Pierwsze czytanie
Syr 51, 13-20
Czytanie z Mądrości SyrachaBędę Cię wielbił, Panie, i wychwalał, i błogosławił Twojemu imieniu.Będąc jeszcze młodym, zanim zacząłem podróżować, szukałem jawnie mądrości w modlitwie. U bram świątyni prosiłem o nią i aż do końca szukać jej będę.W jej rozkwicie, jakby dojrzewającego winogrona, rozradowało się nią me serce, noga moja wstąpiła na prostą drogę, od młodości mojej idę jej śladami. Nakłoniłem tylko trochę ucha, a już ją otrzymałem i znalazłem dla siebie rozległe wykształcenie.Postąpiłem w niej, a Temu, który mi daje mądrość, chcę oddać chwałę. Postanowiłem bowiem wprowadzić ją w czyn, zapłonąłem gorliwością o dobro i nie doznam wstydu.Dusza moja walczyła o nią i z całą starannością usiłowałem zachować Prawo; ręce wyciągałem w górę, a błędy przeciwko niej opłakiwałem.Skierowałem ku niej moją duszę i znalazłem ją dzięki oczyszczeniu.
Psalm responsoryjny
Ps 19
Ps 19 (18), 8-9. 10-11 (R.: por. 9a)Nakazy Pana są radością sercaPrawo Pańskie jest doskonałe i pokrzepia duszę, *świadectwo Pana jest pewne, nierozważnego uczy mądrości.Jego słuszne nakazy radują serce, *jaśnieje przykazanie Pana i olśniewa oczy.Nakazy Pana są radością sercaBojaźń Pana jest szczera i trwa na wieki, *sądy Pana prawdziwe, wszystkie razem słuszne.Cenniejsze nad złoto, nad złoto najczystsze, *słodsze od miodu płynącego z plastra.Nakazy Pana są radością serca
Werset przed Ewangelią (Alleluja)
Kol 3, 16a. 17c
Alleluja, alleluja, allelujaSłowo Chrystusa niech w was mieszkaw całym swym bogactwie;dziękujcie Bogu Ojcu przez Chrystusa.Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia
Mk 11, 27-33
Słowa Ewangelii według Świętego MarkaJezus wraz z uczniami przyszedł znowu do Jerozolimy. Kiedy chodził po świątyni, przystąpili do Niego arcykapłani, uczeni w Piśmie i starsi i zapytali Go: «Jakim prawem to czynisz? I kto Ci dał tę władzę, żebyś to czynił?»Jezus im odpowiedział: «Zadam wam jedno pytanie. Odpowiedzcie Mi na nie, a powiem wam, jakim prawem to czynię. Czy chrzest Janowy pochodził z nieba, czy też od ludzi? Odpowiedzcie Mi».Oni zastanawiali się między sobą: «Jeśli powiemy: „Z nieba”, to nam zarzuci: „Dlaczego więc nie uwierzyliście mu?” Powiemy: „Od ludzi”». Lecz bali się tłumu, ponieważ wszyscy rzeczywiście uważali Jana za proroka. Odpowiedzieli więc Jezusowi: «Nie wiemy».Jezus im rzekł: «Zatem i Ja wam nie powiem, jakim prawem to czynię».