12
marca
środa
I Tydzień Wielkiego Postu
Rok liturgiczny: C/I
Pierwsze czytanie:
Jon 3, 1-10
Psalm responsoryjny:
Ps 51
Werset przed Ewangelią:
Jl 2, 13bc
Ewangelia:
Łk 11, 29-32

Patroni:

  • św. Maksymilian,
  • św. Mygdon, Eugeniusz, Maksym, Domna, Mardonius, Piotr, Szmaragd i Hilary ,
  • św. Piotr, Doroteusz i Gorgoniusz,
  • św. Innocenty Pp I,
  • św. Paweł Aurelian,
  • św. Teofanes Kronikarz,
  • św. Elphegus,
  • bł. Fina,
  • bł. Hieronim Gherarducci,
  • bł. Justyna Francucci Bezzoli,
  • bł. Aniela Salawa,
  • św. Alojzy Orione

Liturgia na dzień 2025-03-12:

Pierwsze czytanie

Jon 3, 1-10

Nawrócenie sprowadza miłosierdzie Boże

Czytanie z Księgi proroka Jonasza

Pan przemówił do Jonasza po raz drugi tymi słowami: «Wstań, idź do Niniwy, wielkiego miasta, i głoś jej upomnienie, które Ja ci zlecam». Jonasz wstał i poszedł do Niniwy, jak powiedział Pan.

Niniwa była miastem bardzo rozległym – na trzy dni drogi. Począł więc Jonasz iść przez miasto jeden dzień drogi i wołał, i głosił: «Jeszcze czterdzieści dni, a Niniwa zostanie zburzona».

I uwierzyli mieszkańcy Niniwy Bogu, ogłosili post i przyoblekli się w wory od najstarszego do najmłodszego. Doszła ta sprawa do króla Niniwy. Powstał więc z tronu, zdjął z siebie płaszcz, przyoblókł się w wór i usiadł na popiele. Z rozkazu króla i jego dostojników zarządzono i ogłoszono w Niniwie, co następuje:

«Ludzie i zwierzęta, bydło i trzoda niech nic nie jedzą, niech się nie pasą i wody nie piją. Ludzie i zwierzęta niech przyobleką się w wory. Niech żarliwie wołają do Boga! Niechaj każdy odwróci się od swojego złego postępowania i od nieprawości, którą popełnia swoimi rękami. Kto wie, może się zwróci i ulituje Bóg, odstąpi od zapalczywości swego gniewu, i nie zginiemy?»

Zobaczył Bóg ich czyny, że odwrócili się od złego postępowania. I ulitował się Bóg nad niedolą, którą postanowił na nich sprowadzić, i nie zesłał jej.

Psalm responsoryjny

Ps 51
Ps 51 (50), 3-4. 12-13. 18-19 (R.: por. 19b)
Sercem skruszonym nie pogardzisz, Panie

Zmiłuj się nade mną, Boże, w łaskawości swojej, *
w ogromie swej litości zgładź moją nieprawość.
Obmyj mnie zupełnie z mojej winy *
i oczyść mnie z grzechu mojego.

Sercem skruszonym nie pogardzisz, Panie

Stwórz, Boże, we mnie serce czyste *
i odnów we mnie moc ducha.
Nie odrzucaj mnie od swego oblicza *
i nie odbieraj mi świętego ducha swego.

Sercem skruszonym nie pogardzisz, Panie

Ofiarą bowiem Ty się nie radujesz, *
a całopalenia, choćbym dał, nie przyjmiesz.
Boże, moją ofiarą jest duch skruszony, *
pokornym i skruszonym sercem Ty, Boże, nie gardzisz.

Sercem skruszonym nie pogardzisz, Panie

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Jl 2, 13bc

Chwała Tobie, Słowo Boże

Nawróćcie się do Boga waszego,
On bowiem jest łaskawy i miłosierny.

