23
sierpnia
czwartek
Dzień Powszedni albo wspomnienie św. Róży z Limy
Rok liturgiczny: A/I
Pierwsze czytanie:
Sdz 11,29-39
Psalm responsoryjny:
Ps 40
Werset przed Ewangelią:
Ps 95,8ab
Ewangelia:
Mt 22, 1-14
Patroni:
- św. Róża z Limy,
- św. Zacheusz,
- św. Abundiusz i Ireneusz,
- św. Cyriak i Archelaus,
- św. Luppus,
- św. Klaudiusz, Asteriusz i Neon ,
- św. Flawian,
- św. Eugeniusz,
- bł. Jan {Protazy} Bourdon,
- bł. Konstanty Carbonell Sempere, Piotr Gelabert Amer i Rajmund Grimaltós Monllor ,
- bł. Florentyn Pérez Romero i Urban Gil Sáez,
- bł. Jan Maria od Krzyża (Marianus) García Méndez,
- bł. Rozaria {Petra Maria Wiktoria} Quintana Argos i Serafina {Emmanuela Justa} Fernández Ibero,
- bł. Franciszek Dachtera,
- bł. Władysław Findysz
Liturgia na dzień 2029-08-23:
Pierwsze czytanie
Sdz 11,29-39
Czytanie z Księgi SędziówDuch Pana był nad Jeftem, który przebiegał dzielnice Gileadu i Manassesa, przeszedł przez Mispa w Gileadzie, z Mispa w Gileadzie ruszył przeciwko Ammonitom. Jefte złożył też ślub Panu: «Jeżeli sprawisz, że Ammonici wpadną w moje ręce, wówczas ten, kto pierwszy wyjdzie od drzwi mego domu, gdy w pokoju będę wracał z pola walki z Ammonitami, będzie należał do Pana i złożę z niego ofiarę całopalną».Wyruszył więc Jefte przeciw Ammonitom, zmuszając ich do walki, i Pan wydał ich w jego ręce. Rozgromił ich na przestrzeni od Aroeru aż do okolic Minnit, co stanowi dwadzieścia miast, i dalej aż do Abel-Keramim. Była to klęska straszna. Ammonici zostali poniżeni przez Izraela.Gdy potem wracał Jefte do Mispa, do swego domu, oto córka jego wyszła na spotkanie, tańcząc przy dźwiękach bębenków, a było to dziecko jedyne; nie miał bowiem prócz niej ani syna, ani córki. Ujrzawszy ją, rozdarł swe szaty, mówiąc: «Ach, córko moja! Wielki ból mi sprawiasz! Ty też jesteś wśród tych, co mnie martwią! Oto bowiem nierozważnie złożyłem Panu ślub, którego nie będę mógł odmienić!»Odpowiedziała mu ona: «Ojcze mój! Skoro ślubowałeś Panu, uczyń ze mną zgodnie z tym, co wyrzekłeś własnymi ustami, skoro Pan pozwolił ci dokonać pomsty na twoich wrogach, Ammonitach!»Nadto rzekła do swego ojca: «Pozwól mi uczynić tylko to jedno: puść mnie na dwa miesiące, a ja udam się w góry z towarzyszkami moimi, aby opłakiwać moje dziewictwo».«Idź!» – rzekł do niej. I pozwolił jej oddalić się na dwa miesiące.Poszła więc ona i towarzyszki jej i w górach opłakiwała swoje dziewictwo. Minęły dwa miesiące i wróciła do swego ojca, który wypełnił na niej swój ślub.
