listopada

piątek

Rocznica Poświęcenia Bazyliki Laterańskiej

Rok liturgiczny: B/II

Pierwsze czytanie:

Ez 47, 1-2. 8-9. 12

Psalm responsoryjny:

Ps 46, 2-3. 5-6. 8-9 (R.: por. 6)

Drugie czytanie:

1 Kor 3, 9b-11. 16-17

Werset przed Ewangelią:

2 Krl 7, 16

Ewangelia:

J 2,13-22

Patroni:

Poświęcenie bazyliki Laterańskiej,
św. Ursyn,
św. Agrippinus,
św. Wito,
św. Eustolia i Sopatra,
św. Jerzy,
bł. Joanna de Signa,
bł. Gabriel Ferretti,
bł. Ludwik Morbioli,
bł. Gracja z Catharo,
bł. Jerzy Napper,
bł. Elżbieta od Trójcy Św. Catez,
bł. Henryk Hlebowicz,
św. Maria z Góry Karmel od Dzieciątka Jezus (González Ramos García Prieto)

Liturgia na dzień 2018-11-09:

Pierwsze czytanie

Ez 47, 1-2. 8-9. 12

Czytanie z Księgi proroka Ezechiela

Podczas widzenia otrzymanego od Pana zaprowadził mnie anioł z powrotem przed wejście do świątyni, a oto wypływała woda spod progu świątyni w kierunku wschodnim, ponieważ przednia strona świątyni była skierowana ku wschodowi; a woda płynęła spod prawej strony świątyni na południe od ołtarza. I wyprowadził mnie przez bramę północną na zewnątrz i poza murami powiódł mnie od bramy zewnętrznej, skierowanej ku wschodowi. A oto woda wypływała spod prawej ściany świątyni, na południe od ołtarza.

Anioł rzekł do mnie: «Woda ta płynie na obszar wschodni, wzdłuż stepów, i rozlewa się w wodach słonych, i wtedy wody jego stają się zdrowe. Wszystkie też istoty żyjące, od których tam się roi, dokądkolwiek potok wpłynie, pozostaną przy życiu: będą tam też niezliczone ryby, bo dokądkolwiek dotrą te wody, wszystko będzie uzdrowione.

A nad brzegami potoku mają rosnąć po obu stronach różnego rodzaju drzewa owocowe, których liście nie więdną, których owoce się nie wyczerpują; każdego miesiąca będą rodzić nowe, ponieważ ich woda przychodzi z przybytku. Ich owoce będą służyć za pokarm, a ich liście za lekarstwo».

Psalm responsoryjny

Ps 46, 2-3. 5-6. 8-9 (R.: por. 6)

Bóg jest we wnętrzu swojego Kościoła

Bóg jest dla nas ucieczką i siłą: *
najpewniejszą pomocą w trudnościach.
Przeto nie będziemy się bali, choćby zatrzęsła się ziemia *
i góry zapadły w otchłań morza.

Bóg jest we wnętrzu swojego Kościoła

Nurty rzeki rozweselają miasto Boże, *
najświętszy przybytek Najwyższego.
Bóg jest w jego wnętrzu, więc się nie zachwieje, *
Bóg je wspomoże o świcie.

Bóg jest we wnętrzu swojego Kościoła

Pan Zastępów jest z nami, *
Bóg Jakuba jest naszą obroną.
Przyjdźcie, zobaczcie dzieła Pana, *
zdumiewające dzieła, których dokonał na ziemi.

Bóg jest we wnętrzu swojego Kościoła

Drugie czytanie

1 Kor 3, 9b-11. 16-17

[2. czytanie do wyboru zamiast 1.]
Czytanie z Pierwszego Listu świętego Pawła Apostoła do Koryntian

Bracia:

Wy jesteście Bożą budowlą. Według danej mi łaski Bożej, jako roztropny budowniczy, położyłem fundament, ktoś inny zaś wznosi budynek. Niech każdy jednak baczy na to, jak buduje. Fundamentu bowiem nikt nie może położyć innego, jak ten, który jest położony, a którym jest Jezus Chrystus.

