Pekao
Strona główna
opoka.news opoka.photo opoka.org.pl


Podróż apostolska Benedykta XVI do Wielkiej Brytanii 16-19.09.2010




Benedykt XVI

Chrześcijański fundament społeczeństwa nowoczesnego i wielokulturowego

16 września 2010 — Edynburg. Spotkanie z królową w Pałacu Holyrood House



Wasza Wysokość!

Dziękuję za uprzejme zaproszenie do złożenia oficjalnej wizyty w Zjednoczonym Królestwie i za gorące słowa powitania w imieniu Brytyjczyków. Dziękuję Waszej Wysokości, a jednocześnie niech mi będzie wolno pozdrowić wszystkich mieszkańców Zjednoczonego Królestwa i do każdego z nich wyciągnąć przyjazną dłoń.

Bardzo się cieszę, że mogę rozpocząć moją wizytę spotkaniem z członkami rodziny królewskiej i podziękować w szczególności Jego Wysokości księciu Edynburga za uprzejme przywitanie mnie na edynburskim lotnisku. Pragnę także wyrazić wdzięczność rządom Jej Wysokości, poprzednim i obecnemu, a także wszystkim, którzy z nimi współpracowali, aby to spotkanie umożliwić, m.in. lordowi Pattenowi i byłemu sekretarzowi stanu panu Murphy'emu. Chciałbym także z głęboką wdzięcznością wyrazić uznanie za wysiłki All-Party Parliamentary Group on the Holy See, która wniosła wielki wkład w umacnianie przyjaznych relacji między Stolicą Apostolską i Zjednoczonym Królestwem.

Rozpoczynając moją wizytę w Zjednoczonym Królestwie w historycznej stolicy Szkocji, pozdrawiam w szczególny sposób pana premiera Salmonda i przedstawicieli parlamentu szkockiego. Oby szkocki parlament, podobnie jak zgromadzenia Walii i Północnej Irlandii, mógł coraz lepiej wyrażać szlachetne tradycje i szacowną kulturę Szkotów oraz służyć ich najlepiej pojętym interesom w duchu solidarności i troski o wspólne dobro.

Nazwa Holyrood House, oficjalnej rezydencji Waszej Wysokości w Szkocji, przypomina o krzyżu świętym i wskazuje na głębokie korzenie chrześcijańskie, wciąż żywe w każdej warstwie życia Brytyjczyków. Już od wczesnych wieków monarchowie Anglii i Szkocji byli chrześcijanami, a niektórzy — jak Edward Wyznawca i Małgorzata Szkocka — nawet wielkimi świętymi. Jak wiadomo, wielu z nich świadomie wypełniało swoje królewskie obowiązki w świetle Ewangelii i w ten sposób na najgłębszym poziomie kształtowało naród w duchu dobra. W efekcie od ponad tysiąca lat orędzie chrześcijańskie jest integralną częścią języka, myśli i kultury mieszkańców tych wysp. Poważanie, w jakim wasi przodkowie mieli prawdę i sprawiedliwość, czynienie dobra i miłość bliźniego, zostało wam przekazane przez wiarę, która pozostaje potężną siłą dobra w tym królestwie, z wielką korzyścią zarówno dla chrześcijan, jak i niechrześcijan.

Znajdujemy wiele przykładów tej siły dobra w długiej historii Wielkiej Brytanii. Również we względnie nieodległych czasach, dzięki takim postaciom, jak William Wilberforce i David Livingstone, Wielka Brytania przyczyniła się do zahamowania międzynarodowego handlu niewolnikami. Pod natchnieniem wiary kobiety, takie jak Florence Nightingale, służyły ubogim i chorym i stworzyły nowy model służby zdrowia, który następnie był powielany w innych krajach. John Henry Newman, którego beatyfikacji dokonam wkrótce, był jednym z tych brytyjskich chrześcijan swojej epoki, których dobroć, dar mowy i uczynki przynosiły zaszczyt rodakom. Nimi i wielu im podobnymi osobami powodowała głęboka wiara, która zrodziła się i dojrzała na tych wyspach.

