kwietnia

poniedziałek

Uroczystość Zwiastowania Pańskiego

Rok liturgiczny: B/II

Pierwsze czytanie:

Iz 7, 10-14

Psalm responsoryjny:

Ps 40, 7-8a. 8b-10. 11

Drugie czytanie:

Hbr 10, 4-10

Werset przed Ewangelią:

J 1, 14ab

Ewangelia:

Łk 1, 26-38

Patroni:

św. Maksym,
św. Aedezjusz,
św. Demetrius,
św. Eupsychiusz,
św. Liboriusz,
św. Akacjusz,
św. Waldetruda,
św. Hugo,
św. Casilda,
św. Gaucherius,
bł. Ubald Adimarus,
bł. Tomasz z Tolentino,
bł. Antoni Pavoni,
bł. Celestyna Faron

Liturgia na dzień 2018-04-09:

Pierwsze czytanie

Iz 7, 10-14

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

Pan przemówił do Achaza tymi słowami: «Proś dla siebie o znak od Pana, Boga twego, czy to głęboko w Szeolu, czy to wysoko w górze!»

Lecz Achaz odpowiedział: «Nie będę prosił i nie będę wystawiał Pana na próbę».

Wtedy rzekł Izajasz: «Słuchajcie więc, domu Dawidowy: Czyż mało wam uprzykrzać się ludziom, iż uprzykrzacie się także mojemu Bogu? Dlatego Pan sam da wam znak: Oto Panna pocznie i porodzi Syna, i nazwie Go imieniem Emmanuel», to znaczy: Bóg z nami.

Psalm responsoryjny

Ps 40, 7-8a. 8b-10. 11

Przychodzę, Boże, pełnić Twoją wolę

Nie chciałeś ofiary krwawej ani z płodów ziemi, *
lecz otwarłeś mi uszy;
nie żądałeś całopalenia i ofiary za grzechy. *
Wtedy powiedziałem: «Oto przychodzę.

Przychodzę, Boże, pełnić Twoją wolę

W zwoju księgi jest o mnie napisane: †
Radością jest dla mnie pełnić Twoją wolę, mój Boże, *
a Twoje Prawo mieszka w moim sercu».
Głosiłem Twą sprawiedliwość w wielkim zgromadzeniu †
i nie powściągałem warg moich, *
o czym Ty wiesz, Panie.

Przychodzę, Boże, pełnić Twoją wolę

Sprawiedliwości Twej nie kryłem w głębi serca, *
głosiłem Twoją wierność i pomoc.
Nie taiłem Twojej łaski ani Twej wierności *
przed wielkim zgromadzeniem.

Przychodzę, Boże, pełnić Twoją wolę

Drugie czytanie

Hbr 10, 4-10

Bracia:

Niemożliwe jest to, aby krew cielców i kozłów usuwała grzechy. Przeto Chrystus przychodząc na świat, mówi: «Ofiary ani daru nie chciałeś, aleś Mi utworzył ciało; całopalenia i ofiary za grzech nie podobały się Tobie. Wtedy rzekłem: „Oto idę, w zwoju księgi napisano o Mnie, abym spełniał wolę Twoją, Boże”».

Wyżej powiedział: «ofiar, darów, całopaleń i ofiar za grzech nie chciałeś, i nie podobały się Tobie», choć składa się je na podstawie Prawa. Następnie powiedział: «Oto idę, abym spełniał wolę Twoją». Usuwa jedną ofiarę, aby ustanowić inną. Na mocy tej woli uświęceni jesteśmy przez ofiarę ciała Jezusa Chrystusa raz na zawsze.

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 1, 14ab

W Wielkim Poście: Chwała Tobie, Słowo Boże

[lub, gdy uroczystość przypada w okresie wielkanocnym]
Alleluja, alleluja, alleluja

Słowo stało się ciałem i zamieszkało między nami,
i widzieliśmy Jego chwałę.