Psalm responsoryjny
Ps 40
Ps 40 (39), 5. 7-8a. 8b-10 (R.: por. 8a i 9a)Przychodzę, Boże, pełnić Twoja wolę.Szczęśliwy człowiek, *który nadzieję pokłada w Panu,a nie naśladuje pysznych *i skłonnych do kłamstwa.Przychodzę, Boże, pełnić Twoja wolę.Nie chciałeś ofiary krwawej ani z płodów ziemi, *lecz otworzyłeś mi uszy,nie żądałeś całopalenia i ofiary za grzechy. *Wtedy powiedziałem: «Oto przychodzę.Przychodzę, Boże, pełnić Twoja wolę.W zwoju księgi jest o mnie napisane: †Radością jest dla mnie pełnić Twoja wolę, mój Boże, *a Twoje prawo mieszka w moim sercu».Głosiłem Twoją sprawiedliwość w wielkim zgromadzeniu *i nie powściągałem warg moich, o czym Ty wiesz, Panie.Przychodzę, Boże, pełnić Twoja wolę.
Werset przed Ewangelią (Alleluja)
Ps 95,8ab
AllelujaNie zatwardzajcie dzisiaj serc waszych,lecz słuchajcie głosu Pańskiego.Alleluja
Ewangelia
Mt 22, 1-14
Słowa Ewangelii według Świętego MateuszaJezus w przypowieściach mówił do arcykapłanów i starszych ludu: «Królestwo niebieskie podobne jest do króla, który wyprawił ucztę weselną swemu synowi. Posłał więc swoje sługi, żeby zaproszonych zwołali na ucztę, lecz ci nie chcieli przyjść.Posłał jeszcze raz inne sługi z poleceniem: „Powiedzcie zaproszonym: Oto przygotowałem moją ucztę; woły i tuczne zwierzęta ubite i wszystko jest gotowe. Przyjdźcie na ucztę!” Lecz oni zlekceważyli to i odeszli: jeden na swoje pole, drugi do swego kupiectwa, a inni pochwycili jego sługi i znieważywszy, pozabijali.Na to król uniósł się gniewem. Posłał swe wojska i kazał wytracić owych zabójców, a miasto ich spalić.Wtedy rzekł swoim sługom: „Uczta weselna wprawdzie jest gotowa, lecz zaproszeni nie byli jej godni. Idźcie więc na rozstajne drogi i zaproście na ucztę wszystkich, których spotkacie”. Słudzy ci wyszli na drogi i sprowadzili wszystkich, których napotkali: złych i dobrych. I sala weselna zapełniła się biesiadnikami.Wszedł król, żeby się przypatrzyć biesiadnikom, i zauważył tam człowieka nieubranego w strój weselny. Rzekł do niego: „Przyjacielu, jakże tu wszedłeś, nie mając stroju weselnego?” Lecz on oniemiał. Wtedy król rzekł sługom: „Zwiążcie mu ręce i nogi i wyrzućcie go na zewnątrz, w ciemności! Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów”. Bo wielu jest powołanych, lecz mało wybranych».[Wersja krótsza: Mt 22, 1-10]Słowa Ewangelii według Świętego MateuszaJezus w przypowieściach mówił do arcykapłanów i starszych ludu: «Królestwo niebieskie podobne jest do króla, który wyprawił ucztę weselną swemu synowi. Posłał więc swoje sługi, żeby zaproszonych zwołali na ucztę, lecz ci nie chcieli przyjść.Posłał jeszcze raz inne sługi z poleceniem: „Powiedzcie zaproszonym: Oto przygotowałem moją ucztę; woły i tuczne zwierzęta ubite i wszystko jest gotowe. Przyjdźcie na ucztę!” Lecz oni zlekceważyli to i odeszli: jeden na swoje pole, drugi do swego kupiectwa, a inni pochwycili jego sługi i znieważywszy, pozabijali.Na to król uniósł się gniewem. Posłał swe wojska i kazał wytracić owych zabójców, a miasto ich spalić.Wtedy rzekł swoim sługom: „Uczta weselna wprawdzie jest gotowa, lecz zaproszeni nie byli jej godni. Idźcie więc na rozstajne drogi i zaproście na ucztę wszystkich, których spotkacie”. Słudzy ci wyszli na drogi i sprowadzili wszystkich, których napotkali: złych i dobrych. I sala weselna zapełniła się biesiadnikami.
