29
czerwca
piątek
Uroczystość świętych Apostołów Piotra i Pawła
Rok liturgiczny: B/II
Pierwsze czytanie:
Dz 3, 1-10
Psalm responsoryjny:
Ps 19, 2-3. 4-5 (R.: 5a)
Drugie czytanie:
Ga 1, 11-20
Werset przed Ewangelią:
J 21, 17d
Ewangelia:
J 21, 15-19

Patroni:

Liturgia na dzień 2018-06-29:

Pierwsze czytanie

Dz 3, 1-10
Czytanie z Dziejów Apostolskich

Gdy Piotr i Jan wchodzili do świątyni na modlitwę o godzinie dziewiątej, wnoszono właśnie pewnego człowieka, chromego od urodzenia. Kładziono go codziennie przy bramie świątyni, zwanej Piękną, aby wstępujących do świątyni prosił o jałmużnę. Ten, zobaczywszy Piotra i Jana, gdy mieli wejść do świątyni, prosił ich o jałmużnę.

Lecz Piotr wraz z Janem przypatrzywszy mu się powiedzieli: „Spójrz na nas”. A on patrzył na nich, oczekując od nich jałmużny. Piotr powiedział: „Nie mam srebra ani złota, ale co mam, to ci daję: W imię Jezusa Chrystusa Nazarejczyka, chodź!” I ująwszy go za prawą rękę, podniósł go. Natychmiast też odzyskał władzę w nogach i stopach. Zerwał się i stanął na nogach, skacząc i wielbiąc Boga.

A cały lud zobaczył go chodzącego i chwalącego Boga. I rozpoznawali w nim tego człowieka, który siadał przy Pięknej Bramie świątyni, aby żebrać, i ogarnęło ich zdumienie i zachwyt z powodu tego, co go spotkało.

Psalm responsoryjny

Ps 19, 2-3. 4-5 (R.: 5a)
Po całej ziemi ich głos się rozchodzi
Albo: Alleluja

Niebiosa głoszą chwałę Boga, *
dzieło rąk Jego obwieszcza nieboskłon.
Dzień opowiada dniowi, *
noc nocy przekazuje wiadomość.

Po całej ziemi ich głos się rozchodzi
Albo: Alleluja

Nie są to słowa ani nie jest to mowa, *
których by dźwięku nie usłyszano;
Ich głos się rozchodzi po całej ziemi, *
ich słowa aż po krańce ziemi.

Po całej ziemi ich głos się rozchodzi
Albo: Alleluja

Drugie czytanie

Ga 1, 11-20
Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Galatów

Oświadczam wam, bracia, że głoszona przeze mnie Ewangelia nie jest wymysłem ludzkim. Nie otrzymałem jej bowiem ani nie nauczyłem się od jakiegoś człowieka, lecz objawił mi ją Jezus Chrystus. Słyszeliście przecież o moim postępowaniu ongiś, gdy jeszcze wyznawałem judaizm, jak z niezwykłą gorliwością zwalczałem Kościół Boży i usiłowałem go zniszczyć, jak w żarliwości o judaizm przewyższałem wielu moich rówieśników z mego narodu, jak byłem szczególnie wielkim zapaleńcem w zachowywaniu tradycji moich przodków.

Gdy jednak spodobało się Temu, który wybrał mnie jeszcze w łonie matki mojej i powołał łaską swoją, aby objawić Syna swego we mnie, bym Ewangelię o Nim głosił poganom, natychmiast, nie radząc się ciała i krwi ani nie udając się do Jerozolimy, do tych, którzy Apostołami stali się pierwej niż ja, skierowałem się do Arabii, a później znowu wróciłem do Damaszku.

Następnie, trzy lata później, udałem się do Jerozolimy dla zapoznania się z Kefasem, zatrzymując się u niego tylko piętnaście dni. Spośród zaś innych, którzy należą do grona Apostołów, widziałem jedynie Jakuba, brata Pańskiego. A Bóg jest mi świadkiem, że w tym, co tu do wąs piszę, nie kłamię.

