sierpnia

czwartek

XXI Tydzień zwykły

Rok liturgiczny: B/II

Pierwsze czytanie:

1 Kor 1, 1-9

Psalm responsoryjny:

Ps 145 (144), 2-3. 4-5. 6-7 (R.: 1b)

Werset przed Ewangelią:

Mt 24, 42a. 44

Ewangelia:

Mt 24, 42-51

Patroni:

św. Feliks i Adauctus,
Męczennicy z Kolonii Suffetulana,
św. Pammachius,
św. Agilus,
św. Fiacrius,
św. Bononius,
św. Piotr,
bł. Ryszard Leigh, Edward Shelley, Ryszard Martin, Jan Roche i Ryszard Lloyd ,
św. Małgorzata Ward,
bł. Jan Iuvenalis Ancina,
bł. Maria Rafols,
bł. Dydak Ventaja Milán i Emmanuel Medina Olmos,
bł. Joachim {Józef} Ferrer Adell,
bł. Wincenty Cabanes Badenas,
bł. Alfred Ildefons Schuster,
bł. Stefan Nehmé,
bł. Eustachy van Lieshout

Liturgia na dzień 2018-08-30:

Pierwsze czytanie

1 Kor 1, 1-9

Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do Koryntian

Paweł, z woli Bożej powołany na apostoła Jezusa Chrystusa, i Sostenes, brat, do Kościoła Bożego w Koryncie, do tych, którzy zostali uświęceni w Jezusie Chrystusie i powołani do świętości wespół ze wszystkimi, co na każdym miejscu wzywają imienia Pana naszego, Jezusa Chrystusa, ich i naszego Pana.

Łaska wam i pokój od Boga Ojca naszego i Pana Jezusa Chrystusa! Bogu mojemu dziękuję wciąż za was, za łaskę daną wam w Chrystusie Jezusie. W Nim to bowiem zostaliście wzbogaceni we wszystko: we wszelkie słowo i wszelkie poznanie, bo świadectwo Chrystusowe utrwaliło się w was.

Nie doznajecie tedy braku żadnej łaski, oczekując objawienia się Pana naszego, Jezusa Chrystusa. On też będzie umacniał was aż do końca, abyście byli bez zarzutu w dzień Pana naszego, Jezusa Chrystusa.

Wierny jest Bóg, który powołał was do współuczestnictwa z Synem swoim, Jezusem Chrystusem, Panem naszym.

Psalm responsoryjny

Ps 145 (144), 2-3. 4-5. 6-7 (R.: 1b)

Będę Cię wielbił, Boże mój i Królu

Każdego dnia będę błogosławił Ciebie *
i na wieki wysławiał Twoje imię.
Wielki jest Pan i godzien wielkiej chwały, *
a wielkość Jego niezgłębiona.

Będę Cię wielbił, Boże mój i Królu

Pokolenie pokoleniu głosi Twoje dzieła *
i zwiastuje Twe potężne czyny.
Głoszą wspaniałą chwałę Twego majestatu *
i rozpowiadają Twoje cuda.

Będę Cię wielbił, Boże mój i Królu

Mówią o potędze Twoich dzieł straszliwych *
i głoszą wielkość Twoją.
Przekazują pamięć o wielkiej Twej dobroci *
i cieszą się Twą sprawiedliwością.

Będę Cię wielbił, Boże mój i Królu

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Mt 24, 42a. 44

Alleluja, alleluja, alleluja

Czuwajcie i bądźcie gotowi,
bo o godzinie, której się nie domyślacie,
Syn Człowieczy przyjdzie.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mt 24, 42-51

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus powiedział do swoich uczniów:

«Czuwajcie, bo nie wiecie, w którym dniu Pan wasz przyjdzie. A to rozumiejcie: Gdyby gospodarz wiedział, o jakiej porze nocy nadejdzie złodziej, na pewno by czuwał i nie pozwoliłby włamać się do swego domu. Dlatego i wy bądźcie gotowi, bo o godzinie, której się nie domyślacie, Syn Człowieczy przyjdzie.

Któż jest tym sługą wiernym i roztropnym, którego pan ustanowił nad swoją służbą, żeby we właściwej porze rozdał jej żywność? Szczęśliwy ów sługa, którego pan, gdy wróci, zastanie przy tej czynności. Zaprawdę, powiadam wam: Postawi go nad całym swoim mieniem.

Lecz jeśli taki zły sługa powie sobie w duszy: „Mój pan się ociąga z powrotem”, i zacznie bić swoje współsługi, i będzie jadł i pił z pijakami, to nadejdzie pan tego sługi w dniu, kiedy się nie spodziewa, i o godzinie, której nie zna. Każe surowo go ukarać i wyznaczy mu miejsce z obłudnikami. Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Czuwać znaczy miłować

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Czuwać znaczy miłować

Zachęta do czuwania, jaką znajdujemy w dzisiejszej Ewangelii nie jest bynajmniej wezwaniem do biernego oczekiwania na nadchodzące wypadki, jakie muszę nadejść w stosownym czasie. Oto przecież przypominając sobie przypowieść o talentach widzimy, że ów sługa, który zakopał, w więc zabezpieczył swój talent, aby nie zaprzepaścić tego, co zostało mu powierzone przez Pana, zostaje potępiony, gdyż nie zainwestował tego, co otrzymał. Gdy Pan powraca, każe mu zabrać ten jeden talent i dać temu, który dobrze i z zyskiem zainwestował otrzymane talenty.
Wezwanie do tego, aby być miłosiernymi, jak miłosierny jest Ojciec nasz niebieski, a jednocześnie aby wypełnić najważniejsze z przykazań nie pozostawia złudzeń co do tego, jak mamy rozumieć wezwanie do czuwania. Po pierwsze, nasze czuwanie ma uwzględniać fakt, że Pan przyjdzie powtórnie. Nasza ojczyzna jest w niebie i nie możemy budować trwałego domu a tym świecie, który przeminie. Po drugie, kiedy Pan przyjdzie będzie sądził nas z miłości. Zatem czas czuwania ma być czasem miłowania. Czasem angażowania się w ten świat, ale w imię Boże, przekształcania go, ale według Bożego prawa.
Po trzecie czas jaki nam pozostał do przyjścia Pana, jest czasem miłosierdzia, czasem prymatu miłosierdzia nad sprawiedliwością, jak nauczał św. Jan Paweł II. Stąd też całe nasze zaangażowanie w sprawy tego świata musi uwzględniać to, że bez pomocy, bez wsparcia Bożego miłosierdzia nie jesteśmy w stanie osiągnąć nieba. Jezus czeka na nas w zaciszu konfesjonałów aby przebaczyć nam grzechy, ale my doświadczywszy tego bezgranicznego miłosierdzia mamy sami czynić je w życiu codziennym.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Powtórne przyjście Pana ma być tajemnicą. Ów dzień nadejdzie niespodziewanie i właśnie chodzi o to, aby mnie był to dla nikogo czas trwogi i przerażenia. Czyniąc bowiem miłość i miłosierdzie przygotowujemy się na tę chwilę. Dorastamy do spędzenia całej wieczności z naszym Panem, Który pierwszy nas umiłował. Zatem owo czuwanie jest wielkim przygotowaniem a uroczysty moment nadejścia Oblubieńca, jest chwilką w perspektywie wieczności, która dzieli nas od spotkania z Odwieczną miłością.
PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Jak wygląda moje czuwanie i oczekiwanie na nadejście Pana?