listopada

czwartek

Wspomnienie wszystkich wiernych zmarłych

Rok liturgiczny: A/I

Pierwsze czytanie:

Hi 19,1.23-27a

Psalm responsoryjny:

Ps 27, 1. 4. 7 i 8b i 9a. 13-14 (R.: 1a)

Drugie czytanie:

1 Kor 15, 20-24a. 25-28

Werset przed Ewangelią:

Ap 1, 5-6

Ewangelia:

Łk 23, 44-46. 50. 52-53; 24, 1-6a

Patroni:

św. Wiktoryn,
św. Acindynus, Pegazjusz, Aphthonius, Elpidiphorus, Anempodistus i towarz. ,
św. Justus,
św. Carteriusz, Styriak, Tobiasz, Eudoksjusz, Agapiusz i towarz. ,
św. Marcjan,
św. Ambroży Autpert,
św. Winefrida,
św. Jerzy,
św. Malachiasz,
bł. Małgorzata z Lotaryngii,
bł. Jan Bodey,
bł. Pius od św. Alojzego {Alojzy} Campidelli

Liturgia na dzień 2017-11-02:

Pierwsze czytanie

Hi 19,1.23-27a

Czytanie z Księgi Hioba

Hiob rzekł: «Oby me słowa zostały spisane, oby w księdze utrwalone! Żelaznym rylcem i ołowiem na skale wyryte na wieki! Lecz ja wiem: Wybawca mój żyje i jako ostatni stanie na ziemi. Potem me szczątki skórą przyodzieje, i ciałem swym Boga zobaczę. To właśnie ja Go zobaczę».

Psalm responsoryjny

Ps 27, 1. 4. 7 i 8b i 9a. 13-14 (R.: 1a)

W krainie życia ujrzę dobroć Boga

Pan moim światłem i zbawieniem moim, *
kogo miałbym się lękać?
Pan obrońcą mego życia, *
przed kim miałbym czuć trwogę?

W krainie życia ujrzę dobroć Boga

O jedno tylko proszę Pana, o to zabiegam, †
żebym mógł zawsze przebywać w Jego domu, *
przez wszystkie dni życia,
abym kosztował słodyczy Pana, *
stale się radował Jego świątynią.

W krainie życia ujrzę dobroć Boga

Usłysz, o Panie, kiedy głośno wołam, *
zmiłuj się nade mną i wysłuchaj mnie.
Będę szukał oblicza Twego, Panie. *
Nie zakrywaj przede mną swojej twarzy.

W krainie życia ujrzę dobroć Boga

Wierzę, że będę oglądał dobra Pana *
w krainie żyjących.
Oczekuj Pana, bądź mężny, *
nabierz odwagi i oczekuj Pana.

W krainie życia ujrzę dobroć Boga

Drugie czytanie

1 Kor 15, 20-24a. 25-28

Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do Koryntian

Bracia:

Chrystus zmartwychwstał jako pierwociny spośród tych, co pomarli. Ponieważ bowiem przez człowieka przyszła śmierć, przez Człowieka też dokona się zmartwychwstanie. I jak w Adamie wszyscy umierają, tak też w Chrystusie wszyscy będą ożywieni, lecz każdy według własnej kolejności: Chrystus jako pierwociny, potem ci, co należą do Chrystusa, w czasie Jego przyjścia. Wreszcie nastąpi koniec, gdy przekaże królowanie Bogu i Ojcu.

Trzeba bowiem, ażeby królował, «aż położy wszystkich nieprzyjaciół pod swoje stopy». Jako ostatni wróg zostanie pokonana śmierć. Wszystko bowiem rzucił pod stopy Jego. Kiedy się mówi, że wszystko jest poddane, znaczy to, że z wyjątkiem Tego, który Mu wszystko poddał. A gdy już wszystko zostanie Mu poddane, wtedy i sam Syn zostanie poddany Temu, który Synowi poddał wszystko, aby Bóg był wszystkim we wszystkich.

