maja

czwartek

Wspomnienie św. Jana z Avili, doktora Kościoła

Rok liturgiczny: B/II

Pierwsze czytanie:

Dz 18, 1-8

Psalm responsoryjny:

Ps 98 (97), 1bcde. 2-3b. 3c-4 (R.: por. 2a)

Werset przed Ewangelią:

J 14, 18

Ewangelia:

J 16, 16-20

Patroni:

Hiob,
św. Dioskurides,
św. Alpfiusz, Filadelfiusz i Cyrynius,
św. Gordian,
św. Kwartus i Kwintus,
św. Comgallus,
św. Kataldus,
św. Solongia,
św. Wilhelm,
bł. Beatrycze z Este (II),
bł. Mikołaj Albergati,
św. Jan z Avila,
bł. Henryk Rebuschini,
bł. Iwan Merz

Liturgia na dzień 2018-05-10:

Pierwsze czytanie

Dz 18, 1-8

Czytanie z Dziejów Apostolskich

Paweł opuścił Ateny i przybył do Koryntu. Znalazł tam pewnego Żyda, imieniem Akwila, rodem z Pontu, który z żoną Pryscyllą przybył niedawno z Italii, ponieważ Klaudiusz wysiedlił z Rzymu wszystkich Żydów. Przyszedł do nich, a ponieważ znał to samo rzemiosło, zamieszkał u nich i pracował; zajmowali się wyrobem namiotów. A co szabat rozprawiał w synagodze i przekonywał tak Żydów, jak i Greków.

Kiedy Sylas i Tymoteusz przybyli z Macedonii, Paweł oddał się wyłącznie nauczaniu i udowadniał Żydom, że Jezus jest Mesjaszem. A kiedy się sprzeciwiali i bluźnili, otrząsnął swe szaty i powiedział do nich: «Krew wasza na wasze głowy, ja nie jestem winien. Od tej chwili pójdę do pogan».

Odszedł stamtąd i poszedł do domu „czciciela Boga”, niejakiego Tycjusza Justusa. Dom ten przylegał do synagogi. Przełożony synagogi, Kryspus, uwierzył w Pana z całym swym domem, wielu też słuchaczy korynckich uwierzyło i przyjmowało wiarę i chrzest.

Psalm responsoryjny

Ps 98 (97), 1bcde. 2-3b. 3c-4 (R.: por. 2a)

Pan Bóg okazał ludom swe zbawienie
Albo: Alleluja

Śpiewajcie Panu pieśń nową, *
albowiem uczynił cuda.
Zwycięstwo Mu zgotowała Jego prawica *
i święte ramię Jego.

Pan Bóg okazał ludom swe zbawienie
Albo: Alleluja

Pan okazał swoje zbawienie, *
na oczach pogan objawił swą sprawiedliwość.
Wspomniał na dobroć i na wierność swoją *
dla domu Izraela.

Pan Bóg okazał ludom swe zbawienie
Albo: Alleluja

Ujrzały wszystkie krańce ziemi *
zbawienie Boga naszego.
Wołaj z radości na cześć Pana, cała ziemio, *
cieszcie się, weselcie i grajcie.

Pan Bóg okazał ludom swe zbawienie
Albo: Alleluja

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 14, 18

Alleluja, alleluja, alleluja

Nie zostawię was sierotami,
powrócę do was i rozraduje się serce wasze.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

J 16, 16-20

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Jezus powiedział do swoich uczniów:

«Jeszcze chwila, a nie będziecie Mnie widzieć, i znowu chwila, a ujrzycie Mnie».

Wówczas niektórzy z Jego uczniów mówili między sobą: «Cóż to znaczy, co nam mówi: „Chwila, a nie będziecie Mnie widzieć, i znowu chwila, a ujrzycie Mnie”; oraz: „Idę do Ojca”?» Mówili więc: «Cóż znaczy ta chwila, o której mówi? Nie rozumiemy tego, co powiada».

Jezus poznał, że chcieli Go pytać, i rzekł do nich: «Pytacie się jeden drugiego o to, że powiedziałem: „Chwila, a nie będziecie Mnie widzieć, i znowu chwila, a ujrzycie Mnie?” Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Wy będziecie płakać i zawodzić, a świat się będzie weselił. Wy będziecie się smucić, ale smutek wasz przemieni się w radość».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Radość i smutek

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Radość i smutek

Jakże różnie może być rozumiana chwila. Jezus w dzisiejszej Ewangelii mówi o tym, iż tylko chwila dzieli nas od Jego powtórnego przyjścia. Pamiętamy jednak, że dla Boga jest wieczne teraz. Nasze rozumienie czasu zupełnie nie przekłada się na chwilę przed Bogiem. Oto zostajemy ostrzeżeni słowami Zbawiciela, że nasze uczucia będą niejednokrotnie w opozycji do świata. Chcąc iść drogami Pana nie możemy liczyć na wyrozumiałość tych, którzy odrzucili Mistrza z Nazaretu, a później zaczęli prześladować Jego uczniów. Oto Pan przyjdzie niebawem i wyzwoli nas z udręki, jaką Jego uczniom gotuje nieustannie świat. Co jednak znaczy, że tylko chwila dzieli nas od tego momentu?
Po pierwsze, chwila przed Bogiem to tysiące lat na ziemi. O tym przed chwilą już była mowa. Po drugie jednak, w naszym życiu ważne są także chwile. Oto nikt z nas nie wie, która chwila będzie naszą ostatnią. Zanim bowiem nadejdzie koniec, bardzo prawdopodobnym jest, że wcześniej dobiegnie końca nasze życie i my sami staniemy przed Jezusem, aby zdać sprawę z naszego życia. W przypadku ilu to ludzi właśnie chwila zadecydowała o końcu życia.
Jezus jest nieustannie z nami, mimo, że nie widzimy Go na sposób ludzki. Dlatego też ową chwilę możemy rozumieć, jako chwilową rozłąkę, jako moment, w którym czujemy się osamotnieni, ale kiedy tylko sięgamy po Słowo Boże, kiedy przyjmujemy Jezusa w Najświętszym sakramencie, owa chwila jest także przelotnym momentem według naszego sposobu myślenia.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Jak więc postępować, aby owe chwile naszego doświadczenia słabości, chwile prześladowań, naszych niewierności, nie przysłoniły nam tego, co w naszym życiu najważniejsze? Ciągłe życie z Jezusem, budowanie z Nim relacji miłości i przyjaźni może sprawić i sprawia, że owa chwila, bez względu jak długa, która dzielić nas będzie od spotkania z Panem twarzą w twarz, będzie czasem dobrze wykorzystanym. Piękną pielgrzymką na spotkanie z Oblubieńcem.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy trwam w przyjaźni ze Zbawicielem?