8
grudnia
piątek
Uroczystość Niepokalanego Poczęcia NMP
Rok liturgiczny: B/II
Pierwsze czytanie:
Rdz 3,9-15.20
Psalm responsoryjny:
Ps 98
Drugie czytanie:
Ef 1, 3-6. 11-12
Werset przed Ewangelią:
Łk 1, 28
Ewangelia:
Łk 1, 26-38

Patroni:

Liturgia na dzień 2017-12-08:

Pierwsze czytanie

Rdz 3,9-15.20
Czytanie z Księgi Rodzaju

Gdy Adam spożył z drzewa, Pan Bóg zawołał na niego i zapytał go: «Gdzie jesteś?»

On odpowiedział: «Usłyszałem Twój głos w ogrodzie, przestraszyłem się, bo jestem nagi, i ukryłem się».

Rzekł Bóg: «Któż ci powiedział, że jesteś nagi? Czy może zjadłeś z drzewa, z którego ci zakazałem jeść?»

Mężczyzna odpowiedział: «Niewiasta, którą postawiłeś przy mnie, dała mi owoc z tego drzewa, i zjadłem».

Wtedy Pan Bóg rzekł do niewiasty: «Dlaczego to uczyniłaś?»

Niewiasta odpowiedziała: «Wąż mnie zwiódł i zjadłam».

Wtedy Pan Bóg rzekł do węża: «Ponieważ to uczyniłeś, bądź przeklęty wśród wszystkich zwierząt domowych i dzikich; na brzuchu będziesz się czołgał i proch będziesz jadł po wszystkie dni twego istnienia. Wprowadzam nieprzyjaźń między ciebie a niewiastę, pomiędzy potomstwo twoje a potomstwo jej: ono ugodzi cię w głowę, a ty ugodzisz je w piętę».

Mężczyzna dał swej żonie imię Ewa, bo ona stała się matką wszystkich żyjących.

Psalm responsoryjny

Ps 98
Psalm (Ps 98 (97), 1bcde. 2-3b. 3c-4 (R.: por. 1bc)

Śpiewajcie Panu, bo uczynił cuda.

Śpiewajcie Panu pieśń nową, *
albowiem uczynił cuda.
Zwycięstwo Mu zgotowała Jego prawica *
i święte ramię Jego.

Śpiewajcie Panu, bo uczynił cuda.

Pan okazał swoje zbawienie, *
na oczach pogan objawił swą sprawiedliwość.
Wspomniał na dobroć i na wierność swoją *
dla domu Izraela.

Śpiewajcie Panu, bo uczynił cuda.

Ujrzały wszystkie krańce ziemi *
zbawienie Boga naszego.
Wołaj z radości na cześć Pana, cała ziemio, *
cieszcie się, weselcie i grajcie.

Śpiewajcie Panu, bo uczynił cuda.

Drugie czytanie

Ef 1, 3-6. 11-12
Czytanie z Listu św. Pawła Apostoła do Efezjan

Niech będzie błogosławiony Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa; On napełnił nas wszelkim błogosławieństwem duchowym na wyżynach niebieskich - w Chrystusie. W Nim bowiem wybrał nas przed założeniem świata, abyśmy byli święci i nieskalani przed Jego obliczem. Z miłości przeznaczył nas dla siebie jako przybranych synów przez Jezusa Chrystusa, według postanowienia swej woli, ku chwale majestatu swej łaski, którą obdarzył nas w Umiłowanym. W Nim dostąpiliśmy udziału my również, z góry przeznaczeni zamiarem Tego, który dokonuje wszystkiego zgodnie z zamysłem swej woli, byśmy istnieli ku chwale Jego majestatu - my, którzyśmy już przedtem nadzieję złożyli w Chrystusie.

[lub: Rz 15, 4-9]

Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Rzymian

Bracia:

To, co niegdyś zostało napisane, napisane zostało dla naszego pouczenia, abyśmy dzięki cierpliwości i pociesze, jaką niosą Pisma, podtrzymywali nadzieję. A Bóg, który daje cierpliwość i pociechę, niech sprawi, abyście wzorem Chrystusa te same uczucia żywili do siebie i zgodnie jednymi ustami wielbili Boga i Ojca Pana naszego, Jezusa Chrystusa.