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Ap 1, 5-6

Alleluja, alleluja, alleluja

Jezus Chrystus jest Pierworodnym wśród umarłych,
Jemu chwała i moc na wieki wieków.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 23, 44-46. 50. 52-53; 24, 1-6a

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Było już około godziny szóstej i mrok ogarnął całą ziemię aż do godziny dziewiątej. Słońce się zaćmiło i zasłona przybytku rozdarła się przez środek. Wtedy Jezus zawołał donośnym głosem: «Ojcze, w Twoje ręce powierzam ducha mojego». Po tych słowach wyzionął ducha.

A był tam człowiek dobry i sprawiedliwy, imieniem Józef, członek Rady. On to udał się do Piłata i poprosił o ciało Jezusa. Zdjął je z krzyża, owinął w płótno i złożył w grobie wykutym w skale, w którym nikt jeszcze nie był pochowany.

W pierwszy dzień tygodnia niewiasty poszły skoro świt do grobu, niosąc przygotowane wonności. Kamień zastały odsunięty od grobu. A skoro weszły, nie znalazły ciała Pana Jezusa. Gdy wobec tego były bezradne, nagle stanęło przed nimi dwóch mężów w lśniących szatach. Przestraszone, pochyliły twarze ku ziemi, lecz tamci rzekli do nich: «Dlaczego szukacie żyjącego wśród umarłych? Nie ma Go tutaj; zmartwychwstał».

[wersja krótsza: Łk 23, 44-46. 50. 52-53]

Homilie

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Dusze czyśćcowe

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Dusze czyśćcowe

Rozpoczęliśmy miesiąc listopad. Choć coraz częściej o coraz głośniej zaczynamy mówić o tym, że Uroczystość Wszystkich Świętych jest dniem święta tych, którzy już są zbawieni, którzy doszli do chwały nieba, to Kościół nie zapomina o tych, którzy przeżyli swoją drogę nawrócenia, ale pozostał im do spłacenia ów dług, o którym mówi Jezus w Ewangelii, gdy uczy, aby będąc „w drodze” pogodzić się ze swoim bratem, gdyż jeśli sprawa trafi przed oblicze Sędziego, trzeba będzie spłacić do samego końca swoje zobowiązanie. To właśnie świadomość konieczności spłaty ziemskiego długi przynagla nas, abyśmy modlili się za umarłych. „Świętą z zbawienną rzeczą jest modlić się za umarłych”. O tym mówi nam już Starotestamentalna Druga Księga Machabejska.
Nasze modlitwy za zmarłych rozbrzmiewają w sposób szczególny w listopadzie. Gdy odwiedzamy groby naszych bliskich zmarłych, ofiarujemy im nie tylko kwiaty, znicze, ale przede wszystkim naszą modlitwę. To właśnie modlitwa ma wartość sięgającą tamtego świata. To dzięki ofierze mszy świętej, modlitwie różańcowej, uczynkom miłosierdzia ofiarowanym za umarłym, a przede wszystkim odpustom, możemy przyczynić się do tego, aby ci, którym pozostał jeszcze ziemski dług do spłacenia, szybciej znaleźli się w niebie.
Niekiedy wydaje nam się w naszym minimalistycznym myśleniu, że jeśli już ktoś czeka na pełnię szczęścia, to jest to zwykły rodzaj poczekalni. Jednak czym jest życie bez Boga? Czym oddzielenie od miłości, która jest sensem życia człowieka? Cierpienie czyśćcowe, owa splata długu nie jest więc zwykłym czekaniem. Jest czasem, który musi pomóc dorosnąć w miłości temu, kto nie jest jeszcze gotowy na spotkanie Boga twarzą w twarz.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Kiedy ofiarowujemy odpust za dusze czyśćcowe, także my sami wzrastamy w miłości. Nie jest przecież możliwe zdobycie odpustu, bez wyrzeczenia się przywiązania do jakiegokolwiek grzechu, w tym lekkiego. Zatem odpuszczenie win, nie jest jedynie aktem miłosierdzia względem umarłych. Bóg w ten sposób walczy także o nasze dusze. Sprawia, że miłość bliźniego prowadzi nas ku większej miłości Boga.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy ofiarowuję odpusty za zmarłych?