listopada

czwartek

Święto św. Andrzeja, apostoła

Rok liturgiczny: A/I

Pierwsze czytanie:

Iz 49, 1-6

Psalm responsoryjny:

Ps 19, 2-3. 4-5ab (R.: 5a)

Drugie czytanie:

Rz 10, 9-18

Werset przed Ewangelią:

Mt 4, 19

Ewangelia:

Mt 4, 18-22

Patroni:

św. Andrzej,
św. Mirocles,
św. Tugdual Pabu,
bł. Jan z Vercelli,
bł. Fryderyk Ratisbon,
św. Cuthbertus Mayne,
bł. Aleksander Crow,
bł. Michał Ruedas Mejías i 6 towarz.,
bł. Józef Otín Aquilé,
bł. Ludwik Roch Gientyngier

Liturgia na dzień 2017-11-30:

Pierwsze czytanie

Iz 49, 1-6

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

Wyspy, posłuchajcie Mnie! Ludy najdalsze, uważajcie! Powołał Mnie Pan już z łona mej matki, od jej wnętrzności wspomniał moje imię. Ostrym mieczem uczynił me usta, w cieniu swej ręki Mnie ukrył. Uczynił ze mnie strzałę zaostrzoną, utaił mnie w swoim kołczanie. I rzekł mi: «Tyś Sługą moim, w tobie się rozsławię».

Ja zaś mówiłem: «Próżno się trudziłem, na darmo i na nic zużyłem me siły. Lecz moje prawo jest u Pana i moja nagroda u Boga mego. Wsławiłem się w oczach Pana, Bóg mój stał się moją siłą».

A teraz przemówił Pan, który mnie ukształtował od urodzenia na swego Sługę, bym nawrócił do Niego Jakuba i zgromadził Mu Izraela.

I rzekł mi: «To zbyt mało, iż jesteś mi sługą dla podźwignięcia pokoleń Jakuba i sprowadzenia ocalałych z Izraela. Ustanowię cię światłością dla pogan, aby moje zbawienie dotarło aż do krańców ziemi».

[W kościołach, w których nie obchodzi się uroczystości, przed Ewangelią jest jedno czytanie.]

Psalm responsoryjny

Ps 19, 2-3. 4-5ab (R.: 5a)

Po całej ziemi ich głos się rozchodzi

Niebiosa głoszą chwałę Boga, *
dzieło rąk Jego obwieszcza nieboskłon.
Dzień opowiada dniowi, *
noc nocy przekazuje wiadomość.

Po całej ziemi ich głos się rozchodzi

Nie są to słowa ani nie jest to mowa, *
których by dźwięku nie usłyszano:
Ich głos się rozchodzi po całej ziemi, *
ich słowa aż po krańce ziemi.

Po całej ziemi ich głos się rozchodzi

Drugie czytanie

Rz 10, 9-18

Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Rzymian

Jeżeli ustami swoimi wyznasz, że Jezus jest Panem, i w sercu swoim uwierzysz, że Bóg Go wskrzesił z martwych, osiągniesz zbawienie. Bo sercem przyjęta wiara prowadzi do usprawiedliwienia, a wyznawanie jej ustami do zbawienia.

Wszak mówi Pismo: «Żaden, kto wierzy w Niego, nie będzie zawstydzony».

Nie ma już różnicy między Żydem a Grekiem. Jeden jest bowiem Pan wszystkich. On to rozdziela swe bogactwa wszystkim, którzy Go wzywają. «Albowiem każdy, kto wezwie imienia Pańskiego, będzie zbawiony».

Jakże więc mieli wzywać Tego, w którego nie uwierzyli? Jakże mieli uwierzyć w Tego, którego nie słyszeli? Jakże mieli usłyszeć, gdy im nikt nie głosił? Jakże mogliby im głosić, jeśliby nie zostali posłani? Jak to jest napisane: «Jak piękne stopy tych, którzy zwiastują dobrą nowinę».

