Temat: Niepokalanie poczęta

Wiele razy słyszy się zarzut, że Bóg mógł stworzyć świat barzdiej doskonały. Zapobiec nieszczęściu grzechu, jaki rozlał się na całą ziemię i sprawił, że ludzie będąc braćmi i siostrami, stali się dla siebie obcy, a niekiedy wrodzy. Kiedy sięgamy do księgi Rodzaju, czytamy po każdym prawie dniu stworzenia, że Bóg widział iż wszystko co uczynił było dobre. Po stworzeniu człowieka, którego Najwyższy uczynił na Swój obraz i podobieństwo czytamy, że Bóg widział, że wszystko co uczynił, było bardzo dobre. Jakże więc się to stało, że to bardzo dobre dzieło stworzenia, ta perfekcyjna istota uczyniona na podobieństwo Stwórcy zmarnowała tak wielki dar, jakim była bliskość Boga i miejsce w raju?
Odpowiedź wydaje się tyle prosta do udzielenia, co trudna do zrozumienia. Wolność, która dawała prawdziwą szansę ukochania z całego serca Boga i podzielenia się tym sercem z bliźnim zakładała także możliwość powiedzenia „nie”. Możliwość buntu, a nawet sprowadzenia na siebie wiecznego potępienia. Człowiek dokonał wolnego, choć tragicznego w skutkach wybory. Powiedział Bogu „nie”. Zło z czasem zalało całą ziemię, a Bóg pożałował, że stworzył człowieka. Czyż mógł być bardziej dramatyczny finał tego, co zapoczątkowało dzieło stworzenia?
Owszem, mógł. Bóg mógł pozostawić człowieka samemu sobie. Jednak On postanowił inaczej. Już po grzechu pierwszych rodziców obiecał swoją interwencję. Po tysiącach lat, a Maryi dał nam ludziom drugą szansę. Uwalniając ją od ciężary spowodowanego grzechem pierworodnym, nie cofając czasu, dał ludzkości możliwość po raz kolejny powiedzieć „tak” lub „nie”. Maryja tym razem nie zawiodła ani Boga ani nas. Ona w imieniu ludzkości wykorzystała.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Dzięki niepokalanemu poczęciu, możliwe było wcielenie Bożego Syna. Słowo „tak”: wypowiedziane wobec Boga niesie ze sobą poważne konsekwencje, ale też ogrom łaski. Miłość, jaką Bóg wlewa w nasze serca nie pozostaje przecież bezowocna, jeśli ją przyjmujemy i na nią odpowiadamy.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Jak odpowiadam na miłość Boga?