22
grudnia
wtorek
Dzień Powszedni
Rok liturgiczny: B/I
Pierwsze czytanie:
1 Sm 1, 24-28
Psalm responsoryjny:
1 Sm 2
Ewangelia:
Łk 1, 46-56
Patroni:
- św. Chaeremon i towarz. ,
- św. Ischyrion,
- Męczennicy rzymscy,
- Męczennicy z Rhaiti (Egipt),
- św. Hungerus,
- bł. Tomasz Holland,
- św. Franciszka Ksaweria Cabrini
Liturgia na dzień 2026-12-22:
Pierwsze czytanie
1 Sm 1, 24-28
Czytanie z Pierwszej Księgi SamuelaGdy Anna odstawiła Samuela od piersi, wzięła go z sobą w drogę, zabierając również trzyletniego cielca, jedną efę mąki i bukłak wina. Przyprowadziła go do domu Pana, do Szilo. Chłopiec był jeszcze mały.Zabili cielca i poprowadzili chłopca przed Helego. Powiedziała ona wówczas: «Pozwól, panie mój! Na twoje życie! To ja jestem ową kobietą, która stała tu przed tobą i modliła się do Pana. O tego chłopca się modliłam, i spełnił Pan prośbę, którą do Niego zanosiłam. Oto ja oddaję go Panu. Po wszystkie dni, jak długo będzie żył, zostaje oddany Panu».I oddali tam pokłon Panu.
Psalm responsoryjny
1 Sm 2
1 Sm 2, 1bcde. 4-5. 6-7. 8abcd (R.: por. 1b)Całym swym sercem raduję się w PanuMoje serce raduje się w Panu, *dzięki Niemu moc moja wzrasta.Szeroko otwarłam usta przeciw moim wrogom, *bo cieszyć się mogę Twoją pomocą.Całym swym sercem raduję się w PanuŁuk potężnych się łamie, *a mocą przepasują się słabi.Syci za chleb się najmują, głodni zaś odpoczywają, *niepłodna rodzi siedmioro, a matka wielu dzieci usycha.Całym swym sercem raduję się w PanuPan daje śmierć i życie, *wtrąca do otchłani i z niej wyprowadza.Pan czyni ubogim lub bogatym, *poniża i wywyższa.Całym swym sercem raduję się w PanuBiedaka z prochu podnosi, *z błota dźwiga nędzarza,by go wśród książąt posadzić *i dać mu tron chwały.Całym swym sercem raduję się w Panu
Werset przed Ewangelią (Alleluja)
Alleluja, alleluja, allelujaKrólu narodów, Kamieniu węgielny Kościoła,przyjdź i zbaw człowieka, którego z mułu utworzyłeś.Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia
Łk 1, 46-56
Słowa Ewangelii według Świętego ŁukaszaW owym czasie Maryja rzekła:«Wielbi dusza moja Panai raduje się duch mój w Bogu, zbawicielu moim.Bo wejrzał na uniżenie swojej Służebnicy.Oto bowiem odtąd błogosławić mnie będąwszystkie pokolenia,gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny,a Jego imię jest święte.Jego miłosierdzie z pokolenia na pokolenienad tymi, którzy się Go boją.Okazał moc swego ramienia,rozproszył pyszniących się zamysłami serc swoich.Strącił władców z tronu,a wywyższył pokornych.Głodnych nasycił dobrami,a bogatych z niczym odprawił.Ujął się za swoim sługą, Izraelem,pomny na swe miłosierdzie.Jak obiecał naszym ojcom,Abrahamowi i jego potomstwu na wieki».Maryja pozostała u Elżbiety około trzech miesięcy; potem wróciła do domu.