Chwała Tobie, Słowo Boże

[lub, gdy uroczystość przypada w okresie wielkanocnym]
Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 1, 26-38

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Bóg posłał anioła Gabriela do miasta w Galilei, zwanego Nazaret, do dziewicy poślubionej mężowi imieniem Józef, z rodu Dawida; a dziewicy było na imię Maryja.

Wszedłszy do Niej, Anioł rzekł: «Bądź pozdrowiona, łaski pełna, Pan z Tobą, błogosławiona jesteś między niewiastami ». Ona zmieszała się na te słowa i rozważała, co by miało znaczyć to pozdrowienie.

Lecz anioł rzekł do Niej: «Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus. Będzie on wielki i zostanie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da Mu tron Jego praojca, Dawida. Będzie panował nad domem Jakuba na wieki, a Jego panowaniu nie będzie końca».

Na to Maryja rzekła do anioła: «Jakże się to stanie, skoro nie znam męża?»

Anioł Jej odpowiedział: «Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego okryje Cię cieniem. Dlatego też Święte, które się narodzi, będzie nazwane Synem Bożym. A oto również krewna Twoja, Elżbieta, poczęła w swej starości syna i jest już w szóstym miesiącu ta, którą miano za niepłodną. Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego».

Na to rzekła Maryja: «Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według słowa twego».

Wtedy odszedł od Niej Anioł.

Homilie

Uroczystość Zwiastowania Pańskiego (ks. Marian Kowalczyk SAC)

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Zwiastowanie

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Zwiastowanie

Uroczystość, jaką przeżywamy dzisiejszego dnia pozwala nam świętować wydarzenie, które na nowo przywróciło światu nadzieję. Owszem, już protoewnagelia daje nadzieję człowiekowi, który popadł w grzech i sprzeciwił się Bogu. Zapowiedź niewiasty, której potomek zetrze głowę węża, rzuca nowe światło na miłość Boga, która ujawniła się w stworzeniu świata. Oto Stwórca nie tylko powołuje do istnienia człowieka, jako koronę dzieła stworzenia, ale obdarowując go wolnością i rozumem, pragnie jego wolnej odpowiedzi na miłość, jaką człowiek zostaje obdarowany. Po grzechu Bóg nie porzuca człowieka. Daj emu nadzieję, ale też przedstawia jasną wizję zwycięstwa. Zło zostanie pokonane.
Jako że grzech wszedł na świat poprzez złe wykorzystanie daru wolności, zbawienie ma dokonać się poprzez posłuszeństwo woli Bożej. Najpierw jest to posłuszeństwo Maryi. Bóg ma względem niej plan, ale wysyła Bożego posłańca, aby zapytał ją, czy ona ten plan przyjmie za swój, czy poprzez swoją wolną odpowiedź współpracując z łaską Bożą pomoże w tym, na co ludzkość czekała przez tysiące lat.
Maryja nie wszystko rozumie. Nie wie, w jaki sposób ma przyjść na świat Mesjasz, skoro ona powzięła konkretne postanowienia we własnym życiu. Bóg jednak wszystko przewidział. Nie niweczy planów Maryi, ale przedstawia Swój, który będzie bazował na czystości serca niewiasty. Bóg zachowuje ją od zmazy pierworodnej, ona w swojej wolności nie popełnia winy uczynkowe. Bóg pragnie, aby stała się matką Jego Syna, ona przyjmuje pod serce Boże dziecię pozostając dziewicą.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Zwiastowanie stanowi dla nas ludzi cudowną lekcję współpracy z Bożą łaską. Oto podobnie jak pramatka Ewa ulegamy pokusie, że Bóg nie chce nam dać tego, co dla nas najlepsze. Chcielibyśmy od razu wszystko wiedzieć i wszystko zrozumieć. Pokora Maryi, jej wielka wiara pokazują, że Bóg nie zapomina o nas. Chociaż nie wszystko pojmiemy i nie wszystko zrozumiemy, to zawierzając Bożej miłości, z całą pewnością osiągniemy cel, który Maryja już osiągnęła – wieczne przebywanie w obecności Najwyższego.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy potrafię zaufać Bogu?