27
grudnia
środa
Święto św. Jana, apostoła i ewangelisty
Rok liturgiczny: B/II
Pierwsze czytanie:
1 J 1, 1-4
Psalm responsoryjny:
Ps 97, 1-2. 5-6. 11-12
Ewangelia:
J 20, 2-8

Patroni:

Liturgia na dzień 2017-12-27:

Pierwsze czytanie

1 J 1, 1-4
Początek z Pierwszego listu świętego Jana Apostoła

Umiłowani:

To wam oznajmiamy, co było od początku, cośmy usłyszeli o Słowie życia, co ujrzeliśmy własnymi oczami, na co patrzyliśmy i czego dotykały nasze ręce, bo życie objawiło się. Myśmy je widzieli, o nim świadczymy i głosimy wam życie wieczne, które było w Ojcu, a nam zostało objawione, oznajmiamy wam, cośmy ujrzeli i słyszeli, abyście i wy mieli łączność z nami. A mieć z nami łączność znaczy: mieć ją z Ojcem i z Jego Synem Jezusem Chrystusem. Piszemy to w tym celu, aby nasza radość była pełna.

Psalm responsoryjny

Ps 97, 1-2. 5-6. 11-12
Niech sprawiedliwi weselą się w Panu

Pan króluje, wesel się, ziemio,
radujcie się, liczne wyspy!
Obłok i ciemność wokół Niego,
prawo i sprawiedliwość podstawą Jego tronu.

Niech sprawiedliwi weselą się w Panu

Góry jak wosk topnieją przed obliczem Pana,
przed obliczem władcy całej ziemi.
Jego sprawiedliwość rozgłaszają niebiosa,
a wszystkie ludy widzą Jego chwałę.

Niech sprawiedliwi weselą się w Panu

Światło wschodzi dla sprawiedliwego
i radość dla ludzi prawego serca.
Radujcie się w Panu, sprawiedliwi,
i sławcie Jego święte imię.

Niech sprawiedliwi weselą się w Panu

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Alleluja, alleluja, alleluja

Ciebie, Boże, chwalimy, Ciebie, Panie, wysławiamy,
Ciebie wychwala przesławny chór Apostołów.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

J 20, 2-8
Słowa Ewangelii według świętego Jana

Pierwszego dnia po szabacie Maria Magdalena pobiegła i przybyła do Szymona Piotra i do drugiego ucznia, którego Jezus kochał, i rzekła do nich: „Zabrano Pana z grobu i nie wiemy, gdzie Go położono”.

Wyszedł więc Piotr i ów drugi uczeń i szli do grobu. Biegli oni obydwaj razem, lecz ów drugi uczeń wyprzedził Piotra i przybył pierwszy do grobu. A kiedy się nachylił, zobaczył leżące płótna, jednakże nie wszedł do środka. Nadszedł potem także Szymon Piotr, idący za nim. Wszedł on do wnętrza grobu i ujrzał leżące płótna oraz chustę, która była na Jego głowie, leżącą nie razem z płótnami, ale oddzielnie zwiniętą na jednym miejscu.

Wtedy wszedł do wnętrza także i ów drugi uczeń, który przybył pierwszy do grobu. Ujrzał i uwierzył.

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Uczeń umiłowany

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Uczeń umiłowany

Całe Pismo Święte głosi pochwałę starości. Uosabia ją z mądrością i życiowym doświadczeniem. Młodość natomiast to czas nauki, zbierania doświadczenia, niekiedy nawet poważnych, życiowych błędów, tak, że nawet psalmista będzie pisał „Panie, nie pamiętaj mi win mojej młodości”. Bywają jednak wyjątki. W Starym Testamencie warto wymienić chociażby Daniela, który obnaża intrygę zepsutych starców, chcących zmusić do cudzołóstwa młodą Zuzannę. Młodzieńcy w piecu ognistym, którzy nie ulękli się śmierci, ale trwali w wierności Bogu czy też młodzieńcy, synowie matki męczeni za sprzeciw wobec królewskiego nakazu spożywania posiłków zakazanych przez Prawo Mojżeszowe.
W Nowym Testamencie, młodzieńcem na miarę tych sprzed wieków wydaje się być właśnie święty Jan. Uczeń umiłowany Pana Jezusa. Mimo młodego wieku to właśnie jego odnajdujemy jako jedynego pod krzyżem, na Golgocie. To jego los okazuje się inny, niż pozostałych apostołów. To Jan wreszcie pisze ostatnią księgę Nowego Testamentu, pośród prześladowań i cierpień, otrzymując objawienie ostatecznego tryumfu Boga nad marnością tego świata.
Czy zatem jest coś pomiędzy kultem młodości, jaki fundują nam współczesne czasy a czcią okazywaną starości w Biblii? Właśnie postać świętego Jana ukazuje nam ten złoty środek. Młody, ale wierny. Gotów iść na śmierć, gdy inni, bardziej doświadczeni uciekli spod krzyża. Poszukujący wiary i biegnący szybko do pustego grobu, ale wkraczający tam dopiero za Piotrem.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Przeżywając święto św. Jana Apostoła i Ewangelisty warto pamiętać o tym, że wierność Bogu obowiązuje w każdym wieku. Aby być mędrcem i trwać przy Jezusie nie trzeba oczekiwać podeszłego wieku, ale lgnąc do Pana jak dzisiejszy patron trzeba uczyć się wsłuchiwania w Jego głos i podążania za Nim na drogach naszego życia.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy idę za Jezusem?