12
września
piątek
Dzień Powszedni albo wspomnienie Najśw. Imienia Maryi
Rok liturgiczny: C/I
Pierwsze czytanie:
1 Tm 1,1-2.12-14
Psalm responsoryjny:
Ps 16
Werset przed Ewangelią:
J 17, 17ba
Ewangelia:
Łk 6,39-42

Patroni:

  • św. Imię Maria,
  • św. Autonomus,
  • św. Cronides, Leoncjusz i Serapion ,
  • św. Albeusz,
  • św. Gwidon,
  • bł. Apolinary Franco, Tomasz Zumarraga i IV towarz. ,
  • bł. Piotr Sulpicjusz Krzysztof Faverge

Liturgia na dzień 2025-09-12:

Pierwsze czytanie

1 Tm 1,1-2.12-14
Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do Tymoteusza

Paweł, apostoł Chrystusa Jezusa według nakazu Boga naszego, Zbawiciela, i Chrystusa Jezusa, naszej nadziei – do Tymoteusza, swego prawowitego dziecka w wierze. Łaska, miłosierdzie, pokój od Boga Ojca i Chrystusa Jezusa, naszego Pana.

Dzięki składam Temu, który mnie umocnił, Chrystusowi Jezusowi, naszemu Panu, że uznał mnie za godnego wiary, skoro przeznaczył do posługi sobie mnie, dawniej bluźniercę, prześladowcę i oszczercę. Dostąpiłem jednak miłosierdzia, ponieważ działałem z nieświadomością, w niewierze. A nad miarę obfita okazała się łaska naszego Pana, wraz z wiarą i miłością, która jest w Chrystusie Jezusie.

Psalm responsoryjny

Ps 16
Ps 16 (15), 1-2a. 5. 7-8. 11 (R.: por. 5a)

Pan mym dziedzictwem, moim przeznaczeniem

Zachowaj mnie, Boże, bo chronię się do Ciebie, *
mówię do Pana: «Ty jesteś Panem moim».
Pan moim dziedzictwem i przeznaczeniem, *
to On mój los zabezpiecza.

Pan mym dziedzictwem, moim przeznaczeniem

Błogosławię Pana, który dał mi rozsądek, *
bo serce napomina mnie nawet nocą.
Zawsze stawiam sobie Pana przed oczy, *
On jest po mojej prawicy, nic mną nie zachwieje.

Pan mym dziedzictwem, moim przeznaczeniem

Ty ścieżkę życia mi ukażesz, *
pełnię radości przy Tobie
i wieczne szczęście *
po Twojej prawicy.

Pan mym dziedzictwem, moim przeznaczeniem

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 17, 17ba
Alleluja, alleluja, alleluja

Słowo Twoje, Panie, jest prawdą,
uświęć nas w prawdzie.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 6,39-42
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Jezus opowiedział uczniom przypowieść:

«Czy może niewidomy prowadzić niewidomego? Czy nie wpadną w dół obydwaj?

Uczeń nie przewyższa nauczyciela. Lecz każdy, dopiero w pełni wykształcony, będzie jak jego nauczyciel.

Czemu to widzisz drzazgę w oku swego brata, a nie dostrzegasz belki we własnym oku? Jak możesz mówić swemu bratu: „Bracie, pozwól, że usunę drzazgę, która jest w twoim oku”, podczas gdy sam belki w swoim oku nie widzisz? Obłudniku, usuń najpierw belkę ze swego oka, a wtedy przejrzysz, ażeby usunąć drzazgę z oka brata swego».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Kłopoty ze wzrokiem

ks. Tomasz Jaklewicz ks. Tomasz Jaklewicz

Kłopoty ze wzrokiem  

Czy może niewidomy prowadzić niewidomego? Historia pokazuje, że niestety może i kończy się to katastrofą. Nieraz na gigantyczną skalę. Naród niemiecki dał się prowadzić przez szaleńca gotowego podpalić świat w imię swoich chorych idei. Rosjanie dali się uwieść bandzie zbrodniarzy obiecujących raj na ziemi. Można wskazać wiele innych dramatycznych przykładów w historii społeczeństw i jednostek. W polityce, w mediach, w życiu społecznym nie brakuje hochsztaplerów, którzy pretendują do roli nauczycieli i wychowawców, a są cynicznymi manipulatorami. Jezus przestrzega przed ludźmi, którzy zarażają innych własnym zaślepieniem, niewiedzą, niedojrzałością, a nawet gorzej, cynizmem lub nienawiścią. Dzięki potędze mediów ogromnie wzrosła także siła oddziaływania takich „ślepców”. Mądrości nie mierzy się poziomem oglądalności czy ilością polubień. W świecie nadmiaru informacji i sztucznej inteligencji palące staje się pytanie: kogo słucham, kto jest moim przewodnikiem przez życie? Czy potrafię odróżnić mądrość od głupoty udającej mądrość? Czym karmię swój umysł, oczy, inteligencję, wrażliwość, serce? Wiara w Chrystusa przynosi prawdę, która rozprasza mroki. Pomaga odróżnić złoto od świecącej tandety, skarb od świecidełek. Rzecz w tym, że aby poddać się prowadzeniu przez Chrystusa, trzeba postawić życie na szali. Nie wystarczy samo rozumowanie.

„Czemu to widzisz drzazgę w oku swego brata, a nie dostrzegasz belki we własnym oku?” Co jest tą belką w moim oku? To może być grzech, który się zadomowił w sercu jak pasożyt w organizmie, to może być nałóg, chorobliwe pożądanie, zazdrość, pycha, żądza władzy. Dziś tak wiele obrazów na ekranach, tak wiele rzeczy, sprzętów, emocji może przesłaniać Boga. Kiedy znika Bóg, robi się ciemno w sumieniu, tracimy orientację. Wolność staje się iluzją. Wolność przestaje być możliwością wzrostu ku piękniejszemu, pełniejszemu, szlachetniejszemu życiu. Wolność bez jasnego widzenia przytłacza nadmiarem możliwości i obraca się przeciwko nam. Człowiek krzyczy, że jest wolny i rzuca się na wszystkie strony bez sensu i celu. Swoje zagubienie często maskujemy moralizowaniem. Narzekaniem na czasy, politykę, media, sąsiadów, rodzinę.

Pan Jezus nie neguje konieczności pomocy w usuwaniu drzazg innym. Leczenie wzroku bliźniego jest rzeczą piękną i konieczną. Operacji oka nie może jednak wykonywać ślepy lekarz.