Współczesna szkoła: znam chemię kwantową i rachunek różniczkowy, a sfera duchowa i etyczna nie istnieje
Starożytni Rzymianie mówili: „non scholae, sed vitae discimus” – uczymy się nie dla szkoły, ale dla życia. Program nauczania współczesnej polskiej szkoły sugeruje, że jest dokładnie odwrotnie. Szkoła przekazuje ogrom informacji, które nie mają większego związku z życiem. Sfera duchowa i etyczna nie liczy się, tak jakby w ogóle nie istniała. Czy musi tak być? Bynajmniej – o ile rodzice nie będą biernie patrzeć na to, co wymyśli MEN.
„Ewangelia życia” – jak pomagać młodym w dojrzałym przeżywaniu seksualności?
Młodość to czas odkrywania własnej seksualności, przygotowania do dorosłego życia, uczenia się sztuki dokonywania właściwych wyborów. Aby pomóc młodym lepiej przeżyć ten czas, prowadząc ich do dojrzałości, WT UŚ i Wydział Duszpasterstwa Rodzin Kurii Metropolitalnej w Katowicach organizują sesję zatytułowaną „Ewangelia życia. Wiosna. O płci, miłości i życiu”.
Agnieszka Pawlik-Regulska: po wyborach edukacja zdrowotna może wrócić jako obowiązkowa
Mamy świadomość, że minister Barbara Nowacka nie uznała naszych racji i konstytucyjnych praw jako rodziców. Zmiana edukacji zdrowotnej z obowiązkowej na nieobowiazkową to efekt nacisków w koalicji, ale po wyborach prezydenckich to się może zmienić – zwraca uwagę Agnieszka Pawlik-Regulska, prezes Stowarzyszenia Nauczycieli i Pracowników Oświaty „Nauczyciele dla Wolności” oraz koordynator Koalicji na Rzecz Ocalenia Polskiej Szkoły.
Uczmy się mówić „przepraszam”. To chrześcijańskie lekarstwo na toksyczną iluzję perfekcjonizmu
Kultura perfekcjonizmu oparta jest na złudnym przekonaniu o własnej doskonałości. Tymczasem w świecie skażonym grzechem nic nie jest doskonałe, a chrześcijańskim lekarstwem na toksyczny perfekcjonizm jest uczenie się przepraszania i przebaczania. Powinniśmy też w tej kulturze wychowywać nasze dzieci, aby ochronić je przed toksycznym wpływem mediów społecznościowych.
Jak dobrze wychować dziecko? Zaufanie, podmiotowe podejście, zdrowe wartości – to trzy ważne klucze
Nie ma prostej recepty na wychowanie dziecka. Jednak nie wszystko jest płynne: zdrowe wartości, podmiotowe traktowanie i spójność wychowania ze strony rodziców, szkoły i Kościoła to czynniki kluczowe. Niestety obecne władze oświatowe nie pojmują tej fundamentalnej zasady, traktując dzieci przedmiotowo dla realizacji własnych celów ideologicznych.
„Wychowujmy razem” – wzywają biskupi u progu nowego roku szkolnego
„Takie będą Rzeczypospolite, jakie ich młodzieży chowanie” – zauważał już dawno Jan Zamoyski i prawda ta nigdy nie straciła na znaczeniu. Próby rozbijania procesu wychowawczego, laicyzowania szkoły przez obecne władze oświatowe, wbrew woli samych rodziców, należy odczytywać jako próbę destrukcji procesu wychowania i stanowczo się im sprzeciwić!
