Liturgia na dzień 2018-04-05:

Pierwsze czytanie

Dz 3, 11-26

Czytanie z Dziejów Apostolskich

Gdy chromy, uzdrowiony, trzymał się Piotra i Jana, cały lud zdumiony zbiegł się do nich w krużganku, który zwano Salomonowym.

Na ten widok Piotr przemówił do ludu: «Mężowie izraelscy! Dlaczego dziwicie się temu? I dlaczego także patrzycie na nas, jakbyśmy własną mocą lub pobożnością sprawili, że on chodzi? Bóg Abrahama, Izaaka i Jakuba, Bóg ojców naszych wsławił Sługę swego, Jezusa, wy jednak wydaliście Go i zaparliście się Go przed Piłatem, gdy postanowił Go uwolnić. Zaparliście się Świętego i Sprawiedliwego, a wyprosiliście ułaskawienie dla zabójcy. Zabiliście Dawcę życia, ale Bóg wskrzesił Go z martwych, czego my jesteśmy świadkami.

I przez wiarę w Jego imię temu człowiekowi, którego oglądacie i którego znacie, imię to przywróciło siły. Wiara wzbudzona przez niego dała mu tę pełnię sił, którą wszyscy widzicie.

Lecz teraz wiem, bracia, że działaliście w nieświadomości, tak samo jak zwierzchnicy wasi. A Bóg w ten sposób spełnił to, co zapowiedział przez usta wszystkich proroków, że Jego Mesjasz będzie cierpiał. Pokutujcie więc i nawróćcie się, aby grzechy wasze zostały zgładzone, aby nadeszły od Pana dni ochłody, aby też posłał wam zapowiedzianego Mesjasza, Jezusa, którego niebo musi zatrzymać aż do czasu odnowienia wszystkich rzeczy, co od wieków przepowiedział Bóg przez usta swoich świętych proroków.

Powiedział przecież Mojżesz: „Proroka jak ja wzbudzi wam Pan, Bóg nasz, spośród braci waszych. Słuchajcie Go we wszystkim, co wam powie. A każdy, kto nie posłucha tego Proroka, zostanie usunięty z ludu”. Zapowiadali te dni także wszyscy prorocy, którzy przemawiali od czasów Samuela i jego następców.

Wy jesteście synami proroków i przymierza, które Bóg zawarł z waszymi ojcami, kiedy rzekł do Abrahama: „Błogosławione będą w potomstwie twoim wszystkie narody ziemi”. Dla was najpierw wskrzesił Bóg Sługę swego i posłał Go, aby błogosławił każdemu z was w odwracaniu się od grzechów».

Psalm responsoryjny

Ps 8, 2ab i 5. 6-7. 8-9 (R.: por. 2ab)

Jak jest przedziwne imię Twoje, Panie!
Albo: Alleluja

O Panie, nasz Panie, *
jak przedziwne jest Twoje imię po całej ziemi.
Czym jest człowiek, że o nim pamiętasz, *
czym syn człowieczy, że troszczysz się o niego?

Jak jest przedziwne imię Twoje, Panie!
Albo: Alleluja

Uczyniłeś go niewiele mniejszym od aniołów, *
uwieńczyłeś go czcią i chwałą.
Obdarzyłeś go władzą nad dziełami rąk Twoich, *
wszystko złożyłeś pod jego stopy:

Jak jest przedziwne imię Twoje, Panie!
Albo: Alleluja

Owce i bydło wszelakie, *
i dzikie zwierzęta,
ptaki niebieskie i ryby morskie, *
wszystko, co szlaki mórz przemierza.

Jak jest przedziwne imię Twoje, Panie!
Albo: Alleluja

[Można odmawiać sekwencję: Niech w święto radosne Paschalnej Ofiary]

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Ps 118 (117), 24

Alleluja, alleluja, alleluja

Oto dzień, który Pan uczynił,
radujmy się nim i weselmy.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 24, 35-48

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Uczniowie opowiadali, co ich spotkało w drodze i jak poznali Jezusa przy łamaniu chleba.

