listopada

czwartek

Rocznica Poświęcenia Bazyliki Laterańskiej

Rok liturgiczny: A/I

Pierwsze czytanie:

Ez 47, 1-2. 8-9. 12

Psalm responsoryjny:

Ps 46, 2-3. 5-6. 8-9 (R.: por. 6)

Drugie czytanie:

1 Kor 3, 9b-11. 16-17

Werset przed Ewangelią:

2 Krn 7, 16

Ewangelia:

J 2, 13-22

Patroni:

Poświęcenie bazyliki Laterańskiej,
św. Ursyn,
św. Agrippinus,
św. Wito,
św. Eustolia i Sopatra,
św. Jerzy,
bł. Joanna de Signa,
bł. Gabriel Ferretti,
bł. Ludwik Morbioli,
bł. Gracja z Catharo,
bł. Jerzy Napper,
bł. Elżbieta od Trójcy Św. Catez,
bł. Henryk Hlebowicz,
św. Maria z Góry Karmel od Dzieciątka Jezus (González Ramos García Prieto)

Liturgia na dzień 2017-11-09:

Pierwsze czytanie

Ez 47, 1-2. 8-9. 12

Czytanie z Księgi proroka Ezechiela

Podczas widzenia otrzymanego od Pana zaprowadził mnie anioł z powrotem przed wejście do świątyni, a oto wypływała woda spod progu świątyni w kierunku wschodnim, ponieważ przednia strona świątyni była skierowana ku wschodowi; a woda płynęła spod prawej strony świątyni na południe od ołtarza. I wyprowadził mnie przez bramę północną na zewnątrz i poza murami powiódł mnie od bramy zewnętrznej, skierowanej ku wschodowi. A oto woda wypływała spod prawej ściany świątyni, na południe od ołtarza.

Anioł rzekł do mnie: «Woda ta płynie na obszar wschodni, wzdłuż stepów, i rozlewa się w wodach słonych, i wtedy wody jego stają się zdrowe. Wszystkie też istoty żyjące, od których tam się roi, dokądkolwiek potok wpłynie, pozostaną przy życiu: będą tam też niezliczone ryby, bo dokądkolwiek dotrą te wody, wszystko będzie uzdrowione.

A nad brzegami potoku mają rosnąć po obu stronach różnego rodzaju drzewa owocowe, których liście nie więdną, których owoce się nie wyczerpują; każdego miesiąca będą rodzić nowe, ponieważ ich woda przychodzi z przybytku. Ich owoce będą służyć za pokarm, a ich liście za lekarstwo».

[Gdy to święto wypada poza niedzielą, przed Ewangelią wybiera się tylko jedno z podanych czytań]

Psalm responsoryjny

Ps 46, 2-3. 5-6. 8-9 (R.: por. 6)

Bóg jest we wnętrzu swojego Kościoła

Bóg jest dla nas ucieczką i siłą: *
najpewniejszą pomocą w trudnościach.
Przeto nie będziemy się bali, choćby zatrzęsła się ziemia *
i góry zapadły w otchłań morza.

Bóg jest we wnętrzu swojego Kościoła

Nurty rzeki rozweselają miasto Boże, *
najświętszy przybytek Najwyższego.
Bóg jest w jego wnętrzu, więc się nie zachwieje, *
Bóg je wspomoże o świcie.

Bóg jest we wnętrzu swojego Kościoła

Pan Zastępów jest z nami, *
Bóg Jakuba jest naszą obroną.
Przyjdźcie, zobaczcie dzieła Pana, *
zdumiewające dzieła, których dokonał na ziemi.

Bóg jest we wnętrzu swojego Kościoła

Drugie czytanie

1 Kor 3, 9b-11. 16-17

Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do Koryntian

Bracia:

Wy jesteście Bożą budowlą. Według danej mi łaski Bożej, jako roztropny budowniczy, położyłem fundament, ktoś inny zaś wznosi budynek. Niech każdy jednak baczy na to, jak buduje. Fundamentu bowiem nikt nie może położyć innego, jak ten, który jest położony, a którym jest Jezus Chrystus.

Czyż nie wiecie, że jesteście świątynią Boga i że Duch Boży mieszka w was? Jeżeli ktoś zniszczy świątynię Boga, tego zniszczy Bóg. Świątynia Boga jest święta, a wy nią jesteście.