Czyż nie wiecie, że jesteście świątynią Boga i że Duch Boży mieszka w was? Jeżeli ktoś zniszczy świątynię Boga, tego zniszczy Bóg. Świątynia Boga jest święta, a wy nią jesteście.

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

2 Krl 7, 16

Alleluja, alleluja, alleluja

Wybrałem i uświęciłem tę świątynię,
aby moja obecność trwała tam na wieki.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

J 2,13-22

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Zbliżała się pora Paschy żydowskiej i Jezus przybył do Jerozolimy. W świątyni zastał siedzących za stołami bankierów oraz tych, którzy sprzedawali woły, baranki i gołębie. Wówczas, sporządziwszy sobie bicz ze sznurów, powypędzał wszystkich ze świątyni, także baranki i woły, porozrzucał monety bankierów, a stoły powywracał. Do tych zaś, którzy sprzedawali gołębie, rzekł: «Zabierzcie to stąd i z domu mego Ojca nie róbcie targowiska!» Uczniowie Jego przypomnieli sobie, że napisano: «Gorliwość o dom Twój pochłonie Mnie».

W odpowiedzi zaś na to Żydzi rzekli do Niego: «Jakim znakiem wykażesz się wobec nas, skoro takie rzeczy czynisz?» Jezus dał im taką odpowiedź: «Zburzcie tę świątynię, a Ja w trzy dni wzniosę ją na nowo».

Powiedzieli do Niego Żydzi: «Czterdzieści sześć lat budowano tę świątynię, a Ty ją wzniesiesz w przeciągu trzech dni?»

On zaś mówił o świątyni swego ciała. Gdy zmartwychwstał, przypomnieli sobie uczniowie Jego, że to powiedział, i uwierzyli Pismu i słowu, które wyrzekł Jezus.

Homilie

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Świątynia Pana

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Świątynia Pana

Poświęcenie jakiejkolwiek świątyni jest zawsze dobrym momentem aby zdać sobie sprawę z tego, jak blisko człowieka zechciał być Bóg. Bazylika Laterańska, jako katedra Rzymu, a więc matka wszystkich kościołów przypomina nam, że są na świecie miejsca, gdzie Bóg w sposób szczególny daje nam możliwość spotkania ze Sobą. Od najdawniejszych czasów, nawet ludzie nie znający Boga Najwyższego mając swoje wyobrażenia o Bogu, lub ulegając błędom czczenia bóstw zastanawiali się jakie składać ofiary, jak oddawać cześć komuś, od kogo zależą ich losy. Miejsca kultu nie są domeną jedynie Żydów i chrześcijan. Jednak świątynia Żydowska, jedna dla całego narodu, mająca przypominać że Bóg Izraela jest jeden, stanowiła nie tylko dumę Narodu Wybranego, ale też świadczyła o przymierzu jakie Najwyższy zawarł ze Swoim ludem.
Nasze kościoły rozsiane po najdalszych zakątkach globu, będące miejscami realnej obecności Boga w dzień taki jak dziś w sposób szczególny celebrują związek z tym jednym kościołem, który jest katedrą Biskupa Rzymu. Tak jak w świątyni Jerozolimskiej, tak też w naszym przypadku potrzeba bowiem świadectwa jedności, odniesienia do tej misji, jaką Pan nasz zlecił Piotrowi i jego następcom.
Odniesienie do świątyni Boga przypomina nam również, że nasze ciała są świątyniami Boga. O ile Bóg mieszka w świątyniach świata, o tyle miejscem Jego nieustannego przebywania winno być ludzkie serce.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Królestwo Boże jest pośród nas, jest w nas. Dlatego prawda o ludzkim sercu, jako o świątyni Boga winna być szczególnie obecna w naszym codziennym życiu. Po to bowiem Pan został z nami obecny, abyśmy wsłuchując się w Jego słowo, przyjmując Go do swych serc byli prawdziwie Bożą budowlą, nie ręką ludzką zbudowaną.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy pamiętam, że moje serce ma być miejscem obecności Boga?