Pamiętamy również, że w naszych czasach Brytyjczycy i ich przywódcy stawili czoło nazistowskiej dyktaturze, która chciała wykorzenić Boga ze społeczeństwa oraz negowała przynależność do jednej ludzkiej rodziny wielu ludzi, zwłaszcza Żydów, uważanych za niegodnych, by żyć. Przypomnę też, w jaki sposób ów reżym traktował chrześcijańskich pasterzy i zakonników, którzy głosili prawdę w miłości, przeciwstawiając się nazistom, i za to przeciwstawianie się zapłacili własnym życiem. W refleksji nad dającą do myślenia lekcją, jaką stanowi ateistyczny ekstremizm XX w., nie wolno nam nigdy zapominać, że z wykluczenia Boga, religii i cnót z życia publicznego rodzi się ostatecznie okrojona wizja człowieka i społeczeństwa, a zatem «zawężona wizja osoby i jej przeznaczenia» (Caritas in veritate, 29).

Sześćdziesiąt pięć lat temu Wielka Brytania odegrała zasadniczą rolę w budowaniu powojennego konsensusu międzynarodowego, dzięki któremu powstały Narody Zjednoczone i nastał w Europie okres pokoju i pomyślnego rozwoju, jakiego nigdy wcześniej nie zaznała. W bliższych nam latach wspólnota międzynarodowa śledziła z bliska wydarzenia w Północnej Irlandii, które doprowadziły do podpisania porozumienia wielkopiątkowego (Good Friday Agreement) i utworzenia zgromadzenia Irlandii Północnej. Rząd Waszej Wysokości oraz rząd Irlandii wraz z politycznymi, religijnymi i społecznymi przywódcami Północnej Irlandii wsparły pokojowe rozwiązanie tamtejszego konfliktu. Zachęcam wszystkie strony do odważnego podążania razem wyznaczoną drogą, która wiedzie do sprawiedliwego i trwałego pokoju.

W szerszym kontekście Zjednoczone Królestwo odgrywa na scenie międzynarodowej kluczową rolę pod względem politycznym i ekonomicznym. Rząd i ludność kraju Waszej Wysokości są twórcami idei, których wpływ wciąż sięga daleko poza wyspy brytyjskie. Nakłada to na nich szczególny obowiązek działania w sposób mądry dla wspólnego dobra. Podobnie na brytyjskich mediach, które docierają do bardzo szerokiej publiczności, spoczywa większa niż na innych odpowiedzialność, i mają one także większe możliwości krzewienia pokoju między narodami, integralnego rozwoju ludów i szerzenia autentycznych praw ludzkich. Oby wszyscy Brytyjczycy dalej żyli zgodnie z wartościami uczciwości, szacunku i bezstronności, które zyskały im poważanie i podziw wielu.

Dziś społeczeństwo Zjednoczonego Królestwa stara się być nowoczesne i wielokulturowe. Oby w tym fascynującym przedsięwzięciu zachowało zawsze swoje poszanowanie tradycyjnych wartości i form kultury, których bardziej agresywne postaci sekularyzmu już nie cenią ani nie tolerują. Oby nie zapomniało o chrześcijańskich fundamentach, które są podstawą jego wolności, i oby to dziedzictwo, które tak dobrze zawsze służyło narodowi, wciąż kształtowało przykład dawany przez rząd Waszej Wysokości i mieszkańców tego kraju dwu miliardom członków Wspólnoty Narodów (Commonwealth) i wielkiej rodzinie krajów angielskojęzycznych na całym świecie.

Niech Bóg błogosławi Waszą Wysokość i wszystkich mieszkańców tego królestwa. Dziękuję.


opr. mg/mg



 
Kliknij aby zobaczyć dokumenty zawierające wybrany tag: Irlandia Północna społeczeństwo Wielka Brytania terroryzm odwaga anglikanie Anglia Kościół anglikański John Henry Newman wielokulturowość ekstremizm wspólnota narodów Szkocja Podróż Benedykta XVI do Anglii podróż apostolska do Wielkiej Brytanii pielgrzymka do Wielkiej Brytanii Holyrood House William Wilberforce David Livingstone