12
lutego
środa
V Tydzień zwykły
Rok liturgiczny: C/I
Pierwsze czytanie:
Rdz 2, 4b-9. 15-17
Psalm responsoryjny:
Ps 104
Werset przed Ewangelią:
J 17, 17ba
Ewangelia:
Mk 7, 14-23
Patroni:
- Męczennicy z Abitynii {Cartagina},
- św. Eulalia,
- św. Melecjusz,
- św. Benedykt,
- św. Antoni Cauleas,
- bł. Humbelina,
- św. Ludan,
- bł. Tomasz Hemmerford, Jakub Fenn, Jan Nutter, Jan Munden i Jerzy Haydock
Liturgia na dzień 2031-02-12:
Pierwsze czytanie
Rdz 2, 4b-9. 15-17
Czytanie z Księgi RodzajuGdy Pan Bóg uczynił ziemię i niebo, nie było jeszcze żadnego krzewu polnego na ziemi ani żadna trawa polna jeszcze nie wzeszła – bo Pan Bóg nie zsyłał deszczu na ziemię, bo nie było człowieka, który by uprawiał ziemię, a nurt wody wypływał z ziemi, aby w ten sposób nawadniać całą powierzchnię gleby.Wtedy to Pan Bóg ulepił człowieka z prochu ziemi i tchnął w jego nozdrza tchnienie życia, wskutek czego stał się człowiek istotą żywą.A zasadziwszy ogród w Edenie na wschodzie, Pan Bóg umieścił tam człowieka, którego ulepił. Na rozkaz Pana Boga wyrosły z gleby wszelkie drzewa miłe z wyglądu i smaczny owoc rodzące oraz drzewo życia w środku tego ogrodu i drzewo poznania dobra i zła.Pan Bóg wziął zatem człowieka i umieścił go w ogrodzie Eden, aby uprawiał go i doglądał. A tak przykazał Pan Bóg człowiekowi: «Z wszelkiego drzewa tego ogrodu możesz spożywać do woli, ale z drzewa poznania dobra i zła nie wolno ci jeść, bo gdy z niego spożyjesz, niechybnie umrzesz».
Psalm responsoryjny
Ps 104
Ps 104 (103), 1-2a. 27-28. 29b-30 (R.: por. 1a)Chwal i błogosław, duszo moja, PanaBłogosław, duszo moja, Pana, *Boże mój, Panie, Ty jesteś bardzo wielki!Odziany w majestat i piękno, *światłem okryty jak płaszczem.Chwal i błogosław, duszo moja, PanaWszystko czeka na Ciebie, *byś dał im pokarm we właściwym czasie.Gdy im dajesz, zbierają, *gdy otwierasz swą rękę, sycą się Twym dobrem.Chwal i błogosław, duszo moja, PanaKiedy odbierasz im oddech, marnieją *i w proch się obracają.Stwarzasz je, napełniając swym Duchem, *i odnawiasz oblicze ziemi.Chwal i błogosław, duszo moja, Pana
Werset przed Ewangelią (Alleluja)
J 17, 17ba
Alleluja, alleluja, allelujaSłowo Twoje, Panie, jest prawdą,uświęć nas w prawdzie.Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia
Mk 7, 14-23
Słowa Ewangelii według Świętego MarkaJezus przywołał znowu tłum do siebie i rzekł do niego:«Słuchajcie Mnie, wszyscy, i zrozumcie! Nic nie wchodzi z zewnątrz w człowieka, co mogłoby uczynić go nieczystym; lecz to, co wychodzi z człowieka, to czyni człowieka nieczystym. Kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha!»Gdy się oddalił od tłumu i wszedł do domu, uczniowie pytali Go o tę przypowieść. Odpowiedział im: «I wy tak niepojętni jesteście? Nie rozumiecie, że nic z tego, co z zewnątrz wchodzi w człowieka, nie może uczynić go nieczystym; bo nie wchodzi do jego serca, lecz do żołądka, i zostaje wydalone na zewnątrz». Tak uznał wszystkie potrawy za czyste.I mówił dalej: «Co wychodzi z człowieka, to czyni go nieczystym. Z wnętrza bowiem, z serca ludzkiego pochodzą złe myśli, nierząd, kradzieże, zabójstwa, cudzołóstwa, chciwość, przewrotność, podstęp, wyuzdanie, zazdrość, obelgi, pycha, głupota. Całe to zło z wnętrza pochodzi i czyni człowieka nieczystym».
