12
maja
niedziela
4. wielkanocny
Rok liturgiczny: C/I
Pierwsze czytanie:
Dz 13,14.43-52
Psalm responsoryjny:
Ps 100
Drugie czytanie:
Ap 7,9.14-17
Werset przed Ewangelią:
J 10, 14
Ewangelia:
J 10, 27-30

Patroni:

  • św. Nereusz i Achilles,
  • św. Pankracy,
  • św. Cyryl,
  • św. Epifaniusz,
  • św. Filip,
  • św. Modoaldus,
  • św. Rictruda,
  • św. German,
  • św. Dominik Calciatensis,
  • bł. Imelda Lambertini,
  • bł. Joanna z Portugalii

Liturgia na dzień 2019-05-12:

Pierwsze czytanie

Dz 13,14.43-52
Czytanie z Dziejów Apostolskich

W owym czasie Paweł i Barnaba, przeszedłszy przez Perge, dotarli do Antiochii Pizydyjskiej, weszli w dzień szabatu do synagogi i usiedli.

A wielu Żydów i pobożnych prozelitów towarzyszyło Pawłowi i Barnabie, którzy w rozmowie starali się zachęcić ich do wytrwania w łasce Boga.

W następny szabat zebrało się niemal całe miasto, aby słuchać słowa Bożego. Gdy Żydzi zobaczyli tłumy, ogarnęła ich zazdrość, i bluźniąc, sprzeciwiali się temu, co mówił Paweł.

Wtedy Paweł i Barnaba powiedzieli odważnie: «Należało głosić słowo Boże najpierw wam. Skoro jednak odrzucacie je i sami uznajecie się za niegodnych życia wiecznego, zwracamy się do pogan. Tak bowiem nakazał nam Pan: „Ustanowiłem cię światłością dla pogan, abyś był zbawieniem aż po krańce ziemi”».

Poganie, słysząc to, radowali się i wielbili słowo Pańskie, a wszyscy, przeznaczeni do życia wiecznego, uwierzyli. Słowo Pańskie szerzyło się na cały kraj.

Ale Żydzi podburzyli pobożne a wpływowe niewiasty i znaczniejszych obywateli, wzniecili prześladowanie Pawła i Barnaby i wyrzucili ich ze swoich granic. A oni, strząsnąwszy na nich pył z nóg, przyszli do Ikonium. A uczniowie byli pełni wesela i Ducha Świętego.

Psalm responsoryjny

Ps 100
Ps 100 (99), 1-2. 3. 4b-5ab (R.: por. 3c)

My ludem Pana i Jego owcami.
lub Alleluja.

Wykrzykujcie na cześć Pana wszystkie ziemie, *
służcie Panu z weselem.
Stawajcie przed obliczem Pana *
z okrzykami radości.

My ludem Pana i Jego owcami.
lub Alleluja.

Wiedzcie, że Pan jest Bogiem, *
On sam nas stworzył.
Jesteśmy Jego własnością, *
Jego ludem, owcami Jego pastwiska.

My ludem Pana i Jego owcami.
lub Alleluja.

W Jego bramy wstępujcie z dziękczynieniem, *
z hymnami w Jego przedsionki.
Albowiem Pan jest dobry, *
Jego łaska trwa na wieki.

Drugie czytanie

Ap 7,9.14-17
Czytanie z Apokalipsy Świętego Jana Apostoła

Ja, Jan, ujrzałem: a oto wielki tłum, którego nie mógł nikt policzyć, z każdego narodu i wszystkich pokoleń, ludów i języków, stojący przed tronem i przed Barankiem. Odziani są w białe szaty, a w ręku ich palmy.

I rzekł do mnie jeden ze Starców: «To ci, którzy przychodzą z wielkiego ucisku i opłukali swe szaty, i w krwi Baranka je wybielili. Dlatego są przed tronem Boga i w Jego świątyni cześć Mu oddają we dnie i w nocy. A Zasiadający na tronie rozciągnie namiot nad nimi. Nie będą już łaknąć ani nie będą już pragnąć, i nie porazi ich słońce ani żaden upał, bo pasł ich będzie Baranek, który jest pośrodku tronu, i poprowadzi ich do źródeł wód życia: i każdą łzę otrze Bóg z ich oczu».

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 10, 14

Alleluja, Alleluja, Alleluja

Ja jestem dobrym Pasterzem
i znam owce moje, a moje Mnie znają.

Alleluja, Alleluja, Alleluja

Ewangelia

J 10, 27-30
Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Jezus powiedział:

«Moje owce słuchają mego głosu, a Ja znam je. Idą one za Mną, a Ja daję im życie wieczne. Nie zginą na wieki i nikt nie wyrwie ich z mojej ręki. Ojciec mój, który Mi je dał, jest większy od wszystkich. I nikt nie może ich wyrwać z ręki mego Ojca. Ja i Ojciec jedno jesteśmy».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Dobry Pasterz

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Dobry Pasterz

Wizerunek Jezusa Chrystusa Dobrego Pasterza nie jest w nauczaniu Kościoła niczym nowym. Przywykliśmy do obrazu, na którym Pan Jezus trzyma na ręku owieczkę, Jezusa, Który puka do naszych drzwi, które możemy otworzyć tylko my. Pamiętamy wreszcie słowa Pisma, że Dobry Pasterz to ten, który oddaje swoje życie za owce i nie ucieka, gdy nadchodzi niebezpieczeństwo.
Jezus posłał na świat Swoich uczniów, aby wypełniali Jego wolę, aby byli sami pasterzami według Bożego serca. Na przestrzeni wieków nie milknie dyskusja, jak najlepiej wypełniać Boże polecenie, w jaki sposób stać się całopalną ofiarą złożoną dla zbawienia dusz i ku chwale Bożej.
Nigdy żaden pojedynczy człowiek nie zaspokoi wszystkich oczekiwać względem Chrystusowego Kościoła. Stąd też wielość posług, funkcji i urzędów. Jedni troszczą się o dzieła miłosierdzia, inni o nauczanie, jeszcze inni idą aż na krańce świata, aby stać się wszystkim dla wszystkich, zwłaszcza dla tych, którym współczesny świat odmawia prawa do życia i rozwoju.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Aby jednak być Dobrym Pasterzem, nie wolno nam zapominać w czyje Imię to czynimy i czyją mocą służymy naszym braciom i siostrom. Nie może zabraknąć czasu na osobistą modlitwę i trwanie przed Tym, Który sam jest najdoskonalszym Dobrym Pasterzem. Tylko słuchając Jego głosu, podążając za Nim, będziemy w stanie może niezbyt udolnie, ale z czystym sercem i ofiarnie Go naśladować.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy idę za Dobrym Pasterzem?