A gdy rozmawiali o tym, On sam stanął pośród nich i rzekł do nich: «Pokój wam!»

Zatrwożonym i wylękłym zdawało się, że widzą ducha. Lecz On rzekł do nich: «Czemu jesteście zmieszani i dlaczego wątpliwości budzą się w waszych sercach? Popatrzcie na moje ręce i nogi: to Ja jestem. Dotknijcie Mnie i przekonajcie się: duch nie ma ciała ani kości, jak widzicie, że Ja mam». Przy tych słowach pokazał im swoje ręce i nogi.

Lecz gdy oni z radości jeszcze nie wierzyli i pełni byli zdumienia, rzekł do nich: «Macie tu coś do jedzenia?» Oni podali Mu kawałek pieczonej ryby. Wziął i spożył przy nich.

Potem rzekł do nich: «To właśnie znaczyły słowa, które mówiłem do was, gdy byłem jeszcze z wami: Musi się wypełnić wszystko, co napisane jest o Mnie w Prawie Mojżesza, u Proroków i w Psalmach». Wtedy oświecił ich umysły, aby rozumieli Pisma.

I rzekł do nich: «Tak jest napisane: Mesjasz będzie cierpiał i trzeciego dnia zmartwychwstanie; w imię Jego głoszone będzie nawrócenie i odpuszczenie grzechów wszystkim narodom, począwszy od Jeruzalem. Wy jesteście świadkami tego».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Jezus żyje

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Jezus żyje

Jakże trudno uczniom było uwierzyć w to, co zobaczyli. Oto Ten, Który był zabity, żyje. Czy ktoś widział coś podobnego w całej historii ludzkości? Jezus wyjaśniając uczniom całą naukę, którą przekazywał im na temat swojej śmierci i zmartwychwstania teraz musiał na nowo przywoływać wcześniej wypowiadane słowa, aby pomóc im uwierzyć w to, co widzą. Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli, powie Zbawiciele do apostoła Tomasza, który domagał się będzie dotknięcia Pana. Jednak trzeba pamiętać, że to wszystko, o czym pisze Ewangelista, ukazanie się Zmartwychwstałego, spożycie posiłku wraz z uczniami, ukazanie swoich ran, dokonało się nie tylko dla ich wiary, ale także dla naszej.
Choć bowiem żyjemy prawie dwa tysiące lat po tamtych wydarzeniach, i świadectwa o zmartwychwstaniu znamy od dzieciństwa, choć wielu z nas bywało w sanktuariach, gdzie przechowywane są relikwie męki Pańskiej, wciąż ta prawda zdaje się do nas nie docierać. Wierzymy, ale ta wiara nie przekłada się na nasze życie codzienne. Nazywamy siebie uczniami Mistrza z Nazaretu, ale codziennym postępowaniem niekoniecznie zdajemy egzamin praktyczny z przykazań miłości Boga i bliźniego.
Uwierzyć w zmartwychwstanie, to zupełnie zmienić optykę patrzenia na świat. Oderwać się od doczesności, a zwrócić ku wieczności. Mimo miłości, jaką apostołowie mieli do Zbawiciela, przed męką i śmiercią pod krzyżem został tylko Jan. Kiedy zaś dotarła do nich prawda o zmartwychwstaniu, gdy napełnieni zostali Duchem Świętym, ich wiara dojrzała, tak, że byli gotowi nawet na śmierć męczeńską, wyznając swoją wiarę w praktyce.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Nasze życie doczesne tak mocno osadzone jest w realiach codzienności, że niejednokrotnie ciężko nam znaleźć czas na modlitwę, chwilę refleksji nad Słowem Bożym. Tymczasem modlitwa i życie muszą się przenikać. Prawda o zmartwychwstaniu musi nam towarzyszyć w pracy i podczas wypoczynku. Wiara w wieczność musi mieć decydujący wpływ na podejmowane przez nas decyzje. Inaczej będzie tylko piękną teorią, a nie wiarą, która czyni cuda.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy żyję prawdą o zmartwychwstaniu?