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 21, 17d
Alleluja, alleluja, alleluja

Panie, Ty wiesz wszystko,
Ty wiesz, że Cię kocham.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

J 21, 15-19
Słowa Ewangelii według świętego Jana

Gdy Jezus ukazał się swoim uczniom i spożył z nimi śniadanie, rzekł do Szymona Piotra: „Szymonie, synu Jana, czy miłujesz Mnie więcej aniżeli ci?”

Odpowiedział Mu: „Tak, Panie, Ty wiesz, że Cię kocham”.

Rzekł do niego: „Paś baranki moje”.

I znowu, po raz drugi, powiedział do niego: „Szymonie, synu Jana, czy miłujesz Mnie?”

Odparł Mu: „Tak, Panie, Ty wiesz, że Cię kocham”.

Rzekł do niego: „Paś owce moje”.

Powiedział mu po raz trzeci: „Szymonie, synu Jana, czy kochasz Mnie?”

Zasmucił się Piotr, że mu po raz trzeci powiedział: „Czy kochasz Mnie?” I rzekł do Niego: „Panie, Ty wszystko wiesz, Ty wiesz, że Cię kocham”.

Rzekł do niego Jezus: „Paś owce moje.

Zaprawdę, zaprawdę powiadam ci: Gdy byłeś młodszy, opasywałeś się sam i chodziłeś, gdzie chciałeś. Ale gdy się zestarzejesz, wyciągniesz ręce swoje, a inny cię opasze i poprowadzi, dokąd nie chcesz”.

To powiedział, aby zaznaczyć, jaką śmiercią uwielbi Boga. A wypowiedziawszy to rzekł do niego: „Pójdź za Mną!”

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Filary Kościoła

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Filary Kościoła

Ktokolwiek był w Rzymie z miał możliwość zwiedzić Wieczne Miasto, zapamiętał zapewne stojące w wielu miejscach w parze dwie figury – św. Apostołów Piotra i Pawła. Co ciekawe, mieli oni zupełnie odmienne życiorysy, drogi powołania a nawet poszli różnymi drogami w pracy apostolskiej.
Piotr był rybakiem i to on usłyszał od Zbawiciela, aby zostawił sieci, od tej pory bowiem będzie ludzi łowił. Długo musiał przygotowywać się do tych łowów, bo droga dorastania do bycia pierwszym spośród dwunastu wcale nie była łatwa. Człowiek o porywczym charakterze, gotów najpierw odesłać Mistrza, wszak uznawał się za niegodnego pójścia za Nim wobec cudu, jakiego sam doświadczył, gdy on, doświadczony rybak na słowa Jezusa postępując wbrew zasadom dobrze znanej sobie sztuki, wyłowił sieć pełną ryb, później przysięgający, że w obliczu nadchodzącej zdrady gotów jest oddać swe życie za Jezusa, by następnie trzy razy pod słowami przysięgi zaprzeć się Pana, ostatecznie zaś po latach oddać swe życie za Niego, umierając na krzyżu odwróconym do góry nogami, nie czując się godnym umierać tak, jak Zbawiciel.
Paweł, gorliwy faryzeusz, prześladujący chrześcijan, który nawrócił się w drodze do Damaszku. Człowiek, który będąc gorliwym wyznawcą judaizmu, po spotkaniu Zmartwychwstałego poświęcił resztę życia, aby głosić Jezusa i nieść Dobrą Nowinę do pogan. Ten, który sam o sobie mówił, że z pochodzenia jest faryzeuszem, przekonywał gdzie mógł, że bracia pochodzący z pogaństwa nie mają obowiązku poddawać się Prawu Mojżesza. Paweł, zwany wcześniej Szawłem z Tarsu, wsiadając na statek i udając się w swoje podróże misyjne w pełni zrealizował polecenie Pana, aby zanieść Ewangelię aż na krańce świata.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Te dwa filary Kościoła, powołane przez Pana do wiernej służby Jemu, także dziś są dla nas głosicielami Ewangelii Pańskiej. Listy św. Pawła, Listy św. Piotra są przecież częścią Nowego Testamentu. Jeśli zaś jeszcze spojrzymy na potężne orędownictwo tych dwóch uczniów wybranych, jakie zapewniają nam wszystkim przed obliczem Boga, zrozumiemy od razu, dlaczego są dla nas tak ważni.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Jak często sięgam po listy dzisiejszych patronów by uczyć się z nich wiary?