Dzień Dziecka Utraconego jest poświęcony pamięci o dzieciach, które zmarły przed narodzeniem lub krótko po nim. W wielu miejscach Polski odbywają się w tym czasie modlitwy i pochówki dzieci zmarłych przed narodzeniem, a na cmentarzach powstają Groby Dzieci Utraconych.
„To dana od Boga wspaniała okazja, aby mówić o człowieczeństwie dziecka przed urodzeniem” – podkreśla Ewa Kowalewska z Human Life International.
Dzień Dziecka Utraconego jest obchodzony od 1988 r., a w Polsce od 2004 r. Wyrazem pamięci o dzieciach i szacunku dla ich życia jest zapalenie Świecy Pamięci – na ołtarzu lub na rodzinnym stole.
Tego dnia w różnych miejscach Polski odbywają się pogrzeby dzieci utraconych. W tym roku taka ceremonia ma miejsce Sokołowie Podlaskim i Przasnyszu, 13 października odbyła się w Krakowie. Regularnie odbywa się też w Bydgoszczy, Garwolinie i Szczecinie.
Nie tylko ceremonia
Jak podkreślają obrońcy życia, pamięć o dziecku utraconym jest uznaniem jego podmiotowości i człowieczeństwa.
„Pochówek, nadanie imienia, zachowanie pamiątki, zapalenie świecy, a także działalność hospicjów perinatalnych wyrastają z tego samego przekonania: mamy do czynienia z człowiekiem, którego życie zasługuje na szacunek niezależnie od etapu rozwoju, stanu zdrowia czy długości życia” – podkreśla Polska Federacja Ruchów Obrony Życia.
„To nie jest wyłącznie kwestia ceremonii. To świadectwo rodzicielskiej miłości i uznania, że śmierć dziecka – także bardzo małego – jest rzeczywistą stratą człowieka” – dodaje PFROŻ.
Źródło: PFROŻ, HLI, kuria.pl, parafiagarwolin.pl
Ten artykuł powstał dzięki naszym Darczyńcom. Dziękujemy za Wasze wsparcie.