maja

wtorek

7. wielkanocny

Rok liturgiczny: B/II

Pierwsze czytanie:

Dz 20, 17-27

Psalm responsoryjny:

Ps 68

Werset przed Ewangelią:

J 14, 16

Ewangelia:

J 17, 1-11a

Patroni:

św. Piotr, Andrzej, Paweł i Dionizja ,
św. Kasjusz i Wiktoryn,
św. Symplicjusz,
św. Achilleus,
św. Retycjusz,
św. Elesbaan,
św. Caleb lub Elesbaan,
św. Seweryn,
św. Rupert z Bingen,
św. Witesind,
św. Izydor,
bł. Andrzej Abellon

Liturgia na dzień 2018-05-15:

Pierwsze czytanie

Dz 20, 17-27

Czytanie z Dziejów Apostolskich

Paweł z Miletu posłał do Efezu i wezwał starszych Kościoła. A gdy do niego przybyli, przemówił do nich:

«Wy wiecie, jaki byłem z wami przez cały czas od pierwszej chwili, kiedy stanąłem w Azji. Jak służyłem Panu z całą pokorą wśród łez i doświadczeń, które mnie spotkały z powodu zasadzek Żydów. Jak nie uchylałem się tchórzliwie od niczego, co pożyteczne, tak że przemawiałem i nauczałem was publicznie i po domach, nawołując zarówno Żydów, jak i Greków do nawrócenia się do Boga i do uwierzenia w Pana naszego, Jezusa.

A teraz, przynaglany przez Ducha, udaję się do Jeruzalem; nie wiem, co mnie tam spotka oprócz tego, że czekają mnie więzy i utrapienia, o czym zapewnia mnie Duch Święty w każdym mieście. Lecz ja zgoła nie cenię sobie życia, bylebym tylko dokończył biegu i posługiwania, które otrzymałem od Pana Jezusa: bylebym dał świadectwo o Ewangelii łaski Bożej.

Wiem teraz, że wy wszyscy, wśród których po drodze głosiłem królestwo, już mnie nie ujrzycie. Dlatego oświadczam wam dzisiaj: Nie jestem winien niczyjej krwi, bo nie uchylałem się tchórzliwie od głoszenia wam całej woli Bożej».

Psalm responsoryjny

Ps 68

Ps 68 (67), 10-11. 20-21 (R.: por. 33a)

Śpiewajcie Bogu, wszystkie ludy ziemi
Albo: Alleluja

Deszcz obfity zesłałeś, Boże, *
Ty orzeźwiłeś swe znękane dziedzictwo.
Twoja rodzina, Boże, znalazła to mieszkanie, *
które w swej dobroci dałeś ubogiemu.

Śpiewajcie Bogu, wszystkie ludy ziemi
Albo: Alleluja

Pan przez wszystkie dni niech będzie błogosławiony, *
Bóg, który nas dźwiga co dzień, Zbawienie nasze!
Bóg nasz jest Bogiem, który wyzwala, *
Pan ratuje nas od śmierci.

Śpiewajcie Bogu, wszystkie ludy ziemi
Albo: Alleluja

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 14, 16

Alleluja, alleluja, alleluja

Ja będę prosił Ojca, a da wam innego Parakleta,
aby z wami był na zawsze.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

J 17, 1-11a

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

W czasie Ostatniej Wieczerzy Jezus, podniósłszy oczy ku niebu, rzekł:

«Ojcze, nadeszła godzina. Otocz swego Syna chwałą, aby Syn Ciebie nią otoczył i aby mocą władzy udzielonej Mu przez Ciebie nad każdym człowiekiem dał życie wieczne wszystkim tym, których Mu dałeś. A to jest życie wieczne: aby znali Ciebie, jedynego prawdziwego Boga, oraz Tego, którego posłałeś, Jezusa Chrystusa.

Ja Ciebie otoczyłem chwałą na ziemi przez to, że wypełniłem dzieło, które Mi dałeś do wykonania. A teraz Ty, Ojcze, otocz Mnie u siebie tą chwałą, którą miałem u Ciebie wpierw, zanim świat powstał.

Objawiłem imię Twoje ludziom, których Mi dałeś ze świata. Twoimi byli i Ty Mi ich dałeś, a oni zachowali słowo Twoje. Teraz poznali, że wszystko, cokolwiek Mi dałeś, pochodzi od Ciebie. Słowa bowiem, które Mi powierzyłeś, im przekazałem, a oni je przyjęli i prawdziwie poznali, że od Ciebie wyszedłem, oraz uwierzyli, że Ty Mnie posłałeś.

Ja za nimi proszę, nie proszę za światem, ale za tymi, których Mi dałeś, ponieważ są Twoimi. Wszystko bowiem moje jest Twoje, a Twoje jest moje, i w nich zostałem otoczony chwałą. Już nie jestem na świecie, ale oni są jeszcze na świecie, a Ja idę do Ciebie».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Ewangelia łaski Bożej

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Ewangelia łaski Bożej

Determinacja św. Pawła w głoszeniu Ewangelii wydaje się być ogromna. Jaki człowiek w ogóle może powiedzieć, że nie ceni sobie życia, byleby dokonał dzieła do którego został posłany? Tak postrzegamy te słowa, jeśli nie uświadomimy sobie, że Bóg, Który powołuje nas do wypełnienia konkretnego dzieła, również w bardzo konkretny sposób wynagradza tych, którzy są mu wierni. Tą nagrodą jest bowiem życie wieczne. Ta właśnie obietnica wyznacza kierunek naszego postępowania. Jest to kierunek nakreślony przez samego Zbawiciela, Który powiedział, że kto chce zachować swoje życie straci je, a kto straci swe życie z Jego powodu, ten je zachowa. Pan bowiem jeszcze przed Swoją męką i zmartwychwstaniem zapowiadał prześladowania uczniów. Zatem aby wytrwać w obliczu takiej próby, człowiek musi wiedzieć, jaka czeka go przyszłość. Nikt przecież nie rezygnuje z życia, nie poświęca własnego życia z jakiegoś błahego powodu. Ofiara z życia dokonuje się tylko wobec najwyższych wartości.
Pan Jezus w obliczu czekającej Go męki modli się za swoich uczniów. Objawienie Ojca, jakiego dokonał będzie bowiem poddane próbie. Świat nie akceptuje łatwo rozwiązań, które sprzeciwiają się prawom egoizmu i grzechu. Stawia opór, gdyż nie wierzy w obietnicę Jezusową. Upatruje zagrożenie tam, skąd przychodzi zbawienie. Dlatego ta modlitwa w obliczu dokonanego dzieła, stanowi dla nas wezwanie do czuwania i nieustannego rozpamiętywania tej łaski, dzięki której zostaliśmy zbawieni. Wszak i nam trzeba wytrwać, tak jak wytrwałością i heroizmem w wierze wykazał się Apostoł Narodów.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Jezus wie, że próba, jakiej poddaje nas świat jest ciężka do przejścia. Trzeba bowiem mieć niezwykle mocno ugruntowaną wiarę, aby tak zdecydowanie przedkładać wypełnienie woli Bożej nad własne życie. Jednak to właśnie wiara daje nam siłę w naszym codziennym życiu. To wiara pozwala nam trwać, kiedy trudności wyrastają przed nami jedna po drugiej. To nadzieja życia wiecznego pozwala nam ofiarować to co mamy na tym świecie, aby uzyskać po stokroć więcej w życiu wiecznym.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy żyję wiarą na co dzień?