marca

środa

V Tydzień Wielkiego Postu

Rok liturgiczny: B/II

Pierwsze czytanie:

Dn 3, 14-20. 91-92. 95

Psalm responsoryjny:

Dn 3, 52. 53-54. 55-56 (R.: por. 52b)

Werset przed Ewangelią:

Łk 8, 15

Ewangelia:

J 8, 31-42

Patroni:

św. Serapion,
św. Męczennicy z Aleksandrii za Konstancjusza w Pięćdziesiątnicę,
św. Lupicyn,
św. Endeus,
św. Jakub Wyznawca,
św. Jan,
św. Mikołaj z Flüe,
św. Tomasz Pilchard,
bł. Wilhelm Pike,
bł. Mateusz Flathers,
św. Benedykta Cambiagio Frassinello

Liturgia na dzień 2018-03-21:

Pierwsze czytanie

Dn 3, 14-20. 91-92. 95

Czytanie z Księgi proroka Daniela

Król Nabuchodonozor powiedział: «Czy jest prawdą, Szadraku, Meszaku i Abed-Nego, że nie czcicie mojego boga ani nie oddajecie pokłonu złotemu posągowi, który wzniosłem? Czy teraz jesteście gotowi – w chwili gdy usłyszycie dźwięk rogu, fletu, lutni, harfy, psalterium, dud i wszelkiego rodzaju instrumentów muzycznych – upaść na twarz i oddać pokłon posągowi, który uczyniłem? Jeżeli nie oddacie pokłonu, zostaniecie natychmiast wrzuceni do rozpalonego pieca. Który zaś bóg mógłby was wyrwać z moich rąk?»

Szadrak, Meszak i Abed-Nego odpowiedzieli, zwracając się do króla Nabuchodonozora: «Nie musimy tobie, królu, odpowiadać w tej sprawie. Jeżeli nasz Bóg, któremu służymy, zechce nas wybawić z rozpalonego pieca, może nas wyratować z twej ręki, królu! Jeśli zaś nie, wiedz, królu, że nie będziemy czcić twego boga ani oddawać pokłonu złotemu posągowi, który wzniosłeś».

Na to wpadł Nabuchodonozor w gniew, a wyraz jego twarzy zmienił się w stosunku do Szadraka, Meszaka i Abed-Nega. Wydał rozkaz, by rozpalono piec siedem razy bardziej, niż było trzeba. Mężom zaś najsilniejszym spośród swego wojska polecił związać Szadraka, Meszaka i Abed-Nega i wrzucić ich do rozpalonego pieca.

Król Nabuchodonozor popadł w zdumienie i nagle powstał. Zwrócił się do swych doradców, mówiąc: «Czyż nie wrzuciliśmy trzech związanych mężów do ognia?» Oni zaś odpowiedzieli królowi: «Oczywiście, królu». On zaś w odpowiedzi rzekł: «Lecz widzę czterech mężów rozwiązanych, przechadzających się pośród ognia, i nie dzieje się im nic złego; czwarty wyglądem przypomina anioła Bożego».

Nabuchodonozor powiedział na to: «Niech będzie błogosławiony Bóg Szadraka, Meszaka i Abed-Nega, który posłał swego anioła, by uratować swoje sługi. W Nim pokładali ufność i przekroczyli nakaz królewski, oddając swe ciała, aby nie oddawać czci ani pokłonu innemu bogu poza Nim».

Psalm responsoryjny

Dn 3, 52. 53-54. 55-56 (R.: por. 52b)

Chwalebny jesteś, wiekuisty Boże

Błogosławiony jesteś, Panie, Boże naszych ojców, *
pełen chwały i wywyższony na wieki.
Błogosławione jest imię Twoje †
pełne chwały i świętości, *
uwielbione i wywyższone na wieki.

Chwalebny jesteś, wiekuisty Boże

Błogosławiony jesteś w przybytku Twojej świętej chwały, *
uwielbiony i przesławny na wieki.
Błogosławiony jesteś na tronie swojego królestwa, *
uwielbiony i przesławny na wieki.

Chwalebny jesteś, wiekuisty Boże

Błogosławiony jesteś Ty, co spoglądasz w otchłanie, †
który zasiadasz na Cherubach, *
pełen chwały i wywyższony na wieki.
Błogosławiony jesteś na sklepieniu nieba, *
pełen chwały i wywyższony na wieki.

