sierpnia

czwartek

Wspomnienie św. Moniki

Rok liturgiczny: A/II

Pierwsze czytanie:

1 Kor 1, 1-9

Psalm responsoryjny:

Ps 145 (144), 2-3. 4-5. 6-7 (R.: 1b)

Werset przed Ewangelią:

Mt 24, 42a. 44

Ewangelia:

Mt 24, 42-51

Patroni:

św. Monika,
św. Rufus,
św. Jan,
św. Marcelin, Mannea, Jan, Serapion i Piotr ,
św. Narnus,
św. Paemen,
św. Licerius,
św. Cezary,
św. Jan,
św. Gebhard,
św. Guarin (Warin),
św. Amadeusz,
św. Anioł Conti,
bł. Roger Cadwallador,
bł. Antoni od św. Franciszka,
św. Dawid Lewis,
bł. Jan Chrzciciel z Souzy i Udalricus {Jan Chrzciciel} Guillaume,
bł. Dominik a Matre Dei Barberi,
bł. Ferdynand Gonzalez Alión,
bł. Rajmund Martí Soriano,
bł. Maria Pilar Izquierdo Albero

Liturgia na dzień 2026-08-27:

Pierwsze czytanie

1 Kor 1, 1-9

Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do Koryntian

Paweł, z woli Bożej powołany na apostoła Jezusa Chrystusa, i Sostenes, brat, do Kościoła Bożego w Koryncie, do tych, którzy zostali uświęceni w Jezusie Chrystusie i powołani do świętości wespół ze wszystkimi, co na każdym miejscu wzywają imienia Pana naszego, Jezusa Chrystusa, ich i naszego Pana.

Łaska wam i pokój od Boga Ojca naszego i Pana Jezusa Chrystusa! Bogu mojemu dziękuję wciąż za was, za łaskę daną wam w Chrystusie Jezusie. W Nim to bowiem zostaliście wzbogaceni we wszystko: we wszelkie słowo i wszelkie poznanie, bo świadectwo Chrystusowe utrwaliło się w was.

Nie doznajecie tedy braku żadnej łaski, oczekując objawienia się Pana naszego, Jezusa Chrystusa. On też będzie umacniał was aż do końca, abyście byli bez zarzutu w dzień Pana naszego, Jezusa Chrystusa.

Wierny jest Bóg, który powołał was do współuczestnictwa z Synem swoim, Jezusem Chrystusem, Panem naszym.

Psalm responsoryjny

Ps 145 (144), 2-3. 4-5. 6-7 (R.: 1b)

Będę Cię wielbił, Boże mój i Królu

Każdego dnia będę błogosławił Ciebie *
i na wieki wysławiał Twoje imię.
Wielki jest Pan i godzien wielkiej chwały, *
a wielkość Jego niezgłębiona.

Będę Cię wielbił, Boże mój i Królu

Pokolenie pokoleniu głosi Twoje dzieła *
i zwiastuje Twe potężne czyny.
Głoszą wspaniałą chwałę Twego majestatu *
i rozpowiadają Twoje cuda.

Będę Cię wielbił, Boże mój i Królu

Mówią o potędze Twoich dzieł straszliwych *
i głoszą wielkość Twoją.
Przekazują pamięć o wielkiej Twej dobroci *
i cieszą się Twą sprawiedliwością.

Będę Cię wielbił, Boże mój i Królu

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Mt 24, 42a. 44

Alleluja, alleluja, alleluja

Czuwajcie i bądźcie gotowi,
bo o godzinie, której się nie domyślacie,
Syn Człowieczy przyjdzie.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mt 24, 42-51

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus powiedział do swoich uczniów:

«Czuwajcie, bo nie wiecie, w którym dniu Pan wasz przyjdzie. A to rozumiejcie: Gdyby gospodarz wiedział, o jakiej porze nocy nadejdzie złodziej, na pewno by czuwał i nie pozwoliłby włamać się do swego domu. Dlatego i wy bądźcie gotowi, bo o godzinie, której się nie domyślacie, Syn Człowieczy przyjdzie.

Któż jest tym sługą wiernym i roztropnym, którego pan ustanowił nad swoją służbą, żeby we właściwej porze rozdał jej żywność? Szczęśliwy ów sługa, którego pan, gdy wróci, zastanie przy tej czynności. Zaprawdę, powiadam wam: Postawi go nad całym swoim mieniem.

Lecz jeśli taki zły sługa powie sobie w duszy: „Mój pan się ociąga z powrotem”, i zacznie bić swoje współsługi, i będzie jadł i pił z pijakami, to nadejdzie pan tego sługi w dniu, kiedy się nie spodziewa, i o godzinie, której nie zna. Każe surowo go ukarać i wyznaczy mu miejsce z obłudnikami. Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Czuwanie jako odpowiedzialność i wrażliwość serca

ks. Przemysław Krakowczyk ks. Przemysław Krakowczyk

Wezwanie do czuwania bywa niekiedy błędnie kojarzone z lękiem przed nagłym sądem. Tymczasem duchowe czuwanie według Ewangelii to nie nerwowe wypatrywanie końca świata, lecz postawa żywej wrażliwości na obecność Boga tu i teraz. To umiejętność przeżywania codzienności bez ulegania duchowej śpiączce, rutynie i zobojętnieniu na dobro.

Postawa złego zarządcy odsłania powszechny mechanizm pokusy: „Mój Pan się ociąga”. Gdy zacieramy w sercu perspektywę wieczności, szybko ulegamy egoizmowi. Zaczynamy traktować innych ludzi przedmiotowo, realizować wyłącznie własne zachcianki i nadużywać danej nam władzy, czasu czy zaufania. Brak perspektywy Boga zawsze prowadzi do degradacji ludzkich relacji.

Roztropny zarządca to ten, kto w cichości wiernie wykonuje swoje codzienne obowiązki z miłością. Bóg nie przychodzi najczęściej w spektakularnych wydarzeniach, lecz w zwykłych chwilach dnia – w nieoczekiwanym spotkaniu, w potrzebie drugiego człowieka, w wymagającym zadaniu. Czy Twoje serce jest dzisiaj czujne na te dyskretne przybicia Chrystusa?