maja

środa

4 wielkanocny

Rok liturgiczny: C/I

Pierwsze czytanie:

Dz 12,24-25;13,1-5

Psalm responsoryjny:

Ps 67

Werset przed Ewangelią:

J 8, 12

Ewangelia:

J 12, 44-50

Patroni:

św. Piotr, Andrzej, Paweł i Dionizja ,
św. Kasjusz i Wiktoryn,
św. Symplicjusz,
św. Achilleus,
św. Retycjusz,
św. Caleb lub Elesbaan,
św. Elesbaan,
św. Seweryn,
św. Rupert z Bingen,
św. Witesind,
św. Izydor,
bł. Andrzej Abellon

Liturgia na dzień 2019-05-15:

Pierwsze czytanie

Dz 12,24-25;13,1-5

Czytanie z Dziejów Apostolskich

Słowo Pańskie szerzyło się i rosło. Barnaba i Szaweł, wypełniwszy swoje zadania, powrócili z Jeruzalem, zabierając z sobą Jana, zwanego Markiem.

W Antiochii, w tamtejszym Kościele, byli prorokami i nauczycielami: Barnaba i Szymon, zwany Niger, Lucjusz Cyrenejczyk i Manaen, który wychowywał się razem z Herodem tetrarchą, i Szaweł.

Gdy odprawiali publiczne nabożeństwo i pościli, rzekł Duch Święty: «Wyznaczcie Mi już Barnabę i Szawła do dzieła, do którego ich powołałem». Wtedy odprawiwszy post i modlitwę oraz nałożywszy na nich ręce, wyprawili ich.

A oni wysłani przez Ducha Świętego zeszli do Seleucji, a stamtąd odpłynęli na Cypr. Gdy przybyli do Salaminy, głosili słowo Boże w synagogach żydowskich.

Psalm responsoryjny

Ps 67

Psalm (Ps 67 (66), 2-3. 4-5. 6 i 8 (R.: por. 4))

Niech wszystkie ludy sławią Ciebie, Boże
Albo: Alleluja

Niech Bóg się zmiłuje nad nami i nam błogosławi; *
niech nam ukaże pogodne oblicze.
Aby na ziemi znano Jego drogę, *
Jego zbawienie wśród wszystkich narodów.

Niech wszystkie ludy sławią Ciebie, Boże
Albo: Alleluja

Niech Ciebie, Boże, wysławiają ludy, *
niech wszystkie narody oddają Ci chwałę.
Niech się narody cieszą i weselą, †
bo rządzisz ludami sprawiedliwie *
i kierujesz narodami na ziemi.

Niech wszystkie ludy sławią Ciebie, Boże
Albo: Alleluja

Niech Ciebie, Boże, wysławiają ludy, *
niech wszystkie narody oddają Ci chwałę.
Niech nam Bóg błogosławi *
i niech cześć Mu oddają wszystkie krańce ziemi.

Niech wszystkie ludy sławią Ciebie, Boże
Albo: Alleluja

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 8, 12

Alleluja, alleluja, alleluja

Ja jestem światłością świata,
kto idzie za Mną, będzie miał światło życia.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

J 12, 44-50

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Jezus tak wołał: «Ten, kto we Mnie wierzy, wierzy nie we Mnie, lecz w Tego, który Mnie posłał. A kto Mnie widzi, widzi Tego, który Mnie posłał.

Ja przyszedłem na świat jako światłość, aby nikt, kto we Mnie wierzy, nie pozostawał w ciemności. A jeżeli ktoś słyszy słowa moje, ale ich nie zachowuje, to Ja go nie potępię. Nie przyszedłem bowiem po to, aby świat potępić, ale by świat zbawić.

Kto Mną gardzi i nie przyjmuje słów moich, ten ma swego sędziego: słowo, które wygłosiłem, ono to będzie go sądzić w dniu ostatecznym. Nie mówiłem bowiem sam od siebie, ale Ojciec, który Mnie posłał, On Mi nakazał, co mam powiedzieć i oznajmić. A wiem, że przykazanie Jego jest życiem wiecznym. To, co mówię, mówię tak, jak Mi Ojciec powiedział».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Zbawiciel

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Zbawiciel

Zbawienie to jedno z najważniejszych, jeśli nie najważniejsze z pojęć religijnych, jakimi posługujemy się na co dzień. Kiedy jednak spróbowalibyśmy dopytać, co przeciętny katolik ma na myśli mówiąc „zbawienie”, przekonalibyśmy się szybko, że dla wielu jest to pojęcie niejasne i zredukowane jedynie do pójścia do nieba. Tymczasem Jezus Chrystus – Zbawiciel świata przychodzi do nas, aby przypomnieć nam że jesteśmy Bożymi dziećmi. Stworzonymi na obraz i podobieństwo Stwórcy. Jezus przynosi nam Dobrą Nowinę, która w swej treści zapewnia nas, że w domu Ojca jest mieszkań wiele, i że sam Syn Boży przyszedł nie po to, aby nas potępić, ale żeby uwolnić nas od kary za popełnione grzechy i otworzyć bramy raju, abyśmy mogli na mocy zasług Jezusa odziedziczyć obiecane nam Królestwo Boże.
Zbawienie nie jest jakąś abstrakcją i nie odnosi się jedynie do wieczności. Zbawienie związane jest z naszym życiem doczesnym, które jest właśnie pielgrzymką do wieczności. Jest próbą generalną przed wieczną ucztą na którą zaprasza nas Bóg. Zbawienie dla wielu staje się pojęciem abstrakcyjnym właśnie dlatego, że nie dostrzegają związku z obecnym życiem, w którym musimy troszczyć się i zabiegać o tak wiele spraw. Tymczasem Jezus przychodzi, aby ów ciężar życia dźwigać razem z nami, aby zahartować nas w wierze nadziei i miłości i przypomnieć, że nie jesteśmy sami.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Zbawiciel podczas Swej publicznej działalności uzdrawiał, nauczał, uwalniał z mocy Złego. W ten sposób ukazywał światu, co znaczy zbawienie. Jest ono uwolnieniem z mocy zła i otwarciem drogi do pełni szczęścia. Jest zaproszeniem do wieczności z najbardziej ukochaną istotą, jaka istnieje w naszym życiu, czyli z Bogiem.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy pragnę zbawienia?