30
grudnia
sobota
Dzień Powszedni (szósty dzień oktawy Narodzenia Pańskiego)
Rok liturgiczny: B/II
Pierwsze czytanie:
1 J 2, 12-17
Psalm responsoryjny:
Ps 96
Ewangelia:
Łk 2, 36-40

Patroni:

  • św. Feliks I,
  • św. Hermes,
  • św. Anyzjusz,
  • św. Perpetuus,
  • św. Jukundus,
  • św. Geremar,
  • św. Egwinus,
  • św. Rajner,
  • św. Roger,
  • św. Wawrzyniec,
  • bł. Małgorzata Colonna,
  • bł. Jan Maria Boccardo

Liturgia na dzień 2017-12-30:

Pierwsze czytanie

1 J 2, 12-17
Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Jana Apostoła

Piszę do was, dzieci, że dostępujecie odpuszczenia grzechów ze względu na Jego imię. Piszę do was, ojcowie, że poznaliście Tego, który jest od początku. Piszę do was, młodzi, że zwyciężyliście złego.

Napisałem do was, dzieci, że znacie ojca, napisałem do was, ojcowie, że poznaliście Tego, który jest od początku, napisałem do was, młodzi, że jesteście mocni i że nauka Boża trwa w was, a zwyciężyliście złego.

Nie miłujcie świata ani tego, co jest na świecie. Jeśli ktoś miłuje świat, nie ma w nim miłości ojca. Wszystko bowiem, co jest na świecie, a więc: pożądliwość ciała, pożądliwość oczu i pycha tego życia, pochodzi nie od ojca, lecz od świata. Świat zaś przemija, a z nim jego pożądliwość; kto zaś wypełnia wolę Bożą, ten trwa na wieki.

Psalm responsoryjny

Ps 96
Ps 96 (95), 7-8. 9-10 (R.: por. 11a)
Niebo i ziemia niechaj się radują

Oddajcie Panu, rodziny narodów, *
Oddajcie Panu chwałę i uznajcie Jego potęgę.
Oddajcie Panu chwałę należną Jego imieniu, *
przynieście dary i wejdźcie na Jego dziedzińce.

Niebo i ziemia niechaj się radują

Uwielbiajcie Pana w świętym przybytku, *
zadrżyj, ziemio cała, przed Jego obliczem.
Głoście wśród ludów, że Pan jest królem, †
on świat tak utwierdził, że się nie zachwieje, *
będzie sprawiedliwie sądził ludy.

Niebo i ziemia niechaj się radują

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Alleluja, alleluja, alleluja

Zajaśniał nam dzień święty,
pójdźcie, narody, oddajcie pokłon Panu, bo wielka światłość zstąpiła dzisiaj na ziemię.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 2, 36-40
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Gdy Rodzice przynieśli dzieciątko Jezus do świątyni, była tam również prorokini Anna, córka Fanuela z pokolenia Asera, bardzo podeszła w latach. Od swego panieństwa siedem lat żyła z mężem i pozostała wdową. Liczyła już sobie osiemdziesiąt cztery lata. Nie rozstawała się ze świątynią, służąc Bogu w postach i modlitwach dniem i nocą. Przyszedłszy w tej właśnie chwili, sławiła Boga i mówiła o Nim wszystkim, którzy oczekiwali wyzwolenia Jeruzalem.

A gdy wypełnili wszystko według Prawa Pańskiego, wrócili do Galilei, do swego miasta – Nazaretu. Dziecię zaś rosło i nabierało mocy, napełniając się mądrością, a łaska Boża spoczywała na Nim.

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Pakt ze światem

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Pakt ze światem

Świat w listach św. Jana Apostoła jest oceniany nad wyraz krytycznie. W dzisiejszym pierwszym czytaniu znajdujemy wręcz przeciwstawienie tego, co światowe, z miłością Bożą. Po dwóch tysiącach lat człowiek, ma się jednak wrażenie, że nasze postrzeganie zaczęło się zmieniać. Zatem czy świat stał się bliższy miłości Boga. Czy też my odeszliśmy jeszcze bardziej od Ewangelii i przesłania Dobrej Nowiny?
Na początek warto zadać sobie pytanie, dlaczego św. Jan tak krytycznie podchodzi do tego, co światowe? Odpowiedź znajdziemy w dzisiejszym fragmencie jego listu. Pożądliwość ciała, pożądliwość oczu i pycha tego życia. Spoglądając w przeszłość czy to tę odległą, czy całkiem nam bliską trudno oprzeć się wrażeniu, że te zarzewia niegodziwości występują i kuszą dziś w mniejszym stopniu, niż za czasów Apostoła. Co więcej, niekiedy można wręcz mieć wrażenie, że owe pożądliwości zdominowały życie współczesnych wysokorozwiniętych społeczeństw.
Właśnie dlatego coraz trudniej ludziom jest żyć Ewangelią, ponieważ na każdym kroku czyhają pokusy pod różnymi postaciami. Jak się im przeciwstawiać? O tym też mówi Jan Apostoł. Trzeba żyć miłością Ojca. Bóg bowiem pokazuje nam, którą drogą podążać, jak odkrywać w sobie to, co prowadzi na spotkanie z Nim, co sprawia, że człowiek żyjąc na świecie, nie myśli logiką świata, ale stara się właśnie na świecie zaprowadzać logikę Bożą.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Skąd więc pokusy, aby czuć i myśleć ze światem? Aby starać się za wszelką cenę rozumować jego logiką i podporządkowywać takiemu myśleniu relacje z Bogiem? Św. Jan nie pozostawia złudzeń. To skutek odejścia od Boga i braku Jego miłości w sercu człowieka. Albo człowiek kieruje się wolą Bożą i Jego logiką, uświęcając świat, albo logiką świata i jego kryteriami zeświecczając Boga.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czym kieruję się w życiu?