6
stycznia
niedziela
Uroczystość Objawienia Pańskiego
Rok liturgiczny: C/I
Pierwsze czytanie:
Iz 60, 1-6
Psalm responsoryjny:
Ps 72 (71), 1b-2. 7-8. 10-11. 12-13 (R.: por. 11)
Drugie czytanie:
Ef 3, 2-3a. 5-6
Werset przed Ewangelią:
Mt 2, 2b
Ewangelia:
Mt 2, 1-12

Patroni:

  • Objawienie Pańskie,
  • św. Julian i Bazylisa,
  • św. Feliks,
  • bł. Makary,
  • św. Piotr Tomasz,
  • św. Andrzej Corsini,
  • św. Jan z Ribera,
  • św. Karol z Setia,
  • św. Rafała Maria od Najśw. Serca Porras Ayllón,
  • bł. Andrzej {Alfred} Bessette,
  • św. Ryta (Rita) od Jezusa

Liturgia na dzień 2019-01-06:

Pierwsze czytanie

Iz 60, 1-6
Czytanie z Księgi proroka Izajasza

Powstań! Świeć, Jeruzalem, bo przyszło twe światło i chwała Pańska rozbłyska nad tobą. Bo oto ciemność okrywa ziemię i gęsty mrok spowija ludy, a ponad tobą jaśnieje Pan, i Jego chwała jawi się nad tobą.

I pójdą narody do twojego światła, królowie do blasku twojego wschodu. Rzuć okiem dokoła i zobacz: Ci wszyscy zebrani zdążają do ciebie. Twoi synowie przychodzą z daleka, na rękach niesione są twe córki.

Wtedy zobaczysz i promienieć będziesz, a serce twe zadrży i rozszerzy się, bo do ciebie napłyną bogactwa zamorskie, zasoby narodów przyjdą ku tobie. Zaleje cię mnogość wielbłądów – dromadery z Madianu i z Efy. Wszyscy oni przybędą z Saby, zaofiarują złoto i kadzidło, nucąc radośnie hymny na cześć Pana.

Psalm responsoryjny

Ps 72 (71), 1b-2. 7-8. 10-11. 12-13 (R.: por. 11)
Uwielbią Pana wszystkie ludy ziemi

Boże, przekaż Twój sąd królowi, *
a Twoją sprawiedliwość synowi królewskiemu.
Aby Twoim ludem rządził sprawiedliwie *
i ubogimi według prawa.

Uwielbią Pana wszystkie ludy ziemi

Za dni jego zakwitnie sprawiedliwość *
i wielki pokój, zanim księżyc zgaśnie.
Będzie panował od morza do morza, *
od Rzeki aż po krańce ziemi.

Uwielbią Pana wszystkie ludy ziemi

Królowie Tarszisz i wysp przyniosą dary, *
królowie Szeby i Saby złożą daninę.
I oddadzą mu pokłon wszyscy królowie, *
wszystkie narody będą mu służyły.

Uwielbią Pana wszystkie ludy ziemi

Wyzwoli bowiem biedaka, który go wzywa, *
i ubogiego, który nie ma opieki.
Zmiłuje się nad biednym i ubogim, *
nędzarza ocali od śmierci.

Uwielbią Pana wszystkie ludy ziemi

Drugie czytanie

Ef 3, 2-3a. 5-6
Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Efezjan

Bracia:

Słyszeliście przecież o udzieleniu przez Boga łaski danej mi dla was, że mianowicie przez objawienie oznajmiona mi została ta tajemnica. Nie była ona oznajmiona synom ludzkim w poprzednich pokoleniach, tak jak teraz została objawiona przez ducha świętym Jego apostołom i prorokom, to znaczy, że poganie już są współdziedzicami i współczłonkami Ciała, i współuczestnikami obietnicy w Chrystusie Jezusie przez Ewangelię.