Chwała Tobie, Słowo Boże

Ewangelia

Łk 11, 29-32
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Gdy tłumy się gromadziły, Jezus zaczął mówić: «To plemię jest plemieniem przewrotnym. Żąda znaku, ale żaden znak nie będzie mu dany, prócz znaku Jonasza. Jak bowiem Jonasz stał się znakiem dla mieszkańców Niniwy, tak będzie Syn Człowieczy dla tego plemienia.

Królowa z południa powstanie na sądzie przeciw ludziom tego plemienia i potępi ich; ponieważ ona z krańców ziemi przybyła słuchać mądrości Salomona, a oto tu jest coś więcej niż Salomon.

Ludzie z Niniwy powstaną na sądzie przeciw temu plemieniu i potępią je; ponieważ oni dzięki nawoływaniu Jonasza się nawrócili, a oto tu jest coś więcej niż Jonasz».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Przebaczenie czy kara?

ks. Nikos Skuras ks. Nikos Skuras

Przebaczenie czy kara?   needpix.com

Od prawie trzech lat pracuję w Niemczech. Panuje tu obojętność religijna. Wciąż  mam Jonaszową pokusę, by nie głosić temu społeczeństwu Bożego Słowa. Mam jednak ufność, że tak, jak Bóg nie zniechęcił się ucieczką Jonasza i wezwał go „po raz drugi”, tak też nie zniechęci się mną.

Czytania mszalne mówią konkretnie do ciebie i o tobie. Na tym polega szczególna moc Słowa Bożego, że mówi ono o twojej Czytelniku sytuacji dziś.

Czy jesteś częścią pokolenia przewrotnego? Bo Jezus dzisiaj mówi tak do mnie, ks. Nikosa i do ciebie, kochany Czytelniku. Może myślisz: „Przecież nie mam przewrotnych pragnień”. Tu jednak nie chodzi o twoje intencje. Zawsze uważasz, że miałeś dobre intencje i dziwisz się, że ktoś może mieć do ciebie pretensje. Chodzi o przewrotność, która jest wynikiem obecności w nas starego człowieka. Jest on owocem grzechu pierwszych rodziców. Ten stary człowiek ma naturę rajskiego węża. On zawsze szepcze ci przewrotną interpretację Słowa Bożego. Tak, jak było z Jonaszem.

Jonasz, prawy Izraelita, dostał polecenie od Boga. Miał upomnieć Niniwitów, których nieprawość była wielka. Upomnienie zawiera w sobie dwa elementy: (1) Powiedzenie, że to, co człowiek robi, jest złe. To zło przyniesie mu złe skutki; (2) Zapewnienie, że Bóg przyjmie grzesznika, jeśli ten odwróci się od zła czynionego, choćby było ono straszne, i poprosi o Boże Miłosierdzie. Jonasz odrzucił pierwsze wezwanie Boga. Nie chciał głosić poganom drugiego elementu Bożego upomnienia. Chciał, by Niniwici otrzymali zasłużoną karę. Usłuchał jednak drugiego wezwania. Niniwici uwierzyli Bogu. Pozwolili powiedzieć sobie prawdę o czynionym złu i zaufali Miłości Boga.

Pewna wrodzona, moja i twoja Czytelniku przewrotność, polega na tym, że nie widzimy całej nagiej prawdy o naszej nieprawości. Wciąż się porównujesz z innymi, by nie wypaść zbyt źle w swoich oczach. Ale Bóg widzi co ukryte. Także ty, prędzej czy później, zobaczysz nagą prawdę o sobie, której nigdy nie akceptowałeś z ust twojej żony, twego męża, twoich dzieci. Wówczas będzie ci bardzo wstyd. Odwagi! Nie bój się. Chrystus, nowy Jonasz, nie tylko głosi ci Miłość Boga. On chce ciebie, Czytelniku, obmyć zupełnie z twojej winy i oczyścić z twego grzechu. Wybierz więc przebaczenie, a nie karę.