grudnia

wtorek

Dzień Powszedni albo wspomnienie św. Jana Damasceńskiego, prezbitera i doktora Kościoła albo wspomnienie św. Barbary, dziewicy i męczennicy

Rok liturgiczny: C/I

Pierwsze czytanie:

Iz 11, 1-10

Psalm responsoryjny:

Ps 72 (71), 1b-2. 7-8. 12-13. 17 (R.: por. 7)

Ewangelia:

Łk 10, 21-24

Patroni:

św. Jan Damasceński,
św. Barbara,
św. Heraclas,
św. Melecjusz,
św. Feliks,
św. Aprus,
św. Sigiramnus,
św. Ada,
św. Adrehildis lub Ada,
św. Solas,
św. Jan Thaumaturgus (Cudotwórca),
św. Annon,
św. Osmund,
św. Bernard,
bł. Piotr Pectinarius,
bł. Franciszek Gálvez, Hieronim de Angelis i Szymon Yempo ,
bł. Adolf Kolping,
św. Jan Calabria

Liturgia na dzień 2018-12-04:

Pierwsze czytanie

Iz 11, 1-10

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

Wyrośnie różdżka z pnia Jessego, wypuści odrośl z jego korzeni. I spocznie na niej duch Pański, duch mądrości i rozumu, duch rady i męstwa, duch wiedzy i bojaźni Pańskiej.

Upodoba sobie w bojaźni Pańskiej. Nie będzie sądził z pozorów ani wyrokował według pogłosek; raczej rozsądzi biednych sprawiedliwie i pokornym w kraju wyda słuszny wyrok. Rózgą swoich ust uderzy gwałtownika, tchnieniem swoich warg uśmierci bezbożnego. Sprawiedliwość będzie mu pasem na biodrach, a wierność przepasaniem lędźwi.

Wtedy wilk zamieszka wraz z barankiem, pantera z koźlęciem razem leżeć będą, cielę i lew paść się będą pospołu i mały chłopiec będzie je poganiał. Krowa i niedźwiedzica przestawać będą z sobą przyjaźnie, młode ich razem będą legały. Lew też jak wół będzie jadał słomę. Niemowlę igrać będzie na gnieździe kobry, dziecko włoży swą rękę do kryjówki żmii. Zła czynić nie będą ani działać na zgubę po całej świętej mej górze, bo kraj się napełni znajomością Pana, na kształt wód, które przepełniają morze.

Owego dnia to się stanie: Korzeń Jessego stać będzie na znak dla narodów. do niego ludy przyjdą po radę, i sławne będzie miejsce jego spoczynku.

Psalm responsoryjny

Ps 72 (71), 1b-2. 7-8. 12-13. 17 (R.: por. 7)

Pokój zakwitnie, kiedy Pan przybędzie

Boże, przekaż Twój sąd królowi, *
a Twoją sprawiedliwość synowi królewskiemu.
aby Twoim ludem rządził sprawiedliwie *
i ubogimi według prawa.

Pokój zakwitnie, kiedy Pan przybędzie

Za dni jego zakwitnie sprawiedliwość *
i wielki pokój, zanim księżyc zgaśnie.
Będzie panował od morza do morza, *
od Rzeki aż po krańce ziemi.

Pokój zakwitnie, kiedy Pan przybędzie

Wyzwoli bowiem biedaka, który go wzywa, *
i ubogiego, który nie ma opieki.
Zmiłuje się nad biednym i ubogim, *
nędzarza ocali od śmierci.

Pokój zakwitnie, kiedy Pan przybędzie

Niech jego imię trwa na wieki, *
jak długo świeci słońce, niech trwa jego imię.
Niech jego imieniem wzajemnie się błogosławią, *
niech wszystkie narody życzą mu szczęścia.

Pokój zakwitnie, kiedy Pan przybędzie

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Alleluja, alleluja, alleluja

Oto nasz Pan przyjdzie z mocą
i oświeci oczy sług swoich.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 10, 21-24

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza

Jezus rozradował się w Duchu Świętym i rzekł: «Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom. Tak, ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie.

Ojciec mój przekazał Mi wszystko. Nikt też nie wie, kim jest Syn, tylko ojciec; ani kim jest ojciec, tylko Syn i ten, komu Syn zechce objawić».

Potem zwrócił się do samych uczniów i rzekł: «Szczęśliwe oczy, które widzą to, co wy widzicie. Bo powiadam wam: Wielu proroków i królów pragnęło ujrzeć to, co wy widzicie, a nie ujrzeli, i usłyszeć, co słyszycie, a nie usłyszeli».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Nieświadomi szczęścia

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Nieświadomi szczęścia

Adwent uczy nas oczekiwania. Lepiej, niż jakikolwiek inny okres w roku liturgicznym. Czas, kiedy nasze serca, kościoły i domy szykują się, aby przeżyć jedne z najpiękniejszych świąt, jest jednocześnie czasem, kiedy uświadamiamy sobie, że nasza wiara pozwala nam radować się obecnością Boga pośród nas. Właśnie to wyraża w piękny sposób dzisiejszy fragment Ewangelii. Nie potrzeba być uczonym człowiekiem, aby zrozumieć to wszystko, co Bóg przekazał nam w tajemnicy wcielenia. Miłość Boga do człowieka, która objawiła się w przyjściu na świat Bożego Syna przynagla nas do odpowiedzi pełnej miłości. Wszak era mesjańska wyczekiwana przez ludzkość jako czas pokoju i sprawiedliwości przynosi także naszym czasom nadzieję na spełnienie pragnień zapisanych w naszych sercach.
Pragnienie pokoju, choć trudne do spełnienia w świecie, gdzie wojny wyznaczają bieg historii, podpowiada w naturalny sposób, gdzie mamy poszukiwać Księcia Pokoju. Jezus, na którego przyjście przygotowuje nas adwent, daje nam jednak inny pokój, niż daje go świat. Pokój Jezusowy, zakłada bowiem przede wszystkim pokój w sercu człowieka. Pokój, którego gwarantem jest sam Bóg, ale który musi być oparty na zasadach sprawiedliwości Bożej.
Oczekiwanie czasów mesjańskich, to pragnienie bliskości Boga. Bliskości właśnie tak subtelnej i delikatnej, jak kwilenie Bożego dziecięcia w betlejemskim żłobie, z drugiej zaś doświadczenie tej potęgi ducha, jaką daje świadomość obecności pośród nas Syna Najwyższego.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Adwent stawia nam także owo pytanie, czy jesteśmy świadomi szczęścia, jakie staje się naszym udziałem każdorazowo, kiedy Bóg rodzi się w naszym sercu? Czy pamiętamy, że Jego obecność jest nam dana za darmo i staje się dla nas najcenniejszym darem, jaki możemy otrzymać tu na ziemi? Czas radosnego oczekiwania jest na pewno czymś innym, niż czasem beztroski i wesołkowatości. Refleksja nad Słowem, Które stało się Ciałem ma nas bowiem prowadzić do wzrastania w wierze, nadziei i miłości.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy raduję się z bliskości Boga?