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Mt 2, 2b
Alleluja, alleluja, alleluja

Ujrzeliśmy Jego gwiazdę na Wschodzie
i przybyliśmy oddać pokłon Panu.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mt 2, 1-12
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Gdy Jezus narodził się w Betlejem w Judei za panowania króla Heroda, oto mędrcy ze Wschodu przybyli do Jerozolimy i pytali: «Gdzie jest nowo narodzony Król żydowski? Ujrzeliśmy bowiem Jego gwiazdę na Wschodzie i przybyliśmy oddać Mu pokłon».

Skoro to usłyszał król Herod, przeraził się, a z nim cała Jerozolima. zebrał więc wszystkich arcykapłanów i uczonych ludu i wypytywał ich, gdzie ma się narodzić Mesjasz. Ci mu odpowiedzieli: «W Betlejem judzkim, bo tak zostało napisane przez Proroka: a ty, Betlejem, ziemio Judy, nie jesteś zgoła najlichsze spośród głównych miast Judy, albowiem z ciebie wyjdzie władca, który będzie pasterzem ludu mego, Izraela».

Wtedy Herod przywołał potajemnie mędrców i wywiedział się od nich dokładnie o czas ukazania się gwiazdy. A kierując ich do Betlejem, rzekł: «Udajcie się tam i wypytajcie starannie o dziecię, a gdy Je znajdziecie, donieście mi, abym i ja mógł pójść i oddać Mu pokłon». Oni zaś, wysłuchawszy króla, ruszyli w drogę.

A oto gwiazda, którą widzieli na Wschodzie, postępowała przed nimi, aż przyszła i zatrzymała się nad miejscem, gdzie było dziecię. Gdy ujrzeli gwiazdę, bardzo się uradowali. Weszli do domu i zobaczyli dziecię z Matką Jego, Maryją; padli na twarz i oddali Mu pokłon. I otworzywszy swe skarby, ofiarowali Mu dary: złoto, kadzidło i mirrę.

A otrzymawszy we śnie nakaz, żeby nie wracali do Heroda, inną drogą udali się z powrotem do swojego kraju.

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Lęk Heroda

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Lęk Heroda

Dzisiejsza uroczystość, to święto nas wszystkich, którzy przeszliśmy jako ludy i narody z wierzeń pogańskich ku Prawdzie. Oto naród wybrany był przez całe wieki przygotowywany na przyjście Zbawiciela. Kiedy jednak narodził się Ten, Który miał przyjść, witali go ubodzy pastuszkowie. W tym czasie dwór Heroda zdawał się być pochłonięty zupełnie innymi, bardziej przyziemnymi sprawami. Z tego pochłonięcia współczesnymi sprawami zdają się wybijać zarówno monarchę jak i jego dworzan trzech mędrcy, wędrujący ze Wschodu. Pytanie o Króla Królów jest ostatnim z tych, których w ogóle mógłby spodziewać się Herod. Stąd jego przerażenie, które napełnia całą Jerozolimę.
Lęk Heroda jednak trwa w pewien sposób aż do naszych czasów. Z jednej strony, Boże Dziecię przychodzące na świat przynosi radość i pokój, z drugiej budzi lęk u tych, którzy uświadamiają sobie, że dobiega kres rządów sprawowanych z pominięciem praw Boskich. Każdy z nas ma w pewien sposób ułożone swoje życie. Jak reagujemy, kiedy otrzymujemy wiadomość, że narodził się Zbawiciel, Który chce objąć panowanie w naszym sercu i zawładnąć naszym życiem. Czyż nie napełnia nas lęk podobny do lęku Heroda? Czy nie wolelibyśmy poprzestać na choinkach i bałwankach, zamiast przewartościowywać własne życie?

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Praktyka usuwania głównego bohatera ze świąt Bożego Narodzenia przypomina nam, że mimo, iż ponad dwa tysiące lat temu Bóg objawił się poganom, świat zaczyna na nowo ciążyć ku pogaństwu. Porzuca Jezusa i Jego Dobrą Nowinę, chcąc samemu stworzyć świat podobny do wieży Babel. Sięgający nieba, ale bez pomocy Boga. Tymczasem Pan przychodzi, aby wnieść niebo do naszych serc.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy pozwolę Mu na to?