17
grudnia
poniedziałek
Dzień Powszedni
Rok liturgiczny: C/I
Pierwsze czytanie:
Rdz 49, 1a. 2. 8-10
Psalm responsoryjny:
Ps 72
Ewangelia:
Mt 1, 1-17

Patroni:

Liturgia na dzień 2018-12-17:

Pierwsze czytanie

Rdz 49, 1a. 2. 8-10
Czytanie z Księgi Rodzaju

Jakub przywołał swoich synów i powiedział do nich: «Zbierzcie się i słuchajcie, synowie Jakuba, słuchajcie Izraela, ojca waszego!

Judo, ciebie sławić będą bracia twoi, twoja bowiem ręka na karku twych wrogów! Synowie twego ojca będą ci oddawać pokłon! Judo, młody lwie, na zdobyczy róść będziesz, mój synu: jak lew się czai, gotuje do skoku, do lwicy podobny, któż się ośmieli go drażnić? Nie zostanie odjęte berło od Judy ani laska pasterska zabrana spośród jego kolan, aż przyjdzie Ten, do którego ono należy, i zdobędzie posłuch u narodów!»

Psalm responsoryjny

Ps 72
Ps 72 (71), 1-2. 3-4ab. 7-8. 17 (R.: por. 7)

Pokój zakwitnie, kiedy Pan przybędzie

Boże, przekaż Twój sąd królowi, *
a Twoją sprawiedliwość synowi królewskiemu.
aby Twoim ludem rządził sprawiedliwie *
i ubogimi według prawa.

Pokój zakwitnie, kiedy Pan przybędzie

Niech góry przyniosą pokój ludowi, *
a wzgórza sprawiedliwość.
Otoczy opieką ubogich z ludu, *
będzie ratował dzieci biedaków.

Pokój zakwitnie, kiedy Pan przybędzie

Za dni jego zakwitnie sprawiedliwość *
i wielki pokój, zanim księżyc zgaśnie.
Będzie panował od morza do morza, *
od Rzeki aż po krańce ziemi.

Pokój zakwitnie, kiedy Pan przybędzie

Niech jego imię trwa na wieki, *
jak długo świeci słońce, niech trwa jego imię.
Niech jego imieniem wzajemnie się błogosławią, *
niech wszystkie narody życzą mu szczęścia.

Pokój zakwitnie, kiedy Pan przybędzie

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Alleluja, alleluja, alleluja

Mądrości Najwyższego, która zarządzasz wszystkim mocno i łagodnie,
przyjdź i naucz nas drogi roztropności.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mt 1, 1-17
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Rodowód Jezusa Chrystusa, syna Dawida, syna Abrahama.

Abraham był ojcem Izaaka; Izaak ojcem Jakuba; Jakub ojcem Judy i jego braci; Juda zaś był ojcem Faresa i Zary, których matką była Tamar. Fares był ojcem Esroma; Esrom ojcem Arama; Aram ojcem Aminadaba; Aminadab ojcem Naassona; Naasson ojcem Salmona; Salmon ojcem Booza, a matką była Rachab. Booz był ojcem Obeda, a matką była Rut. Obed był ojcem Jessego, a Jesse ojcem króla Dawida.

Dawid był ojcem Salomona, a matką była dawna żona Uriasza. Salomon był ojcem Roboama; Roboam ojcem Abiasza; Abiasz ojcem Asy; Asa ojcem Jozafata; Jozafat ojcem Jorama; Joram ojcem Ozjasza; Ozjasz ojcem Joatama; Joatam ojcem Achaza; Achaz ojcem Ezechiasza; Ezechiasz ojcem Manassesa; Manasses ojcem Amosa; Amos ojcem Jozjasza; Jozjasz ojcem Jechoniasza i jego braci w czasie przesiedlenia babilońskiego.

Po przesiedleniu babilońskim Jechoniasz był ojcem Salatiela; Salatiel ojcem Zorobabela; Zorobabel ojcem Abiuda; Abiud ojcem Eliakima; Eliakim ojcem Azora; Azor ojcem Sadoka; Sadok ojcem Achima; Achim ojcem Eliuda; Eliud ojcem Eleazara; Eleazar ojcem Mattana; Mattan ojcem Jakuba; Jakub ojcem Józefa, męża Maryi, z której narodził się Jezus, zwany Chrystusem.

Tak więc od Abrahama do Dawida jest w sumie czternaście pokoleń; od Dawida do przesiedlenia babilońskiego czternaście pokoleń; od przesiedlenia babilońskiego do Chrystusa czternaście pokoleń.

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Jeden z nas

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Jeden z nas

Rodowód naszego Zbawiciela przypomina nam tę prawdę, że mamy takiego arcykapłana i pośrednika między Bogiem a ludźmi, o którym możemy z czystym sumieniem powiedzieć, że jest jednym z nas. On, narodzony z niewiasty, pochodzący z rodu Dawida nie przybył znikąd, nie zstąpił na obłokach niebieskich, ale przyjął ciało z Maryi Panny, wszedł w naszą ludzką historię, stawiając czoła wszystkim wyzwaniom epoki, w której dokonał się cud wcielenia.
Jezus przyjmując ludzkie ciało, stał się do nas podobny we wszystkim oprócz grzechu. Odczuwał głód, potrzebował snu, a kiedy nadszedł czas Ogrójca, przeżywał trwogę konania. To właśnie znaczy, że Bóg jest Bogiem z nami. Przez całe wieki ludzie postrzegali tych, którzy sprawują jakąkolwiek władzę, jako po części przynajmniej nierozumiejących ich potrzeb. Samo więc wcielenie jest niejako spełnieniem marzeń ogromnej części ludzkości. Mieć pana, który nas rozumie, być pod władztwem kogoś, kto wie, co to smutek i zmęczenie, kto sam choćby raz doświadczył niesprawiedliwości i odrzucenia.
Nasze postrzeganie świata przez pryzmat własnych doświadczeń znajduje w Chrystusie nadzieję na realną pomoc. On wszystkiego doświadczył. Pochodzący z królewskiego rodu, a jednak narodzony w stajni. Wybrany przez Boga, a jednak odrzucony przez wielkich tego świata. Niosący nadzieję, a jednak sam skazany na śmierć haniebną.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Wiele razy czytając rodowód Pana zastanawiamy się, po cóż ten ciąg imion, który nawet wielu gorliwym, aczkolwiek niezbyt biegłym w znajomości Biblii katolikom niewiele mówi. Być może jednak ta wymowa, o człowieczeństwie i wejściu w historię ludzkości Boga jest najważniejsza. Wiele zależy od nas samych.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy pamiętam, że Jezus jest Bogiem z nami?