Chwalebny jesteś, wiekuisty Boże

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Łk 8, 15

Chwała Tobie, Słowo Boże

Błogosławieni, którzy w sercu dobrym i szlachetnym zatrzymują słowo Boże
i wydają owoc dzięki swojej wytrwałości.

Chwała Tobie, Słowo Boże

Ewangelia

J 8, 31-42

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Jezus powiedział do Żydów, którzy Mu uwierzyli: «Jeżeli trwacie w nauce mojej, jesteście prawdziwie moimi uczniami i poznacie prawdę, a prawda was wyzwoli».

Odpowiedzieli Mu: «Jesteśmy potomstwem Abrahama i nigdy nie byliśmy poddani w niczyją niewolę. Jakże Ty możesz mówić: „Wolni będziecie?”»

Odpowiedział im Jezus: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Każdy, kto popełnia grzech, jest niewolnikiem grzechu. A niewolnik nie pozostaje w domu na zawsze, lecz Syn pozostaje na zawsze. Jeżeli więc Syn was wyzwoli, wówczas będziecie rzeczywiście wolni. Wiem, że jesteście potomstwem Abrahama, ale wy usiłujecie Mnie zabić, bo nie ma w was miejsca dla mojej nauki. Co Ja widziałem u mego Ojca, to głoszę; wy czynicie to, co usłyszeliście od waszego ojca».

W odpowiedzi rzekli do niego: «Ojcem naszym jest Abraham».

Rzekł do nich Jezus: «Gdybyście byli dziećmi Abrahama, to dokonywalibyście czynów Abrahama. Teraz usiłujecie Mnie zabić, człowieka, który wam powiedział prawdę usłyszaną u Boga. Tego Abraham nie czynił. Wy dokonujecie czynów ojca waszego».

Rzekli do Niego: «My nie urodziliśmy się z nierządu, jednego mamy Ojca – Boga».

Rzekł do nich Jezus: «Gdyby Bóg był waszym Ojcem, to i Mnie byście miłowali. Ja bowiem od Boga wyszedłem i przychodzę. Nie wyszedłem sam od siebie, lecz On Mnie posłał».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Moc prawdy

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Moc prawdy

Prawda jest wartością, która jest atrybutem samego Boga. Bóg jest pełnią prawdy. Znać prawdę, to mieć jasny ogląd sytuacji wobec konieczności podjęcia decyzji. Jednak wyzwalająca moc prawdy daje o sobie w pełni znać dopiero wtedy, kiedy prawdę o świecie, zdobytą metodami poznania naukowego wzbogacimy o prawdę wiary. To właśnie czyni Jezus na kartach dzisiejszej Ewangelii. Próbuje przekazać prawdę objawioną tym, którzy biorąc „klucze poznania” sami nie przekroczyli progu spotkania z Bogiem i innym nie umożliwili wejścia.
Prawda objawiona nie zastępuje nam prawdy o świecie, którą poznajemy dokonując refleksji naukowej. Jednak Bóg dał nam możliwość nie tylko poznawania otaczającego nas świata. Poprzez Jezusa Chrystusa dał nam możliwość poznana Siebie. To bowiem co o Bogu możemy wiedzieć, jawnym się stało w objawieniu Tego, Który przekazał nam wszystko, co usłyszał od Ojca. Ta wiedza, konieczna dla naszego zbawienia przekazywana jest nieustannie przez Kościół, który posłuszny poleceniu Pana rozprzestrzenił się po całym świecie z orędziem Dobrej Nowiny.
O ile prawda objawiona nie wyręcza nas w poznawaniu świata, o tyle nie jest ona sprzeczna z tym, co po Bogu możemy wiedzieć dokonując samej tylko refleksji rozumowej nad światem. Rozum i wiara pochodzą od tego samego dawcy. Nie mogą więc sobie przeczyć. Nie ma w nich sprzeczności. Raczej jedno i drugie przyjęte w szczerości serca prowadzi nas do prawdziwej wolności dzieci Bożych, w której poznajemy swoją prawdziwą godność.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Wyzwalająca moc prawdy o nas samych, o Bogu i o otaczającym nas świecie jest niezwykłą wartością. Znając swoją godność, wiedząc, za jaką cenę zostaliśmy nabyci, w prawach Bożych odnajdujemy ścieżkę wolności, na której Bóg chroni nas przed zniewoleniem, przed ograniczeniem się tylko do konsumpcji dóbr tego świata. Otwiera nasze oczy na poznanie prawdy dotyczącej ostatecznego celu naszego życia.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy szukam prawdy o Bogu?