Wyszukano wyników: 6879
Kiedy katolicki influencer przynosi szkody? Tłumaczy siostra, która pracowała w Dolinie Krzemowej
S.Teresa ze smutkiem zauważa, jak często katolicy działający w mediach dają się zwieść światowemu sposobowi myślenia. Zbyt często katolickie kanały są formą autopromocji, a nie prawdziwej duszpasterskiej troski. Zamiast być miłosiernymi Samarytanami, jesteśmy raczej lewitami z ewangelicznej przypowieści, odwracającymi wzrok od potrzebujących naszej pomocy.
![Prawdą jest darmowa Miłość Chrystusa [komentarz wideo do Ewangelii]](http://static.opw.pl/files/26.bkt/05/19/19/211561_1Y9k_Ks.NikosSkuras_97.jpg.webp)
Prawdą jest darmowa Miłość Chrystusa [komentarz wideo do Ewangelii]
„Dużo świata, ziemskich fascynacji jest we mnie. Im starszy jestem, tym mocniej one atakują. Ale Chrystus za mnie poświęcił «w ofierze samego siebie». Modlitwa oznacza, że zdajesz sobie sprawę, że twoja parafia, twoja rodzina, twoja załoga w pracy, nie są twoją własnością, lecz Boga, który Kościół i całą ludzkość «nabył własną krwią»” – przypomina w komentarzu liturgicznym ks. Nikos Skuras.
Powolne odchodzenie od wiary
Czy wiarę można „schować do szafy”? O. Jacek Salij OP pokazuje, że wielu chrześcijan nie traci jej nagle, ale powoli rezygnuje z własnej tożsamości – tak jak białoruscy wieśniacy, którzy po wejściu do miasta odruchowo zaczęli mówić po rosyjsku, bo „tak trzeba”. Dominikanin przestrzega, że wiara ukrywana przed światem, zamknięta jedynie w prywatnym „kąciku religijnym”, z czasem słabnie i może całkowicie zaniknąć.
Świat bez serca: marnotrawstwo jedzenia i głód idą ramię w ramię. Nie wolno na to patrzeć obojętnie
Każdego miesiąca papież zaprasza nas do modlitwy w konkretnej intencji. Ta przeznaczona na maj brzmi: „Aby wszyscy mieli dostęp do pożywienia”. Leon XIV wskazuje na problem, który chcielibyśmy przemilczeć: „miliony naszych braci i sióstr cierpią głód, podczas gdy na naszych stołach marnuje się tak wiele jedzenia”. Chrześcijanie nie mogą pozostać obojętni. Chodzi o modlitwę, ale także o przemianę serca.
Przypowieść o spektrum świętości
Rodzina w kościele. Mama, tata i czterech synów. Najbardziej przykuwał uwagę najstarszy, z wyraźnymi objawami autyzmu. W oczach ojca można było dostrzec nie uciemiężenie, ale raczej jakieś pogodzenie połączone z mądrością, którą może dać jedynie w Bogu przeżywane turbodojrzewanie w trudnej sytuacji. Ta świętość nie może wyparowywać po wyjściu z kościoła – zauważa Sławomir Zatwardnicki.
Nowości w serwisie
- Leon XIV pobłogosławi najwyższą wieżę Sagrady Familii. Bazylika Gaudiego będzie najwyższym kościołem świata
- Gdańsk zaprasza na Marsz dla Życia i Rodziny. Wystąpią TGD, Mate.O i Michał Król
- Leczy się jeden na trzech uzależnionych od opioidów. Sejm rozważa nowy model terapii
- Ordo Iuris zapowiada akcję „Bunt dla Konstytucji”. Chce zablokować transkrypcję małżeństw jednopłciowych
- Troska o zdrowie rodziny. Witamina K – rola w organizmie i zasady bezpiecznej suplementacji
- „Jestem potrzebny Związkowi Polaków”. Poczobut zapowiada powrót na Białoruś
- „Jawna segregacja”. Wójt wielkopolskiej gminy dopłaca do wakacji tylko tych dzieci, które chodzą na EZ
- Pompa przedłuża życie chorym z niewydolnością serca
- Wielki wybuch. Czy w Hiszpanii zobaczymy przebudzenie, jak we Francji?
- Izraelskie naloty na Tyr: na celowniku armii dzielnice chrześcijańskie
