Liturgia na dzień 2025-03-13:

Pierwsze czytanie

Est 4, 17k. l-m. r-u

Czytanie z Księgi Estery

Królowa Estera zwróciła się do Pana, przejęta niebezpieczeństwem śmierci. I błagała Pana, Boga Izraela, mówiąc: «Panie mój, Królu nasz, Ty jesteś jedyny, wspomóż mnie samotną, niemającą poza Tobą wspomożyciela, bo niebezpieczeństwo jest niejako w mojej ręce. Słyszałam od młodości mojej w pokoleniu moim ojczystym, że Ty, Panie, wybrałeś Izraela spośród wszystkich narodów i ojców naszych ze wszystkich ich przodków na wieczyste dziedzictwo i uczyniłeś im wszystko, co zapowiedziałeś.

Wspomnij, Panie, daj się rozpoznać w chwili naszego udręczenia i dodaj mi odwagi, Królu bogów i Władco nad wszystkimi władcami. Włóż stosowną mowę w moje usta przed obliczem lwa i zwróć jego serce ku nienawiści do wroga naszego, aby zginął on sam i ci, którzy są z nim jednej myśli.

Wybaw nas ręką Twoją i wspomóż mnie opuszczoną i niemającą nikogo poza Tobą, Panie, który wiesz wszystko».

Psalm responsoryjny

Ps 138

Ps 138 (137), 1b-2a. 2b-3. 7e-8 (R.: por. 3a)
Pan mnie wysłuchał, kiedy Go wzywałem

Będę Cię sławił, Panie, z całego serca, *
bo usłyszałeś słowa ust moich.
Będę śpiewał Ci psalm wobec aniołów, *
pokłon Ci oddam w Twoim świętym przybytku.

Pan mnie wysłuchał, kiedy Go wzywałem

I będę sławił Twe imię za łaskę i wierność Twoją, *
bo ponad wszystko wywyższyłeś Twe imię i obietnicę.
Wysłuchałeś mnie, kiedy Cię wzywałem, *
pomnożyłeś moc mojej duszy.

Pan mnie wysłuchał, kiedy Go wzywałem

Wybawia mnie Twoja prawica. *
8 Pan za mnie wszystkiego dokona.
Panie, Twa łaska trwa na wieki, *
nie porzucaj dzieła rąk swoich.

Pan mnie wysłuchał, kiedy Go wzywałem

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Ps 51 (50), 12a. 14a

Chwała Tobie, Słowo Boże

Stwórz, Boże, we mnie serce czyste
i przywróć mi radość Twojego zbawienia.

Chwała Tobie, Słowo Boże

Ewangelia

Mt 7, 7-12

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus powiedział do swoich uczniów:

«Proście, a będzie wam dane; szukajcie, a znajdziecie; kołaczcie, a otworzą wam. Albowiem każdy, kto prosi, otrzymuje; kto szuka, znajduje; a kołaczącemu otworzą.

Gdy któregoś z was syn prosi o chleb, czy jest taki, który poda mu kamień? Albo gdy prosi o rybę, czy poda mu węża? Jeśli więc wy, choć źli jesteście, umiecie dawać dobre dary swoim dzieciom, to o ileż bardziej Ojciec wasz, który jest w niebie, da to, co dobre, tym, którzy Go proszą.

Wszystko więc, co chcielibyście, żeby wam ludzie czynili, i wy im czyńcie. Albowiem to jest istota Prawa i Proroków».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Otwórz serce na modlitwę

ks. Przemysław Krakowczyk ks. Przemysław Krakowczyk

Dziś kolejna lekcja poświęcona modlitwie. Jezus zachęca nas, abyśmy o wszystko prosili naszego niebieskiego Ojca. Postawa taka uświadamia nam naszą niewystarczalność. Jesteśmy jak małe, bezradne dzieci, które we wszystkich sprawach zwracają się do swoich rodziców i otrzymują wszystko, czego im potrzeba, a nawet więcej, niż tego oczekują. Taki jest nasz Bóg. On nigdy nie zwleka w czynieniu dobra i zawsze jest hojny.

Dobroć i hojność Boga powinna być dla nas wyrzutem i okazją do refleksji nad własną postawą: Czy ja, jako dziecko Boże, jestem podobny do mojego niebieskiego Ojca? Czy odznaczam się zawsze dobrocią i hojnością? Mówi się, że niedaleko pada jabłko od jabłoni, ale czy to powiedzenie można również odnieść do nas, chrześcijan, rodziny Jezusa Chrystusa?

"Wszystko więc, co chcielibyście, żeby wam ludzie czynili, i wy im czyńcie". To prosta reguła - złota zasada, która przenosi nasze ludzkie relacje na zupełnie inny wymiar. Nie możemy siebie nawzajem traktować jak konkurentów lub wrogów, ale właśnie jak braci i siostry. Nie będę nigdy szanowany, jeśli nie potrafię szanować innych. Nie będę kochany, jeśli kochać innych nie potrafię. Uczmy się bycia dla siebie nawzajem dobrymi, a to dobro z pewnością do nas powróci.