Temat: Uzdrowiciel ciała i duszy

Doświadczenie ciężkiej choroby i kalectwa jest tym, czego do końca zapewne się nie zrozumie, jeśli nie doświadczy się tego opuszczenia, samotności i bezradności. Samo cierpienie, które wiele razy bywa nie do zniesienia, powiększone o poczucie bezsilności i wykluczenia ze społeczności w której człowiek żyje, stawia poważne pytanie o to co dalej, o przyszłość, która wiele razy wydaje się niepewna i mglista. Mimo postępu w medycynie, pomimo wielu odkryć, programów socjalnych i uwrażliwiania społeczeństwa na problemy ludzi nazywanych wykluczonymi, wciąż samotność boli tak samo a lęk nie wydaje się mniejszy. Cóż dopiero w czasach Chrystusa, gdzie niejednokrotnie choroba lub kalectwo mogła być postrzegana jak wyrok.
Jezus, który przychodzi jako uzdrowiciel szybko gromadzi tłumy. Któż nie chciałby doświadczyć ulgi, którą można otrzymać natychmiast, bez oczekiwania na leczenie, bez uciążliwych kuracji. Do dziś, gdy dzieje się jakiś cud, gdy ktoś dostępuje uzdrowienia, jest to znak przemawiający do wielu świadków takich wydarzeń. Jednak dzisiejsza Ewangelia ukazuje nam jeszcze większy dar, jaki Zbawiciel przynosi wierzącym w Niego. Tym darem jest odpuszczenie grzechów.
Zgorszenie faryzeuszy i uczonych w Piśmie dotyka fundamentalnego pytania o to, kim jest Jezus. Ich sprzeciw budzi rozumienie szabatu, a zapewnienia o odpuszczeniu grzechów traktują jak bluźnierstwo. Ich myślenie zamyka się w ścisłej literze Prawa, bez zwracania uwagi w jakim celu Bóg nadał to prawo Izraelowi i na jaką okoliczność miało przygotować lud wybrany.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Czas adwentu jest dla nas doświadczeniem łaski. Bóg daje nam czas na słuchanie Słowa, na adwentowe postanowienia i na pojednanie się z Bogiem i Kościołem. Nie przyjmujmy postawy faryzeuszów, ale skorzystajmy z tego daru miłosierdzia, aby wszystko, co dobrego od Boga otrzymujemy, prowadziło nas do Niego samego i do prawdziwej miłości.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy pragnę spotkania z Jezusem?