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

2 Krn 7, 16

Alleluja, alleluja, alleluja

Wybrałem i uświęciłem tę świątynię,
aby moja obecność trwała tam na wieki.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

J 2, 13-22

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Zbliżała się pora Paschy żydowskiej i Jezus przybył do Jerozolimy. W świątyni zastał siedzących za stołami bankierów oraz tych, którzy sprzedawali woły, baranki i gołębie. Wówczas, sporządziwszy sobie bicz ze sznurów, powypędzał wszystkich ze świątyni, także baranki i woły, porozrzucał monety bankierów, a stoły powywracał. Do tych zaś, którzy sprzedawali gołębie, rzekł: «Zabierzcie to stąd i z domu mego Ojca nie róbcie targowiska!» Uczniowie Jego przypomnieli sobie, że napisano: «Gorliwość o dom Twój pochłonie Mnie».

W odpowiedzi zaś na to Żydzi rzekli do Niego: «Jakim znakiem wykażesz się wobec nas, skoro takie rzeczy czynisz?» Jezus dał im taką odpowiedź: «Zburzcie tę świątynię, a Ja w trzy dni wzniosę ją na nowo».

Powiedzieli do Niego Żydzi: «Czterdzieści sześć lat budowano tę świątynię, a Ty ją wzniesiesz w przeciągu trzech dni?»

On zaś mówił o świątyni swego ciała. Gdy zmartwychwstał, przypomnieli sobie uczniowie Jego, że to powiedział, i uwierzyli Pismu i słowu, które wyrzekł Jezus.

Homilie

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Świątynia świątyń

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Świątynia świątyń

Pośród nas wierzących w Chrystusa, każdy z nas ma swoje ulubione miejsce modlitwy. Dla jednych będzie to parafialny kościół, dla innych któreś z sanktuariów, do którego często lubimy pielgrzymować z pobożnością i nabożeństwem, kryjąc w sercu swoje życiowe intencje modlitewne. Jeszcze kiedy indziej będzie to ulubiony zakątek w domu, gdzie pod nieobecność innych domowników lubimy zaszyć się na modlitwie, gdzie przekonani jesteśmy, że Pan nas słucha i możemy w sposób szczególny doświadczyć Jego obecności. „Miejsce to wybrał sam, aby wysłuchać nas” głoszą słowa popularnej piosenki religijnej.
W Starym Testamencie była jednak świątynia, w Jerozolimie, gdzie Lud Izraela pielgrzymował, gdzie składane były ofiary i gdzie z dumą każdy Izraelita spoglądał, wiedząc, że tam właśnie jest miejsce szczególnej obecności Boga. My dzisiaj, jako nowy lud wybrany nie trzymamy się już dłużej zasady, że skoro jest jeden Bóg, to i Jego świątynia musi być tylko jedna. Jednak w święto takie jak dziś, spoglądamy na Świątynię świątyń, katedrę Biskupa Rzymu, aby uświadomić sobie właśnie tę łączność z Kościołem powszechnym, aby spojrzeć, jak wszystkie modlitwy zanoszone przez nas z różnych zakątków świata spływają niczym wezbrane wody rzeki ku Odwiecznemu Majestatowi Boga, do Tego, Który słucha nas, czy to w zaciszu naszego domu, czy też w największych sanktuariach świata.
Oczywiście, nigdy nasza osobista modlitwa nie zastąpi liturgii sprawowane w świątyniach, miejscach konsekrowanych i wydzielonych do oddawania czci Bogu, do składania Ofiary Nowego i Wiecznego Przymierza, poprzez którą stajemy w wieczerniku i pod krzyżem, aby dostąpić łask wysłużonych nam tam, gdzie Zbawiciel ofiaruje się za nas.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Świątynie, choć wzniesione ludzkimi rękami, są miejscem szczególnym. Są domem Bożym, o który troszczy się sam Zbawiciel. Jeśli bowiem widzimy gniew Boży, dosięgający przekupniów w świątyni Jerozolimskiej, cóż dopiero powinniśmy myśleć i jaką troską oraz szacunkiem otaczać miejsca, gdzie trwa nieustanna obecność Zbawiciela?

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy szanuję miejsca święte?