16
listopada
piątek
Dzień Powszedni albo rocznica poświęcenia rzymskich bazylik św. Piotra i Pawła, apostołów albo wspomnienie św. Małgorzaty Szkockiej albo wspomnienie św. Gertrudy, dziewicy
Rok liturgiczny: B/II
Pierwsze czytanie:
2 J 4-9
Psalm responsoryjny:
Ps 119 (118), 1-2. 10-11. 17-18 (R.: por. 1)
Werset przed Ewangelią:
Łk 21, 28bc
Ewangelia:
Łk 17, 26-37

Patroni:

Liturgia na dzień 2018-11-16:

Pierwsze czytanie

2 J 4-9
Czytanie z Drugiego Listu Świętego Jana Apostoła

Wybrana Pani, ucieszyłem się bardzo, że znalazłem wśród twych dzieci takie, które postępują według prawdy, zgodnie z przykazaniem, jakie otrzymaliśmy od Ojca. A teraz proszę cię, Pani, abyśmy się wzajemnie miłowali. A pisząc to – nie głoszę nowego przykazania, lecz to, które mieliśmy od początku. Miłość zaś polega na tym, abyśmy postępowali według Jego przykazań.

Jest to przykazanie, o jakim słyszeliście od początku, że według niego macie postępować. Wielu bowiem pojawiło się na świecie zwodzicieli, którzy nie uznają, że Jezus Chrystus przyszedł w ciele ludzkim. Taki jest zwodzicielem i antychrystem. Uważajcie na siebie, abyście nie utracili tego, co zdobyliście pracą, lecz żebyście otrzymali pełną zapłatę.

Każdy, kto wybiega zbytnio naprzód, a nie trwa w nauce Chrystusa, ten nie ma Boga. Kto trwa w nauce Chrystusa, ten ma i Ojca, i Syna.

Psalm responsoryjny

Ps 119 (118), 1-2. 10-11. 17-18 (R.: por. 1)
Błogosławieni słuchający Pana

Błogosławieni, których droga nieskalana, *
którzy postępują zgodnie z Prawem Pańskim.
Błogosławieni, którzy zachowują Jego napomnienia *
i szukają Go całym sercem.

Błogosławieni słuchający Pana

Z całego serca swego szukam Ciebie, *
nie daj mi odejść od Twoich przykazań.
W sercu swoim zachowuję Twe słowa, *
aby nie zgrzeszyć przeciw Tobie.

Błogosławieni słuchający Pana

Czyń dobrze swemu słudze, Panie, *
aby żył i przestrzegał słów Twoich.
Otwórz moje oczy, *
abym podziwiał Twoje Prawo.

Błogosławieni słuchający Pana

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Łk 21, 28bc
Alleluja, alleluja, alleluja

Nabierzcie ducha i podnieście głowy,
ponieważ zbliża się wasze odkupienie.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 17, 26-37
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Jezus powiedział do swoich uczniów:

«Jak działo się za dni Noego, tak będzie również za dni Syna Człowieczego: jedli i pili, żenili się i za mąż wychodziły aż do dnia, kiedy Noe wszedł do arki; a przyszedł potop i wygubił wszystkich.

Podobnie jak działo się za czasów Lota: jedli i pili, kupowali i sprzedawali, sadzili i budowali, lecz w dniu, kiedy Lot wyszedł z Sodomy, spadł z nieba „deszcz ognia i siarki” i wygubił wszystkich; tak samo będzie w dniu, kiedy Syn Człowieczy się objawi.

W owym dniu, kto będzie na dachu, a jego rzeczy w mieszkaniu, niech nie schodzi, by je zabrać; a kto na polu, niech również nie wraca do siebie. Miejcie w pamięci żonę Lota. Kto będzie się starał zachować swoje życie, straci je; a kto je straci, zachowa je.

Powiadam wam: Tej nocy dwóch będzie na jednym posłaniu: jeden będzie wzięty, a drugi zostawiony. Dwie będą razem mleć na żarnach: jedna będzie wzięta, a druga zostawiona».

Pytali Go: «Gdzie, Panie?» On im odpowiedział: «Gdzie jest padlina, tam zgromadzą się i sępy».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Zaskoczeni przez Boga

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Zaskoczeni przez Boga

Czy Bóg może zaskoczyć człowieka? Takie pytanie nasuwa się, gdy czytamy niektóre fragmenty Ewangelii. Przypowieść o pannach mądrych i głupich, porównanie nadejścia dnia Pańskiego do włamania złodzieja, czy chociażby dzisiejszy fragment, który ukazuje nam opłakane skutki tych, których zaskoczyła Boska interwencja. Czyżby więc wolą Bożą było zaskoczenie nas? Przyłapanie na jakiejś niewierności i surowe za nią ukaranie? Gdyby tak było, trudno byłoby utrzymać w mocy twierdzenie o Bogu, że Jest Miłością choć nie brakuje i takich, którzy postrzegają Pana Boga jako żandarma.
Tymczasem Boska Opatrzność prowadzi nas dokładnie odwrotną drogą. Bóg robi wszystko, aby z jednej strony nie zniweczyć wolnej woli człowieka, z drugiej zaś, aby doprowadzić go do siebie i nie pozwolić zatracić mu się w piekle. Właśnie nowe przykazanie jest dla nas drogowskazem jak mamy żyć i postępować, aby nie zaskoczył nas dzień Pański.
Bóg nie pragnie zaskakiwać człowieka, lecz to człowiekowi wiele razy wydaje się, że zaskoczy Boga. Iluż to ludzi twierdzi, że będzie grzeszyć za młodych lat, a kiedy będą czuli, że zbliża się moment przejścia, nawrócą się i zmienią swoje życie? Ilu innych zaklina rzeczywistość i grzeszy z nadzieją na miłosierdzie Boże nic sobie nie robiąc z wezwań do nawrócenia? Tymczasem Bóg przynagla nas Swoją miłością i zachęca do odpowiedzi godnej dzieci Bożych.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Jak więc rozumieć te wszystkie momenty w Piśmie świętym, które przestrzegają nas, aby nie dać się zaskoczyć? Czyż nie są one dla nas przestrogą? Jeśli tak, to ukazują nie tyle złą wolę Boga, co Jego bezgraniczne miłosierdzie wyrażające się w ciągłym przebaczaniu nam win i prowadzeniu do Siebie. Jeśli więc odrzucamy konsekwentnie te zachęty, jeśli opatrznie tłumaczymy miłosierdzie Boże, postrzegając je nie jako dar, który pozwala nam na nawrócenie, ale jako swoiste przyzwolenie Boga na zło i bezkarność na jaką często liczymy, to ów dzień będzie dla nas wielkim zaskoczeniem. Nie dlatego, że Bóg tak chciał, ale dlatego, że my nie pozwoliliśmy Bogu działać w naszym życiu.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy pozwalam Bogu na prowadzenie drogą zbawienia?