18
maja
piątek
Dzień Powszedni albo wspomnienie św. Jana I, papieża i męczennika
Rok liturgiczny: B/II
Pierwsze czytanie:
Dz 25, 13-21
Psalm responsoryjny:
Ps 103
Werset przed Ewangelią:
J 14, 26
Ewangelia:
J 21, 15-19

Patroni:

Liturgia na dzień 2018-05-18:

Pierwsze czytanie

Dz 25, 13-21
Czytanie z Dziejów Apostolskich

Król Agryppa i Berenike przybyli do Cezarei powitać Festusa. Gdy przebywali tam dłuższy czas, Festus przedstawił królowi sprawę Pawła: «Feliks pozostawił w więzieniu pewnego człowieka – powiedział. Gdy byłem w Jerozolimie, arcykapłani i starsi żydowscy wnieśli przeciw niemu skargę, żądając dla niego wyroku skazującego. Odpowiedziałem im: „Rzymianie nie mają zwyczaju skazywania kogokolwiek na śmierć, zanim oskarżony nie stanie wobec oskarżycieli i nie będzie miał możności bronienia się przed zarzutami”.

A kiedy tutaj przybyli, zasiadłem bez żadnej zwłoki, nazajutrz, w sądzie i kazałem przyprowadzić tego człowieka. Oskarżyciele nie wnieśli przeciwko niemu żadnej skargi o przestępstwa, które podejrzewałem. Mieli z nim tylko spory o ich wierzenia i o jakiegoś zmarłego Jezusa, o którym Paweł twierdzi, że żyje.

Nie znając się na tych rzeczach, zapytałem, czy nie zechciałby udać się do Jerozolimy i tam odpowiadać przed sądem w tych sprawach. Ponieważ Paweł zażądał, aby go zatrzymać do wyroku cezara, kazałem go strzec, dopóki go nie odeślę do Najdostojniejszego».

Psalm responsoryjny

Ps 103
Ps 103 (102), 1b-2. 11-12. 19-20b (R.: por. 19a)

Pan Bóg utwierdził swój tron na niebiosach
Albo: Alleluja

Błogosław, duszo moja, Pana, *
i wszystko, co jest we mnie, święte imię Jego.
Błogosław, duszo moja, Pana *
i nie zapominaj o wszystkich Jego dobrodziejstwach.

Pan Bóg utwierdził swój tron na niebiosach
Albo: Alleluja

Bo jak wysoko niebo wznosi się nad ziemią, *
tak wielka jest łaska Pana dla Jego czcicieli.
Jak odległy jest wschód od zachodu, *
tak daleko odsuwa od nas nasze winy.

Pan Bóg utwierdził swój tron na niebiosach
Albo: Alleluja

Pan utwierdził swój tron na niebiosach, *
a Jego panowanie wszechświat obejmuje.
Błogosławcie Pana, wszyscy Jego aniołowie, *
potężni mocarze pełniący Jego rozkazy.

Pan Bóg utwierdził swój tron na niebiosach
Albo: Alleluja

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 14, 26
Alleluja, alleluja, alleluja

Duch Święty was wszystkiego nauczy;
przypomni wam wszystko, co wam powiedziałem.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

J 21, 15-19
Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Gdy Jezus ukazał się swoim uczniom i spożył z nimi śniadanie, rzekł do Szymona Piotra: «Szymonie, synu Jana, czy miłujesz Mnie więcej aniżeli ci?»

Odpowiedział Mu: «Tak, Panie, Ty wiesz, że Cię kocham».

Rzekł do niego: «Paś baranki moje».

I znowu, po raz drugi, powiedział do niego: «Szymonie, synu Jana, czy miłujesz Mnie?»

Odparł Mu: «Tak, Panie, Ty wiesz, że Cię kocham».

Rzekł do niego: «Paś owce moje».

Powiedział mu po raz trzeci: «Szymonie, synu Jana, czy kochasz Mnie?»

Zasmucił się Piotr, że mu po raz trzeci powiedział: «Czy kochasz Mnie?» I rzekł do Niego: «Panie, Ty wszystko wiesz, Ty wiesz, że Cię kocham».

Rzekł do niego Jezus: «Paś owce moje.

Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci: Gdy byłeś młodszy, opasywałeś się sam i chodziłeś, gdzie chciałeś. Ale gdy się zestarzejesz, wyciągniesz ręce swoje, a inny cię opasze i poprowadzi, dokąd nie chcesz».

To powiedział, aby zaznaczyć, jaką śmiercią uwielbi Boga. A wypowiedziawszy to, rzekł do niego: «Pójdź za Mną!»

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Spór o miłość

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Spór o miłość

Ten, kto był na Bliskim Wschodzie wie, jak bardzo w kulturę tamtych ludzi wpisane jest targowanie się. Kiedy czytamy jak Abraham wstawia się u Pana Boga w sprawie Sodomy i Gomory, odnajdujemy dobrze znany nam schemat. Abraham targuje się z Panem Bogiem, pragnąc otrzymać gwarancję, że nawet jeśli w tych miastach znajdzie się jedynie dziesięciu sprawiedliwych, miasta nie zostaną zniszczone. Jak wiemy, mimo tej modlitwy, pomimo uproszenia Boga o łaskę przez wzgląd na tych dziesięciu sprawiedliwych miasta i tak zostały zniszczone, gdyż nie znalazło się ich tam nawet tylu.
Pamiętając o tamtym zdarzeniu, bardzo ciekawie rysuje się dialog Pana Jezusa z Piotrem. Oto Pan pyta go, czy Go miłuje więcej, aniżeli pozostali. Piotr mając w pamięci zaparcie się Mistrza odpowiada, że Go kocha. Nie potwierdza, że miłuje Jezusa bardziej, niż pozostali, ale mówi że kocha. Zatem to Jezus ustępuje i zadając to pytanie po raz drugi pyta, czy Piotr Go miłuje. To jednak okazuje się być wciąż zbyt wysoką poprzeczką dla Apostoła, który w wieczór przed męką zapewniał Pana, że z Nim gotów jest iść na śmierć, a w momencie aresztowania trzykrotnie wyparł się Zbawiciela. Odpowiada więc konsekwentnie, że kocha Jezusa. Jezus więc po raz trzeci pyta o miłość, ale pyta już tylko czy Piotr Go kocha. Zasmucił się Piotr tym pytaniem. Wiedział, co stało się trzykrotnie wcześniej, i że to Jezus zniża się do jego wymagań, nie zaś Piotr do Jezusowych.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Pytanie o miłość zamieniło się więc w dyskretny spór o miłość. Oto Zbawiciel zniża się po raz kolejny do poziomu człowieka. Ten, Który godzien jest wszelkiej miłości, Który pierwszy nas umiłował, Który ma prawo oczekiwać miłości najwyższej, przyjmuje pokorne, trzykrotne zapewnienie Piotra, że on Go kocha. W naszych relacjach z Jezusem dajemy Zbawicielowi jeszcze mniej. Mimo to, On nie odrzuca naszej miłości i pozwala nam dorosnąć do chwili, gdy gotowi będziemy ukochać Go nad życie.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy miłuję Jezusa bardziej niż inni ludzie?