Ale nie wszyscy dali posłuch Ewangelii. Izajasz bowiem mówi: «Panie, któż uwierzył temu, co od nas posłyszał?» Przeto wiara rodzi się z tego, co się słyszy, tym zaś, co się słyszy, jest słowo Chrystusa.

Pytam więc: Czy może nie słyszeli? Ależ tak: «Po całej ziemi rozszedł się ich głos, aż na krańce świata ich słowa».

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Mt 4, 19

Alleluja, alleluja, alleluja

Pójdźcie za Mną,
a uczynię Was rybakami ludzi.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mt 4, 18-22

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Przechodząc obok Jeziora Galilejskiego, Jezus ujrzał dwóch braci: Szymona, zwanego Piotrem, i brata jego, Andrzeja, jak zarzucali sieć w jezioro; byli bowiem rybakami. I rzekł do nich: «Pójdźcie za Mną, a uczynię was rybakami ludzi». Oni natychmiast, zostawiwszy sieci, poszli za Nim. A idąc stamtąd dalej, ujrzał innych dwóch braci: Jakuba, syna Zebedeusza, i brata jego, Jana, jak z ojcem swym Zebedeuszem naprawiali w łodzi swe sieci. Ich też powołał. A oni natychmiast zostawili łódź i ojca i poszli za Nim.

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

W poszukiwaniu zbawienia

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: W poszukiwaniu zbawienia

Ileż to razy spotkać się można z sytuacją, że sami katolicy nie szczędzą cierpkich słów pod kątem wyznawanej wiary, jednocześnie doszukując się samych pozytywów w innych religiach, w tym niechrześcijańskich? Spotyka się przecież nader często sytuacje, gdzie religia, wiara, system wartości oceniany jest jedynie pod kątem estetyki, przeżyć, złożoności rytuałów, podczas, gdy dzisiejsza liturgia słowa przypomina nam z całą mocą, co jest istotą wyznawanej wiary i o co chodzi w praktykowaniu naszej religii. Wyznawać Jezusa Chrystusa jako zbawiciela i w sercu mieć wiarę, to droga do usprawiedliwienia i zbawienia.
Pismo Święte nawet już w starym Testamencie tak wiele razy napomina nas, że zbawienie nie przyjdzie ani ze Wschodu ani z Zachodu. Nie przyniesie go obce mocarstwo ani nie osiągnie go człowiek sam z siebie. Po grzechu pierwszych rodziców człowiek jest zbyt słaby, aby osiągnąć szczęście wieczne o własnych siłach. Potrzebuje pomocy z wysoka i tę pomoc może otrzymać tylko od Zbawiciela Świata. Jezus nie jest przecież jedynie legendarnym bohaterem z minionych czasów, którego chwała już dawno przeminęła. Jezus żyje i zbawia także dziś.
Gdybyśmy mieli w sercu wiarę, nie szukalibyśmy zbawienia i inspiracji u obcych bogów, ale oddawalibyśmy cześć i chwalili Imię Tego, w którego ręku jest życie i śmierć, Tego, Który sam ofiarował się za nas i umiłował nas do końca. Jakże trudno doprawdy zrozumieć tych katolików, którzy w imię jakiejś religijno politycznej poprawności dopatrują się wszystkiego co złe we własnej wierze i religii, zaś coraz bardziej zdają się być zafascynowani obcymi kultami.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Apostołowie wierni poleceniu Pana szli aż na krańce ówczesnego świata, aby głosić Dobrą Nowinę. Przypłacili to własnym życiem. Czyż naprawdę wolno nam ulegać pokusie, że nie poprzez głoszenie słowa Bożego, ale poprzez „religijną poprawność” osiągniemy zbawienie i ukażemy piękno wiary, za którą święci ludzie oddawali życie?

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy prawdziwie wierzę w Jezusa Chrystusa?