10
maja
piątek
Wspomnienie św. Jana z Avili, doktora Kościoła
Rok liturgiczny: C/I
Pierwsze czytanie:
Dz 9, 1-20
Psalm responsoryjny:
Ps 117
Werset przed Ewangelią:
J 6, 56
Ewangelia:
J 6, 52-59

Patroni:

  • Hiob,
  • św. Dioskurides,
  • św. Alpfiusz, Filadelfiusz i Cyrynius,
  • św. Gordian,
  • św. Kwartus i Kwintus,
  • św. Comgallus,
  • św. Kataldus,
  • św. Solongia,
  • św. Wilhelm,
  • bł. Beatrycze z Este (II),
  • bł. Mikołaj Albergati,
  • św. Jan z Avila,
  • bł. Henryk Rebuschini,
  • bł. Iwan Merz

Liturgia na dzień 2019-05-10:

Pierwsze czytanie

Dz 9, 1-20
Czytanie z Dziejów Apostolskich

Szaweł ciągle jeszcze siał grozę i dyszał żądzą zabijania uczniów Pańskich. Udał się do arcykapłana i poprosił go o listy do synagog w Damaszku, aby mógł uwięzić i przyprowadzić do Jeruzalem mężczyzn i kobiety, zwolenników tej drogi, jeśliby jakichś znalazł.

Gdy zbliżał się już w swojej podróży do Damaszku, olśniła go nagle światłość z nieba. A gdy upadł na ziemię, usłyszał głos, który mówił: «Szawle, Szawle, dlaczego Mnie prześladujesz?» «Kto jesteś, Panie?» – powiedział.

A On: «Ja jestem Jezus, którego ty prześladujesz. Wstań i wejdź do miasta, tam ci powiedzą, co masz czynić».

Ludzie, którzy mu towarzyszyli w drodze, oniemieli ze zdumienia, słyszeli bowiem głos, lecz nie widzieli nikogo. Szaweł podniósł się z ziemi, a kiedy otworzył oczy, nic nie widział. Zaprowadzili go więc do Damaszku, trzymając za ręce. Przez trzy dni nic nie widział i ani nie jadł, ani nie pił.

W Damaszku znajdował się pewien uczeń, imieniem Ananiasz. «Ananiaszu!» – przemówił do niego Pan w widzeniu. A on odrzekł: «Jestem, Panie!»

A Pan do niego: «Idź na ulicę Prostą i zapytaj w domu Judy o Szawła z Tarsu, bo właśnie się tam modli». (I ujrzał Szaweł w widzeniu, jak człowiek imieniem Ananiasz wszedł i położył na niego ręce, aby przejrzał).

«Panie – odpowiedział Ananiasz – słyszałem z wielu stron, jak dużo złego wyrządził ten człowiek świętym Twoim w Jerozolimie. I ma on tutaj władzę od arcykapłanów, aby więzić wszystkich, którzy wzywają Twego imienia».

«Idź – odpowiedział mu Pan – bo wybrałem sobie tego człowieka jako narzędzie. On zaniesie imię moje do pogan i królów, i do synów Izraela. I ukażę mu, jak wiele będzie musiał wycierpieć dla mego imienia».

Wtedy Ananiasz poszedł. Wszedł do domu, położył na niego ręce i powiedział: «Szawle, bracie, Pan Jezus, Ten, co ukazał ci się na drodze, którą szedłeś, przysłał mnie, abyś przejrzał i został napełniony Duchem Świętym». Natychmiast jakby łuski spadły z jego oczu i odzyskał wzrok, i został ochrzczony. A gdy spożył posiłek, wzmocnił się.

Jakiś czas spędził z uczniami w Damaszku i zaraz zaczął głosić w synagogach, że Jezus jest Synem Bożym.

Psalm responsoryjny

Ps 117
Psalm (Ps 117 (116), 1b-2 (R.: por. Mk 16, 15))

Całemu światu głoście Ewangelię
Albo: Alleluja

Chwalcie Pana, wszystkie narody, *
wysławiajcie Go, wszystkie ludy,
bo potężna nad nami Jego łaska, *
a wierność Pana trwa na wieki.

Całemu światu głoście Ewangelię
Albo: Alleluja

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 6, 56
Alleluja, alleluja, alleluja

Kto spożywa moje Ciało i Krew moją pije,
trwa we Mnie, a Ja w nim jestem.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

J 6, 52-59
Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Żydzi sprzeczali się między sobą, mówiąc: «Jak On może nam dać swoje ciało do jedzenia?»

Rzekł do nich Jezus: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeżeli nie będziecie jedli Ciała Syna Człowieczego ani pili Krwi Jego, nie będziecie mieli życia w sobie. Kto spożywa moje Ciało i pije moją Krew, ma życie wieczne, a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym.

Ciało moje jest prawdziwym pokarmem, a Krew moja jest prawdziwym napojem. Kto spożywa moje Ciało i Krew moją pije, trwa we Mnie, a Ja w nim.

Jak Mnie posłał żyjący Ojciec, a Ja żyję przez Ojca, tak i ten, kto Mnie spożywa, będzie żył przeze Mnie. To jest chleb, który z nieba zstąpił – nie jest on taki jak ten, który jedli wasi przodkowie, a poumierali. Kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki».

To powiedział, nauczając w synagodze w Kafarnaum.

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Zdarzyło się pod Damaszkiem

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Zdarzyło się pod Damaszkiem

Dzisiejsza Liturgia Słowa przypomina nam wydarzenie, bez którego aż trudno sobie wyobrazić rozwój Kościoła i jego wyjście do pogan. Nawrócenie św. Pawła pod Damaszkiem stanowi punkt zwrotny w życiu Szawła z Tarsu, ale także zapoczątkowuje serię wydarzeń, które doprowadzą do wyjścia Kościoła do pogan. Co ciekawe, na owo naczynie wybrane Zbawiciel nie wybiera nikogo z grona Dwunastu, nie stawia na apostołów, którym raz jeszcze tłumaczył tajemnicę zbawienia w drodze do Emaus, ale wybiera prześladowcę, który jechał właśnie aby aresztować i wydać na stracenie uczniów Zbawiciela.
Tajemnice Bożego powołania są niezgłębione. Po pierwsze dlatego, że Bóg nikogo nie skreśla, ale nie tylko daje każdemu szansę na nawrócenie lecz ponadto walczy o najbardziej zbłąkane ludzkie dusze, nie rezygnuje z dotarcia do nas ze Swoim planem zbawienia, ale na różne sposoby przemawia do nas, podnosi z upadku i przypomina, że On jest Tym, Który zwyciężył świat.
Jezus także dziś, obecny pośród nas w Najświętszym Sakramencie, przynagla nas Swoją miłością. Poucza o Ojcu i prowadzi drogami zbawienia.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
W życiu każdego z nas zapewne mieliśmy spotkanie podobne do tego, które św. Paweł przeżył pod Damaszkiem. Jezus spotkał nas i może powalił na ziemię. Postawił trudne pytanie i pokazał, że pozwala się znaleźć. Jezus z nas nie zrezygnował, ale prawdziwe

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
jest takie, czy ja nie zrezygnowałem z Jezusa?