni Mu odpowiedzieli: «Za Jana Chrzciciela, inni za Eliasza, jeszcze inni za jednego z proroków».

On ich zapytał: «A wy za kogo Mnie uważacie?» Odpowiedział Mu Piotr: «Ty jesteś Mesjasz».

Wtedy surowo im przykazał, żeby nikomu o Nim nie mówili. I zaczął ich pouczać, że Syn Człowieczy wiele musi wycierpieć, że będzie odrzucony przez starszych, arcykapłanów i uczonych w Piśmie; że zostanie zabity, ale po trzech dniach zmartwychwstanie. A mówił zupełnie otwarcie te słowa.

Wtedy Piotr wziął Go na bok i zaczął Go upominać. Lecz On obrócił się i patrząc na swych uczniów, zgromił Piotra słowami: «Zejdź Mi z oczu, szatanie, bo nie myślisz po Bożemu, lecz po ludzku».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Kim jest dla mnie Jezus?

ks. Przemysław Krakowczyk ks. Przemysław Krakowczyk

Kim jest dla mnie Jezus?  

W dzisiejszej Ewangelii (Mk 8,27-33) Jezus stawia swoim uczniom kluczowe pytanie: „A wy za kogo Mnie uważacie?” (Mk 8,29). To pytanie jest nie tylko sprawdzianem ich wiary, ale także wezwaniem do osobistej odpowiedzi. Piotr, kierowany natchnieniem, wyznaje: „Ty jesteś Mesjasz”. Jednak gdy Jezus zapowiada swoją mękę, Piotr buntuje się, nie mogąc zaakceptować takiej wizji mesjańskiej misji.

Ta scena pokazuje nam, jak łatwo można mieć fałszywe wyobrażenie o Jezusie. Piotr chciał Mesjasza potężnego, triumfującego, a nie cierpiącego i odrzuconego. My także często przyjmujemy Boga wyłącznie na własnych warunkach – oczekujemy Jego błogosławieństw, ale nie chcemy trudności, które prowadzą do prawdziwej dojrzałości duchowej.

Jezus surowo napomina Piotra: „Zejdź Mi z oczu, szatanie, bo nie myślisz po Bożemu, lecz po ludzku” (Mk 8,33). To przypomnienie, że Boże plany często różnią się od naszych oczekiwań. Wiara nie polega na szukaniu własnej wygody, ale na przyjęciu Jezusa takim, jakim jest – z krzyżem i obietnicą zmartwychwstania.

Czy moja wiara jest gotowa przyjąć trudne drogi Bożego prowadzenia? Kim naprawdę jest dla mnie Jezus – tylko wybawcą od problemów, czy Panem, któremu ufam nawet w cierpieniu?