Liturgia na dzień 2019-03-15:

Pierwsze czytanie

Ez 18, 21-28

Czytanie z Księgi proroka Ezechiela

Tak mówi Pan Bóg:

«Jeśliby występny porzucił wszystkie swoje grzechy, które popełniał, a strzegłby wszystkich moich ustaw i postępował według prawa i sprawiedliwości, żyć będzie, a nie umrze: nie będą mu policzone żadne grzechy, jakie popełnił, lecz będzie żył dzięki sprawiedliwości, z jaką postępował. Czyż tak bardzo miałoby mi zależeć na śmierci występnego – mówi Pan Bóg – a nie raczej na tym, by się nawrócił i żył?

A gdyby sprawiedliwy odstąpił od swej sprawiedliwości i popełniał zło, naśladując wszystkie obrzydliwości, którym się oddaje występny, czy taki będzie żył? Żaden z wykonanych czynów sprawiedliwych nie będzie mu policzony, ale umrze on z powodu nieprawości, której się dopuszczał, i grzechu, który popełnił.

Wy mówicie: „Sposób postępowania Pana nie jest słuszny”. Słuchaj jednakże, domu Izraela: Czy mój sposób postępowania jest niesłuszny, czy raczej wasze postępowanie jest przewrotne?

Jeśli sprawiedliwy odstąpił od sprawiedliwości, dopuszczał się grzechu i umarł, to umarł z powodu grzechów, które popełnił. A jeśli bezbożny odstąpił od bezbożności, której się oddawał, i postępuje według prawa i sprawiedliwości, to zachowa duszę swoją przy życiu. Zastanowił się i odstąpił od wszystkich swoich grzechów, które popełniał, i dlatego na pewno żyć będzie, a nie umrze».

Psalm responsoryjny

Ps 130

Ps 130 (129), 1b-2. 3-4. 5-7a. 7b-8 (R.: por. 3)
Gdy grzechy wspomnisz, któż się z nas ostoi?

Z głębokości wołam do Ciebie, Panie, *
Panie, wysłuchaj głosu mego.
Nachyl swe ucho *
na głos mojego błagania.

Gdy grzechy wspomnisz, któż się z nas ostoi?

Jeśli zachowasz pamięć o grzechach, Panie, *
Panie, któż się ostoi?
Ale Ty udzielasz przebaczenia, *
aby Ci służono z bojaźnią.

Gdy grzechy wspomnisz, któż się z nas ostoi?

Pokładam nadzieję w Panu, †
dusza moja pokłada nadzieję w Jego słowie, *
dusza moja oczekuje Pana.
Bardziej niż strażnicy poranka *
niech Izrael wygląda Pana.

Gdy grzechy wspomnisz, któż się z nas ostoi?

U Pana jest bowiem łaska, *
u Niego obfite odkupienie.
On odkupi Izraela *
ze wszystkich jego grzechów.

Gdy grzechy wspomnisz, któż się z nas ostoi?

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Ez 18, 31ac

Chwała Tobie, Słowo Boże

Odrzućcie od siebie wszystkie grzechy
i uczyńcie sobie nowe serce i nowego ducha.

Chwała Tobie, Słowo Boże

Ewangelia

Mt 5, 20-26

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus powiedział do swoich uczniów:

«Jeśli wasza sprawiedliwość nie będzie większa niż uczonych w Piśmie i faryzeuszów, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego.

Słyszeliście, że powiedziano przodkom: „Nie zabijaj!”; a kto by się dopuścił zabójstwa, podlega sądowi. A Ja wam powiadam: Każdy, kto się gniewa na swego brata, podlega sądowi. A kto by rzekł swemu bratu: „Raka”, podlega Wysokiej Radzie. A kto by mu rzekł: „Bezbożniku”, podlega karze piekła ognistego.

Jeśli więc przyniesiesz dar swój przed ołtarz i tam sobie przypomnisz, że brat twój ma coś przeciw tobie, zostaw tam dar swój przed ołtarzem, a najpierw idź i pojednaj się z bratem swoim. Potem przyjdź i dar swój ofiaruj.

Pogódź się ze swoim przeciwnikiem szybko, dopóki jesteś z nim w drodze, by cię przeciwnik nie wydał sędziemu, a sędzia dozorcy, i aby nie wtrącono cię do więzienia. Zaprawdę, powiadam ci: Nie wyjdziesz stamtąd, dopóki nie zwrócisz ostatniego grosza».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Droga nawrócenia

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Droga nawrócenia

Słowo nawrócenie towarzyszy nam od najmłodszych lat. Ciągle słyszymy, że mamy się nawracać. Na rozpoczęcie Wielskiego Postu słyszeliśmy w Środę Popielcową, że mamy nawracać się i wierzyć w Ewangelię. Czym zatem jest nawrócenie? W dzisiejszym pierwszym czytaniu otrzymujemy słowa, które przybliżają nam znaczenie tego niezwykle istotnego pojęcia. Nawrócić się, to zejść z drogi nieprawości. Porzucić ścieżkę, która wiedzie ku śmierci. Zdajemy sobie przecież doskonale sprawę z tego, że trwanie w grzechu prowadzi do potępienia, tego, co nazywamy śmiercią wieczną. Zatem przestroga zawarta w Piśmie Świętym odnosi się nie tyle do życia doczesnego co wiecznego. Nie do śmierci ciała, ale do potępienia duszy.
Nawrócenie to nie tylko porzucenie nieprawości, ale to także wejście na drogę sprawiedliwości, dziś z perspektywy prawdy Ewangelii powiedzielibyśmy nawet więcej. Wejście na drogę miłości i to miłości miłosiernej. Dopiero wówczas nawrócenie staje się pełne. Nie wystarczy odwrócić się na naszej drodze życia. Zmieniając kierunek, w którym podążamy w życiu, należy bezzwłocznie rozpocząć wędrówkę w tę właściwą stronę.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Droga powrotu do Boga może jednak okazać się długa i męcząca. Im dalej oddaliliśmy się od Niego, tym dłuższy i trudniejszy wydaje się powrót. Dlatego też prawdziwe nawrócenie nie może dokonać się bez Bożej łaski, bez zaczerpnięcia z tego zdroju miłosierdzia, jakim jest sam Bóg.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy pamiętam o konieczności nawrócenia?