Dlatego przygarniajcie siebie nawzajem, bo i Chrystus przygarnął was ku chwale Boga. Mówię bowiem: Chrystus stał się sługą obrzezanych dla okazania wierności Boga i potwierdzenia przez to obietnic danych ojcom oraz po to, żeby poganie za okazane sobie miłosierdzie uwielbili Boga, jak napisano: "Dlatego oddawać Ci będę cześć między poganami i śpiewać imieniu Twojemu”.

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Łk 1, 28
Alleluja, alleluja, alleluja

Bądź pozdrowiona, łaski pełna, Pan z Tobą,
błogosławiona jesteś między niewiastami

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 1, 26-38
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Bóg posłał anioła Gabriela do miasta w Galilei, zwanego Nazaret, do Dziewicy poślubionej mężowi imieniem Józef, z rodu Dawida; a Dziewicy było na imię Maryja.

Wszedłszy do Niej, anioł rzekł: «Bądź pozdrowiona, łaski pełna, Pan z Tobą, błogosławiona jesteś między niewiastami». Ona zmieszała się na te słowa i rozważała, co by miało znaczyć to pozdrowienie.

Lecz anioł rzekł do Niej: «Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus. Będzie On wielki i zostanie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da Mu tron Jego praojca, Dawida. Będzie panował nad domem Jakuba na wieki, a Jego panowaniu nie będzie końca».

Na to Maryja rzekła do anioła: «Jakże się to stanie, skoro nie znam męża?»

Anioł Jej odpowiedział: «Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego okryje Cię cieniem. Dlatego też Święte, które się narodzi, będzie nazwane Synem Bożym. A oto również krewna Twoja, Elżbieta, poczęła w swej starości syna i jest już w szóstym miesiącu ta, którą miano za niepłodną. Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego».

Na to rzekła Maryja: «Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według słowa twego».

Wtedy odszedł od Niej anioł.

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Pytania bez odpowiedzi

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Pytania bez odpowiedzi

Adwentowe rozważanie Ewangelii prowadzi nas poprzez moment zwiastowania Archanioła Gabriela Zachariaszowi, że będzie ojcem, poprze moment zwiastowania Matce Bożej, aż po wypełnienie owego czasu oczekiwania, gdy zakończy się adwent a rozpocznie czas Narodzenia Pańskiego. Porównując dwa kluczowe fragmenty Ewangelii, ten, w którym Zachariasz ma widzenie i rozmawia z Bożym Posłańcem oraz moment, w którym archanioł Gabriel zwiastuje Maryi, że została wybrana na Matkę Mesjasza, niejednokrotnie stawiamy sobie pytanie, czym różniła się reakcja Zachariasza od reakcji Maryi. Zachariasz stawiał pytania i Maryja stawiała pytania. Zachariasz zostaje napomniany i ukarany za brak wiary, Maryja zostaje pouczona przez anioła i wezwana do wiary i okazuje tę wiarę, zostając nazwaną błogosławioną.
Być może nam trudno jest dostrzec tę różnicę, ale wierząc w przesłanie Ewangelii rozumiemy sens dzisiejszej uroczystości. Oto Maryja od samego początku została zachowana od wszelkiej winy. Pierworodnej i uczynkowej. Jej pytania nie wynikają z niedowierzania, lecz są fundamentalnym zapytaniem o sposób wypełnienia zadania, jakie przewidział dla niej Bóg. Jeśli ma porodzić dziecię, a tego nie planowała w zawierzeniu swego życia Bogu, to co teraz? Czy ma prowadzić życie, jak każda inna kobieta żyjąca w małżeństwie? Na to pytanie uzyskuje wyczerpującą odpowiedź od archanioła Gabriela. Wówczas potwierdza swoje „tak”, które całym swym życiem wypowiadała do tej pory Bogu poprzez całkowite poddanie się Jego woli.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Niepokalane Poczęcie Najświętszej Maryi Panny to ogrom treści, które bez zawierzenia Panu Bogu pozostaną dla nas niezrozumiałe, będą pytaniami bez odpowiedzi. Tymczasem całe życie i powoła nie Maryi pokazuje nam, że Bóg wiele razy oczekuje okazania Mu wiary nawet wtedy, gdy po ludzku trudno jest nam zrozumieć, zaakceptować, czy też podążać za słowami Pana. To właśnie wiara, taka jaką miała Maryja, sprawia, że stawiane po ludzku pytania, które dla niewierzących zawsze pozostaną pytaniami bez odpowiedzi, znajdują dla nas dzięki wierze wyjaśnienie i ukazują wielki sens Bożych planów względem świata i nas samych.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Jaka jest moja wiara?