Liturgia na dzień 2025-10-29:

Pierwsze czytanie

Rz 8, 26-30

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Rzymian

Bracia:

Duch Święty przychodzi z pomocą naszej słabości. Gdy bowiem nie umiemy się modlić tak, jak trzeba, sam Duch przyczynia się za nami w błaganiach, których nie można wyrazić słowami. Ten zaś, który przenika serca, zna zamiar Ducha, wie, że przyczynia się za świętymi zgodnie z wolą Bożą.

Wiemy też, że Bóg z tymi, którzy Go miłują, współdziała we wszystkim dla ich dobra, z tymi, którzy są powołani według Jego zamysłu. Albowiem tych, których przedtem poznał, tych też przeznaczył na to, by się stali na wzór obrazu Jego Syna, aby On był Pierworodnym między wielu braćmi.

Tych zaś, których przeznaczył, tych też powołał, a których powołał – tych też usprawiedliwił, a których usprawiedliwił – tych też obdarzył chwałą.

Psalm responsoryjny

Ps 13

Ps 13 (12), 4-5. 6 (R.: 6a)

Ja zaufałem Twemu miłosierdziu.

Spojrzyj i wysłuchaj, Panie, mój Boże. *
Oświeć moje oczy, bym nie zasnął w śmierci,
by wróg mój nie mówił: «Ja go zwyciężyłem», *
by się nie cieszyli moi przeciwnicy, że się zachwiałem.

Ja zaufałem Twemu miłosierdziu.

Ja zaś zaufałem Twemu miłosierdziu, *
niech się moje serce cieszy z Twej pomocy.
Będę śpiewać Panu, *
który mnie obdarzył dobrem.

Ja zaufałem Twemu miłosierdziu.

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

2 Tes 2, 14

Alleluja, alleluja, alleluja

Bóg wezwał nas przez Ewangelię,
abyśmy dostąpili chwały Pana naszego, Jezusa Chrystusa.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 13,22-30

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Jezus przemierzał miasta i wsie, nauczając i odbywając swą podróż do Jerozolimy.

Raz ktoś Go zapytał: «Panie, czy tylko nieliczni będą zbawieni?»

On rzekł do nich: «Usiłujcie wejść przez ciasne drzwi; gdyż wielu, powiadam wam, będzie chciało wejść, a nie zdołają. Skoro Pan domu wstanie i drzwi zamknie, wówczas, stojąc na dworze, zaczniecie kołatać do drzwi i wołać: „Panie, otwórz nam!”, lecz On wam odpowie: „Nie wiem, skąd jesteście”. Wtedy zaczniecie mówić: „Przecież jadaliśmy i piliśmy z Tobą, i na ulicach naszych nauczałeś”.

Lecz On rzecze: „Powiadam wam, nie wiem, skąd jesteście. Odstąpcie ode Mnie wszyscy, którzy dopuszczacie się niesprawiedliwości!” Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów, gdy ujrzycie Abrahama, Izaaka i Jakuba, i wszystkich proroków w królestwie Bożym, a siebie samych precz wyrzuconych. Przyjdą ze wschodu i zachodu, z północy i południa i siądą za stołem w królestwie Bożym.

Tak oto są ostatni, którzy będą pierwszymi, i są pierwsi, którzy będą ostatnimi».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Praktykujący, ale odrzucony?

ks. Nikos Skuras ks. Nikos Skuras

pexels.com

„By wróg nie mówił: «Ja go zwyciężyłem»”. Obiecuję sobie, że więcej nie popełnię jakiegoś błędu. Znów upadam. Pomagają moi słowa Ojców Pustyni: „Gdy wróg cię kusi i upadasz, ale wstajesz i wracasz do Chrystusa, wówczas wróg jest pokonany przez przebaczenie Chrystusa”.

Pierwsze czytanie może wzbudzać emocje u czytelników. Chodzi o dwa tematy: Boży wybór, czyli powołanie i Przeznaczenie, czyli predestynacja. Czy Bóg wybiera tylko niektórych? Oczywiście, że do pewnych zadań wybiera poszczególne osoby. Ale „Kościół w ślad za Apostołami naucza, że Chrystus umarł za wszystkich ludzi bez wyjątku: «Nie ma, nie było i nie będzie żadnego człowieka, za którego nie cierpiałby Chrystus»” (KKK605). Bóg więc wybrał wszystkich i przeznaczył ich do zbawienia: „pragnie, by wszyscy ludzie zostali zbawieni i doszli do poznania prawdy” (1Tm 2,4}. „Bóg nie przeznacza nikogo do piekła” (KKK1037). Zdanie Rz 8,30, mówi, że Bóg każdego, kogo stworzył – powołał, usprawiedliwił, obdarzył chwałą. Widać to wyraźnie na przykładzie Lucyfera – Anioła światłości. Miał udział w chwale Boga. Jednak według Ojców Kościoła „nie zachował tej chwały w pokorze”, „odwrócił się od Światłości prawdziwej”.

To jest klucz do zrozumienia Ewangelii. Bóg stworzył cię i w tym fakcie przeznaczył cię do zbawienia. Obdarzył cię swą chwałą, czyli Miłością. Niektórym z ludzi dał uczestnictwo w Kościele tak Starego jak i nowego Przymierza. Jednak bycie na sposób obrzędowy, sakramentalny uczestnikiem Kościoła, nie gwarantuje ci zbawienia. Jadać i pić z Chrystusem oznacza mieć udział w Jego sakramentach. Możesz je przyjmować i nienawidzić tych, którzy zrobili ci krzywdę; sądzić tych, którzy żyją w grzechach ciężkich; potępiać tych, którzy dopuszczają się wielkiego zła. Wtedy dopuszczasz „się niesprawiedliwości”. To cię blokuje na przyjęcie Miłości Boga w Chrystusie. Trwając i umierając z tymi nieprawościami w sercu, nie jesteś w stanie przyjąć Miłości, „by się [stać] na wzór obrazu Jego Syna”. Będzie ci przykro zobaczyć twego sąsiada, który nie chodził do Kościoła i żył wg ciebie bardzo źle, siedzącego „za stołem w królestwie Bożym”. Ty natomiast z twoją złością w sercu będziesz stał na zewnątrz.

Dlatego odwagi! Przyjmij dziś tę Dobrą Nowinę, że i za ciebie umarł Chrystus. Pozwól, by Jego Miłość teraz stała się ciałem w tobie.