18
listopada
sobota
Wspomnienie bł. Karoliny Kózkówny, dziewicy i męczennicy
Rok liturgiczny: A/I
Pierwsze czytanie:
Mdr 18, 14-16; 19, 6-9
Psalm responsoryjny:
Ps 105
Werset przed Ewangelią:
2 Tes 2, 14
Ewangelia:
Łk 18, 1-8

Patroni:

Liturgia na dzień 2017-11-18:

Pierwsze czytanie

Mdr 18, 14-16; 19, 6-9
Czytanie z Księgi Mądrości

Gdy głęboka cisza ogarniała wszystko, a noc w swoim biegu dosięgała połowy, wszechmocne Twe słowo z nieba, z królewskiej stolicy, jak srogi wojownik runęło pośrodku zatraconej ziemi, jako miecz ostry niosąc Twój nieodwołalny rozkaz. I stanąwszy, napełniło wszystko śmiercią; nieba dotykało, a zstąpiło na ziemię.

Całe stworzenie znów w swej naturze podlegało przekształceniu, powolne Twoim rozkazom, by dzieci Twe zachować bez szkody.

Obłok ocieniający obóz i suchy ląd ujrzano, jak się wynurzał z wody poprzednio stojącej: droga bez przeszkód – Morze Czerwone i pole zielone – z burzliwej głębiny. Przeszli tędy wszyscy, których chroniła Twa ręka, ujrzawszy cuda godne podziwu. Byli jak konie na pastwisku i jak baranki brykali, wielbiąc Ciebie, Panie, który ich wybawiłeś.

Psalm responsoryjny

Ps 105
Ps 105 (104), 2-3. 36-37. 42-43 (R.: por. 5a)

Wspomnijcie cuda, które Pan Bóg zdziałał
Albo: Alleluja

Śpiewajcie i grajcie Mu psalmy, *
rozgłaszajcie wszystkie Jego cuda.
Szczyćcie się Jego świętym imieniem, *
niech się weseli serce szukających Pana.

Wspomnijcie cuda, które Pan Bóg zdziałał
Albo: Alleluja

Pobił wszystkich pierworodnych ich kraju, *
cały kwiat ich potęgi.
A lud swój wyprowadził ze srebrem i złotem *
i nikt nie był słaby w jego pokoleniach.

Wspomnijcie cuda, które Pan Bóg zdziałał
Albo: Alleluja

Pamiętał bowiem o swym świętym słowie *
danym Abrahamowi, swojemu słudze.
I wyprowadził lud swój wśród radości, *
z weselem swoich wybranych.

Wspomnijcie cuda, które Pan Bóg zdziałał
Albo: Alleluja

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

2 Tes 2, 14
Alleluja, alleluja, alleluja

Bóg wezwał nas przez Ewangelię,
abyśmy dostąpili chwały Pana naszego, Jezusa Chrystusa.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 18, 1-8
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Jezus opowiedział swoim uczniom przypowieść o tym, że zawsze powinni się modlić i nie ustawać: «W pewnym mieście żył sędzia, który Boga się nie bał i nie liczył się z ludźmi.

W tym samym mieście żyła wdowa, która przychodziła do niego z prośbą: „Obroń mnie przed moim przeciwnikiem!” Przez pewien czas nie chciał; lecz potem rzekł do siebie: „Chociaż Boga się nie boję ani z ludźmi się nie liczę, to jednak, ponieważ naprzykrza mi się ta wdowa, wezmę ją w obronę, żeby nie nachodziła mnie bez końca i nie zadręczała mnie”».

I Pan dodał: «Słuchajcie, co mówi ten niesprawiedliwy sędzia. A Bóg, czyż nie weźmie w obronę swoich wybranych, którzy dniem i nocą wołają do Niego, i czy będzie zwlekał w ich sprawie? Powiadam wam, że prędko weźmie ich w obronę. Czy jednak Syn Człowieczy znajdzie wiarę na ziemi, gdy przyjdzie?»

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Wytrwałość na modlitwie

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Wytrwałość na modlitwie

Kiedyś rozmawiając z pewnym człowiekiem na temat wytrwałości na modlitwie usłyszałem, że on długo się nie modli. Wszak jak sam twierdził, jeśli raz powie „Panie zmiłuj się nad nami”, to przecież Bóg to na pewno zrozumie. Owszem, znamy te słowa Zbawiciela, w których przestrzega nas przed gadulstwem na modlitwie, ucząc nas, że to poganie myślą, że przez wzgląd na swe gadulstwo zostaną wysłuchani. Jednak dzisiejszy fragment Ewangelii nie mówi nam o gadulstwie, ale o wytrwałości. Co więcej, może ona nas nieco dziwić. Wszak Bóg na kartach Pisma Świętego przedstawiany jest jako Ojciec, tu zaś jest porównany do nieliczącego się Bogiem i ludźmi sędziego, który ostatecznie bierze w obronę kobietę tylko dlatego, że ta mu się naprzykrzała.
Bóg pragnie, abyśmy odpowiadali miłością na Jego miłość. Co prawda Abraham przedstawiony jest na kartach Pisma świętego, jako ten, który targował się z Bogiem, a Jakub, jako walczący z Bogiem. Jednak te obrazy ze Starego Testamentu choć dość tajemnicze, niczego nie zmieniają z naszego spojrzenia na Pana Boga. Abraham postępuje w sposób charakterystyczny dla ludów Bliskiego Wschodu. Bóg podejmuje ten swoisty targ, aby ukazać, że wyrok na Sodomę i Gomorę jest nie tylko wyrazem Jego surowości, co dogłębnego zepsucia tych dwóch starożytnych miast. Jakub zmaga się z Bogiem, i choć zostaje ugodzony, to jedna błogosławieństwo jakie otrzymuje doprowadzi ostatecznie jego lud do zawarcia przymierza w którym Bóg obierze sobie jego potomków jako lud wybrany, z którego narodzi się Zbawiciel.
Czemu więc służy dzisiejsze porównanie Boga do bezwzględnego sędziego? Czyż nie właśnie temu, aby uczyć nas doskonalenia się w miłości, także w kwestii rozmowy z Bogiem? Wytrwałości, która nie Bogu, ale nam jest potrzebna? Przecież Bóg z całą pewnością rozumie, co do Niego mówimy. To my potrzebujemy trwania przy Bogu, doświadczenia Jego bliskości i Jego opieki.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Czasem niektórym wydaje się, że Boga można przekupić, coś na Nim wymusić, dobić z Nim jakiegoś targu. Choć takie porównania są nieuprawnione, warto abyśmy pamiętali, że Bóg pociąga Swój lud ludzkimi więzami. Nie są to jednak więzy niewoli, targu lecz miłości.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy jestem wytrwały na modlitwie?