stycznia

piątek

Dzień Powszedni

Rok liturgiczny: C/I

Pierwsze czytanie:

1 J 3, 7-10

Psalm responsoryjny:

Ps 98

Werset przed Ewangelią:

Hbr 1, 1-2a

Ewangelia:

J 1, 35-42

Patroni:

św. Hermes i Gajusz,
św. Abrunculus,
św. Grzegorz,
św. Ferreolus,
św. Rigomer,
św. Rigobert,
św. Farailda,
bł. Aniela z Foligno,
bł. Krystiana Menabuoi,
bł. Tomasz Plumtree,
św. Elżbieta Anna Seton,
bł. Emmanuel González Garcia

Liturgia na dzień 2019-01-04:

Pierwsze czytanie

1 J 3, 7-10

Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Jana Apostoła

Dzieci, nie dajcie się zwodzić nikomu; ten, kto postępuje sprawiedliwie, jest sprawiedliwy, tak jak On jest sprawiedliwy. Kto grzeszy, jest dzieckiem diabła, ponieważ diabeł trwa w grzechu od początku. Syn Boży objawił się po to, aby zniszczyć dzieła diabła.

Ktokolwiek narodził się z Boga, nie grzeszy, gdyż trwa w nim nasienie Boże; taki nie może grzeszyć, bo się narodził z Boga. Dzięki temu można rozpoznać dzieci Boga i dzieci diabła: kto postępuje niesprawiedliwie, nie jest z Boga, jak i ten, kto nie miłuje swego brata.

Psalm responsoryjny

Ps 98

Ps 98 (97), 1bcde. 7-8. 9 (R.: por. 3cd)
Ziemia ujrzała swego Zbawiciela

Śpiewajcie Panu pieśń nową, *
albowiem uczynił cuda.
Zwycięstwo Mu zgotowała Jego prawica *
i święte ramię Jego.

Ziemia ujrzała swego Zbawiciela

Niech szumi morze i wszystko, co w nim żyje, *
krąg ziemi i jego mieszkańcy.
Rzeki niech klaszczą w dłonie, *
góry niech razem wołają z radości.

Ziemia ujrzała swego Zbawiciela

W obliczu Pana, który nadchodzi, *
aby osądzić ziemię.
on będzie sądził świat sprawiedliwie *
i ludy według słuszności.

Ziemia ujrzała swego Zbawiciela

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Hbr 1, 1-2a

Alleluja, alleluja, alleluja

Wielokrotnie przemawiał niegdyś Bóg do ojców przez proroków,
a w tych ostatecznych dniach przemówił do nas przez Syna.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

J 1, 35-42

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Jan stał wraz z dwoma swoimi uczniami i gdy zobaczył przechodzącego Jezusa, rzekł: «Oto Baranek Boży». Dwaj uczniowie usłyszeli, jak mówił, i poszli za Jezusem.

Jezus zaś, odwróciwszy się i ujrzawszy, że oni idą za Nim, rzekł do nich: «Czego szukacie?» Oni powiedzieli do Niego: «Rabbi! – to znaczy: Nauczycielu – gdzie mieszkasz?»

Odpowiedział im: «Chodźcie, a zobaczycie». Poszli więc i zobaczyli, gdzie mieszka, i tego dnia pozostali u Niego. Było to około godziny dziesiątej.

Jednym z dwóch, którzy to usłyszeli od Jana i poszli za Nim, był Andrzej, brat Szymona Piotra. Ten spotkał najpierw swego brata i rzekł do niego: «Znaleźliśmy Mesjasza» – to znaczy: Chrystusa. I przyprowadził go do Jezusa.

A Jezus, wejrzawszy na niego, powiedział: «Ty jesteś Szymon, syn Jana; ty będziesz nazywał się Kefas» – to znaczy: Piotr.

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Być dzieckiem Boga

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Być dzieckiem Boga

Od najmłodszych lat uczono nas, że jesteśmy dziećmi Bożymi. Co więcej, dziś powtarzamy bez głębszego zastanowienia, że wszyscy ludzie, bez względu na narodowość a nawet religię są dziećmi Bożymi. Owszem, jest to pogląd zgodny z wyznawaną przez nas wiarą, ale chyba zbyt mało naszej uwagi poświęcamy refleksji, jak to możliwe, że my ludzie, słabi i grzeszni uważamy się za dzieci Stwórcy, któremu tak wiele razy nie okazujemy należnej czci i szacunku. Zapominamy o Jego przykazaniach i gardzimy Jego miłością.
Bóg sam stworzył człowieka. Kiedy przez grzech oddalił się od Boga, sam Stwórca zapowiedział, że w ostatecznych dniach zło zostanie pokonane. Wybrał więc Bóg sobie naród, przygotował świat na przyjście Zbawiciela i kiedy nadeszła pełnia czasu, zesłał Swojego Syna, aby był Bogiem z nami. To właśnie w Chrystusie stajemy się przybranymi dziećmi Bożymi.
Gdyby nie Zbawiciel, któż dałby nam prawo tytułowania się dziećmi Boga? Gdyby nie Książę Pokoju, kto inny mógłby przywrócić nam utraconą godność, jaką otrzymaliśmy na początku, będąc ukształtowani na obraz i podobieństwo Boże?

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Bóg, Który zamieszkał pośród swego ludu także dziś jest Bogiem z nami. On sam przychodzi do nas i rodzi się w naszych sercach. Dlatego też nasza refleksja dotycząca dziecięctwa Bożego winna zmierzać w kierunku pójścia za Panem. Stania się Jego uczniami, ponieważ jest to jedyna droga na której możemy nie tylko nie utracić, ale nawet rozwijać otrzymane od Niego dary.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy postępuję jak Dziecko Boże?