Temat: Zobaczyć choć jeden dzień Pana

Przestroga, jaką daje Zbawiciel w dzisiejszej Ewangelii spełnia się za naszych dni. Oto świat, który pełen jest cudów dla wielu niedostrzegalnych, pochłania ludzi w coraz większym stopniu tak, że nie dostrzegają Bożego działania na co dzień, lecz coraz bardziej oddalając się od Boga negują wszystko, co świadczy o Jego wielkiej miłości i obecności pośród nas. My ludzie wezwani jesteśmy do wiary, do pójścia drogą tej nadziei, która prowadzi ku Chrystusowi. My zaś coraz bardziej wątpimy, zapominając o słowach Zbawiciela, jakie znajdują się zapisane chociażby w dzisiejszej perykopie.
Pogoń za sensacją, dawanie wiary w najbardziej nieprawdopodobne spiskowe teorie, przy jednocześnie wzrastającej oziębłości w wierze stanowią wyraźni znak czasów. Kościół, kiedy spotykał się ze zjawiskami, które stanowiły wyzwanie dla ludzi wierzących, szukał rozwiązań mających oparcie w wierze. Pięknym tego przykładem jest dzisiejsze pierwsze czytanie. Dziś zastanawiamy się, jak w ogóle możliwe było akceptowanie systemu niewolniczego przez wyznawców Chrystusa, ale kiedy sięgniemy chociażby do Listu do Filemona zobaczymy, jak wiara obecna w sercach ludzi pokonywała nieludzkie systemy, którym nie mogła sprzeciwić się w otwarty sposób. Uznanie godności dziecka Bożego i nazywanie współbratem lub nawet synem umiłowanym człowieka, który dla innych był własnością, tłumaczenie i naleganie, aby zasady zawarte w Ewangelii były stosowane w życiu uczniów Mistrza z Nazaretu, były prawdziwą siłą miłości Boga i bliźniego.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Dziś też potrzebne jest podkreślanie przez wyznawców Jezusa z Nazaretu godności tych, którym świat odmawia człowieczeństwa. Dzieci nienarodzonych, terminalnie chorych, prześladowanym za wiarę. Szukanie rozwiązań w Ewangelii a nie w szalonych poglądach będących efektem pójścia za duchem tego świata może nie tylko nas ocalić w ów dzień, ale już teraz sprawić, że na nowo staniemy się solą ziemi, do czego wzywa nas Pan.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Gdzie szukam rozwiązań dylematów współczesności?